tag:blogger.com,1999:blog-39538034432176017272011-12-30T07:34:29.462+02:00Ας μας ενώσουν αυτά που μας πληγώνουν...mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.comBlogger471100tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-29151373562241110652011-03-05T13:24:00.000+02:002011-03-05T13:24:35.883+02:00Ανοιχτή επιστολή του Δημήτρη Ιατρόπουλου στους «Πνευματικούς Ανθρώπους» του τόπου<br /> <br /> * Γράφει ο Δημήτρης Ιατρόπουλος<br /> <br /> Ποιος μικροαστικός σεισμός ταρακούνησε ωφελιμιστικά την κρανιακή σας κάψα, ω «πνευματικοί άνθρωποι» αυτής εδώ της πατρίδας, (αν τη θεωρείτε ακόμα πατρίδα την Ελληνίδα Γη) και το βουλώσατε;<br /> <br /> Ποιος υπαρξιακός πανικός σας πέταξε στην άκρη των γεγονότων, την ώρα ακριβώς που Εσείς, πρώτες και πρώτοι, έπρεπε να μιλήσετε, να εκραγείτε, να ειδοποιήσετε, να οδηγήσετε;<br /> <br /> Ποιος μίζερος λογαριασμός ατομικού μικροσυμφέροντος, άραξε μπροστά απ το χαρτί σας, το τελάρο σας, την κινηματογραφική σας μηχανή, τον υπολογιστή σας, το καμαρίνι σας, το βεστιάριό σας, τα σενάριά σας, τα θεατρικά σας έργα, τα αδημοσίευτα ή δημοσιευμένα σας ποιήματα, τα χίλια μύρια καλλιτεχνικά και πνευματοειδή σας τερτίπια, με τα οποία τόσα χρόνια ισχυρίζεστε ότι παράγετε πολιτισμό;<br /> <br /> Που είναι η φωνή σας μωρέ; Πού είναι ο Λόγος σας, γραφτός, προφορικός, έστω κι ένας απλός Λόγος της Τιμής δεν χτύπησε την πόρτα της μαραγκιασμένης σας ψυχής, όπως θα σας έλεγε αν ζούσε ακόμα ο Σεφέρης;<br /> <br /> Μια φούχτα άνθρωποι μείναμε μονάχοι μας, δε λέω ονόματα, τα ξέρουν όλοι πια, μια φούχτα κλαρίτες ξεμείναμε, με την κάπα μας κρεμασμένη στην αλυγαριά, να σύρουμε φωνή.<br /> <br /> Κι εσείς, κουτσομπολεύετε στα εκδοτικά σας καφενεδάκια, στα κοσμικά σας μπαράκια, στους διαδρόμους των εφημερίδων με τα κυριακάτικα «ένθετα Τέχνης και Πολιτισμού», τα λέτε τηλεφωνικά από σπίτι σε σπίτι και χαζογελάτε..<br /> <br /> Ότι εμείς οι πέντε-δέκα, πάει πια, «καήκαμε» στο «καινούριο» ΔουΝουΤουΕλλαδιστάν, δεν θα έχουμε προφανώς στον ήλιο μοίρα, έτσι δε λέτε;<br /> <br /> Και σερνόσαστε ακκιζόμενοι στην θλιβερή μιζέρια σας και τολμάτε ακόμα να κυκλοφορείτε ανάμεσά μας;<br /> <br /> Το ξέρετε πως μόλις περάσει η πρώτη μπόρα του πολιτικού γιαουρτιού, η επόμενη ομάδα που θα μαζέψει τη ροχάλα της αγανακτισμένης, προδομένης και εξαγριωμένης νεολαίας, θα είσαστε εσείς;<br /> <br /> Η κατάντια σας θα γεμίσει με πελατεία τους ψυχίατρους, έτσι που κρυφτήκατε στα λαγούμια του σέχταρ σας..<br /> <br /> Πώς τολμάτε και αποπειράστε ακόμα να «δημιουργείτε», αν αυτό το ρήμα είναι πλέον ικανό να φιλοξενήσει τον πανικόβλητο φιλοτομαρισμό σας;<br /> <br /> Για ποιους «παράγετε πολιτισμό»; Ποιος να σας πλησιάσει, τι να σας κάνουμε, τι να μας πείτε, αφού το πρώτο απ όλα που έπρεπε να πείτε, ένα ΟΧΙ απέναντι στη Νέα Άλωση που επιχειρείται, δεν τολμήσατε να το ξεστομίσετε;<br /> <br /> Είσαστε Ανάξιοι της Πατρίδας!<br /> <br /> Αντί να βγείτε, με ομαδικές διαμαρτυρίες, με ψηφίσματα, με προσωπικές παρουσίες, με δυνατή αντιστασιακή κραυγή, να δηλώσετε παρούσες και παρόντες, εσείς κρυφτήκατε ακόμα πιο βαθιά στον υπόνομο της δειλής σας προσωπικής τραγωδίας, περιμένοντας τις «εξελίξεις»!<br /> <br /> Περιμένοντας να κατακαθίσουν τα πράγματα και να ξαναβγείτε σαν τα σαλιγκάρια μετά απ τη βροχή, να γλείψετε τους καινούριους «άρχοντες», όποιοι και να είναι, Έλληνες προδότες, ή εισαγόμενοι «διαιτητές»,δεν σας νοιάζει, αρκεί να προσκυνήσετε ως επιτυχημένοι σφουγγοκωλάριοι, τον επόμενο «αυθέντη».<br /> <br /> Για τίποτε επιχορηγήσεις, για κανένα «πρόγραμμα» απ’ τις Ευρώπες, για κάνα μηχανισμό ψευτοπροβολής από κάποιο δήθεν «Υπουργείο Πολιτισμού του Πολυπολιτισμικού Πολίτη», που θα στηθεί για ξεκάρφωμα, στην καινούρια «ελλαδίτσα» που μαγειρεύουν, τα τομάρια της παγκόσμιας συμμορίας.<br /> <br /> Με ενοχλεί που τα ξέρατε όλα, που κανείς δεν σας έπιασε στον ύπνο, που είχατε τις πληροφορίες εδώ και αρκετά χρόνια, και κάνατε όλες και όλοι το κορόιδο!<br /> <br /> Με τρομάζει ότι πέρασε ο Σικελιανός από την πόρτα της ψυχής σας, τραντάζοντας το πνευματικό σας σεράι με το «Ηχήστε σάλπιγγες» και τον κλείσατε απέξω!<br /> <br /> Την παλιά εκείνη μαγνητοταινία με τη δήλωση του Σεφέρη και τη σιωπηλή κηδεία του, την πετάξατε στο τζάκι σας να καεί μαζί με τα παραμύθια-φούμαρα που ταΐσατε τη γενιά μου και τις επόμενες, για «πνευματική άνοιξη», για «λόγο ελληνικό», για «πολιτισμική επανάσταση και δράση».<br /> <br /> Τους χιλιάδες άγνωστους ήρωες και τους νεκρούς ποιητές των αγώνων της ιστορίας αυτής της χώρας, τι τους κάνατε; Πήγατε και κατουρήσατε στους τάφους του Περικλή Γιαννόπουλου, του Λορέντζου Μαβίλη και του Γιώργου Σαραντάρη, με τη βρώμικη υστερία του πανικού σας, δειλές και δειλοί!<br /> <br /> Υπάρχουν ξέρετε, δύο τρόποι που φεύγει απ’ αυτή τη ζωή ένας άνθρωπος: Ή αφήνοντας την τελευταία του πνοή, ή την τελευταία του πορδή.<br /> <br /> Εσείς, αυτές τις ιερά δύσκολες μέρες που περνάει η πατρίδα μου, βγάλατε οριστικά εισιτήριο για να αναχωρήσετε με τον δεύτερο τρόπο.<br /> <br /> Όσες και όσοι, δεν βγαίνετε να κατατεθείτε επώνυμα, υπεύθυνα και δημόσια, γι αυτό που συμβαίνει στον τόπο μας, είσαστε Ανάξιοι της Ελλάδας.<br /> <br /> Είσαστε Ξεφτίλες!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-2915137356224111065?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-35951750594654626472011-01-26T14:33:00.000+02:002011-01-26T14:33:58.766+02:00Αυτό είναι δημοκρατικό και ευνομούμενο κράτος που σέβεται τους πολίτες του.<br /> <br /> ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΟΒΑΡΩΝ ΚΡΑΤΩΝ !<br /> Οι υποτίθεται ξυλοκόποι του βορά, οι "βάρβαροι" Ισλανδοί ορίστε τι έκαναν για παραπλήσια κατάσταση της οικονομίας τους, που βρέθηκαν: <br /> <br /> Οι Ισλανδοί δεν αρκέστηκαν στα δάκρυα και την οργή. Απαίτησαν και πήραν απαντήσεις. Για το τι έφταιξε, ποιοι ευθύνονται και τι πρέπει να γίνει για να μην ξανασυμβεί παρόμοια κρίση. Μόλις 15 μήνες μετά το ξέσπασμα της κρίσης, η εξεταστική επιτροπή που συνέστησε το Κοινοβούλιο από ανεξάρτητους ειδικούς έβγαλε πόρισμα 2.400 σελίδων, με το οποίο όχι μόνο καταλόγισε ευθύνες, αλλά και τις προσωποποίησε. Κατονομάζονται ο πρώην πρωθυπουργός Γκέιρ Χάαρντε, τρεις πρώην διοικητές της κεντρικής τράπεζας, υπουργοί, ενώ ποινικές ευθύνες καταλογίζονται σε στελέχη των τριών ιδιωτικών τραπεζών. Ήδη ο εισαγγελέας έβγαλε διεθνή εντάλματα σύλληψης, καθώς πολλά golden boys διέφυγαν στο εξωτερικό, κάνοντας μία μέρα πριν από <br /> <br /> την εκδήλωση της κρίσης τεράστιες αναλήψεις από τους λογαριασμούς τους. Τρεις συνελήφθησαν και κρατούνται. Η κυβέρνηση έκανε μηνύσεις και ζητάει πίσω τα κλεμμένα. <br /> <br /> Η εξεταστική επιτροπή είχε στη διάθεσή της 80 υπαλλήλους, δικό της προϋπολογισμό και δικαίωμα να ζητήσει -ακόμη και να κατασχέσει- στοιχεία από κρατικές υπηρεσίες και ιδιώτες. Επίσης, ανεξάρτητη επιτροπή ετοιμάζει συστάσεις για να γίνουν μεταρρυθμίσεις ώστε να αποφευχθεί παρόμοια κρίση στο μέλλον. <br /> <br /> Στο πλαίσιο της διαφάνειας, αναρτήθηκε τον Απρίλιο στον ιστότοπο της Βουλής (www.sic.athingi.is) το πλήρες κείμενο που η κυβέρνηση ονομάζει «Έκθεση της αλήθειας» και οι Ισλανδοί αποκαλούν «Μαύρο πόρισμα» καθώς και εκτεταμένη περίληψη<br /> στα αγγλικά. Κανείς, ούτε καν οι κατηγορούμενοι, δεν αμφισβήτησαν την αμεροληψία των συντακτών του πορίσματος. <br /> Το βράδυ της ανακοίνωσης 45 ηθοποιοί συγκεντρώθηκαν στο δημοτικό Θέατρο του Ρέικιαβικ και διάβασαν επί πέντε <br /> συνεχόμενα 24ωρα, σε μια κατάμεστη αίθουσα, ολόκληρη την έκθεση. Για τους περήφανους, πλην εξαπατημένους απογόνους των Βίκινγκς, ήταν μια ομαδική ψυχανάλυση, μια διαδικασία κάθαρσης.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-3595175059465462647?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-43396063247716677502011-01-26T10:37:00.000+02:002011-01-26T10:37:13.194+02:00H γλώσσα των αριθμών είναι κατακέφαλη, δεν αφήνει περιθώρια για εξωραϊστικές παραναγνώσεις και στρουθοκαμηλισμούς. Yστερα από δεκαέξι μήνες βάναυσης αντικοινωνικής πολιτικής και άθικτες τις φεουδαρχικές προνομίες της κομματοκρατίας, οι δημοσκοπήσεις συνεχίζουν να ευνοούν την κυβέρνηση, να καταβαραθρώνουν την αξιωματική αντιπολίτευση («Πολιτικό Βαρόμετρο» – «K» 14-1-2011).<br /> <br /> Tι περισσότερο θέλει να δει η N. Δ. για να αντιληφθεί ότι και από τη σημερινή της ηγεσία οι πολίτες δεν περιμένουν τίποτα, δεν ελπίζουν τίποτα; H λαϊκή απογοήτευση ή περιφρόνηση γι’ αυτό το κόμμα είναι ίδια. Mόλις ένα 6% των δημοσκοπηθέντων θα προτιμούσε κυβέρνηση της N. Δ., τέσσερις φορές λιγότεροι από όσους συνεχίζουν να επιθυμούν το ΠAΣOK.<br /> <br /> Bέβαια, τα ποσοστά προτιμήσεων κυβέρνησης αντιπροσωπεύουν μάλλον το στενό πελατολόγιο των «κομμάτων εξουσίας», πολίτες δεσμευμένους από τα κόμματα με εξαρτήσεις συμφερόντων. Mοιάζει μάλλον αδύνατο η ελλαδική κοινωνία, έστω και στη σημερινή της αποτελμάτωση, να έχει ποσοστό 32% (6+26%) των πολιτών της διανοητικά καθυστερημνένους: ανιδιοτελείς υποστηρικτές των δύο κομμάτων που απεργάστηκαν την εξευτελιστική καταστροφή της χώρας. Γι’ αυτό και αλλάζουν τα ποσοστά προτιμήσεων όταν το ερώτημα διερευνά απλώς την πρόθεση ψήφου στις σημερινές συνθήκες.<br /> <br /> Πάντως η γλώσσα των αριθμών παραμένει απερίφραστη: κάτι άλλο περιμένει η ελλαδική κοινωνία από τον Aντώνη Σαμαρά. O, τι έχει επιτελέσει ή έχει προσπαθήσει ώς σήμερα δεν έπεισε, δεν κέρδισε την εκτίμηση, τη συναίνεση, τις επενδύσεις ελπίδας των πολιτών. Δεν το βλέπουν στους αριθμούς οι της N. Δ.; Eίναι ο δεύτερος αρχηγός τους που νικάται κατά κράτος από τη μειονεκτικότερη ποτέ φιγούρα του πολιτικού σκηνικού. Δεν διερωτώνται, γιατί;<br /> <br /> Eίναι ολοφάνερα τόσο άτολμος όσο και ο αλγεινού, εξευτελιστικού τέλους προκάτοχός του. Δεν τολμάει να απομακρύνει από κοντά του, να διαστείλει τη δημόσια εικόνα του, από πρόσωπα τεκμηριωμένης ανικανότητας, φαυλότητας, χαμαιλεοντικής ευτέλειας, επειδή τον υποστήριξαν όταν διεκδίκησε την ηγεσία του κόμματος! Aναδιάρθρωσε πρόσφατα την «ηγετική ομάδα», τους επιτελείς του υποτίθεται. Kαι εντελώς προκλητικά, δίχως προσχήματα, έδειξε ότι μοναδικός στόχος του «ανασχηματισμού» ήταν να κολακέψει φτηνά και να δελεάσει, για να τους συγκρατήσει στο κόμμα, βουλευτές που αλλοιθώριζαν προς το καινούργιο, εξόφθαλμα θνησιγενές κομματικό μόρφωμα της «Δημοκρατικής Συμμαχίας». Διερωτάται ο στοιχειώδους νοημοσύνης πολίτης: Aν υπάρχουν βουλευτές τέτοιας αμβλύνοιας ώστε να ερωτοτροπούν με ηγέτιδα σύμβολο του παλαιοκομματισμού και της καιροσκοπικής ιδιοτέλειας, γιατί τους χρειάζεται στο «ανανεωτικό» του εγχείρημα ο A. Σαμαράς;<br /> <br /> Eίναι σίγουρο ότι οι αρχηγός της N. Δ. θα συμφωνούσε απόλυτα με τους επιγραμματικούς εντοπισμούς του Aλέξη Παπαχελά («K» 13-1-2011): «H Eλλάδα πρέπει να αλλάξει, να φύγει το μεγαλύτερο κομμάτι ενός σάπιου πολιτικού συστήματοις, να πάνε φυλακή όσοι έκλεψαν και να μπουν κανόνες και θεσμοί στη λειτουργία της χώρας». Θα συμφωνούσε, αλλά είναι πια περισσότερο από φανερό ότι δεν έχει τη στόφα για να κάνει πράξη τα όσα ίσως καταλαβαίνει για σωστά. Bαδίζει ακριβώς στα χνάρια του θλιβερού προκατόχου του, άτολμος, μοιραίος και άβουλος. Aν υπάρχουν ακόμα στο κόμμα του άνθρωποι με σοβαρότητα και σθένος, οφείλουν έγκαιρα να αποτρέψουν μιαν ακόμα εκλογική πανωλεθρία. Που μοιάζει αναπότρεπτη, όσο αυτό το κόμμα παραμένει ασπόνδυλο, δίχως ραχοκοκαλιά οράματος κοινωνικού, δίχως πίστη σε προτεραιότητες αναγκών πέρα από την καταναλωτική ηδονοθηρία.<br /> <br /> Eνας ιδιοφυής σε ορθολογικές πρακτικές πολιτικός δεν αρκεί για να βγάλει την Eλλάδα από το αδιέξοδο – το απέδειξε η περίπτωση Στέφανου Mάνου. Oύτε ένας πολιτικός με επίλεκτο προσωπικό επιτελείο – το απέδειξε η πρώτη τετραετία Σημίτη. Kαι ούτε λόγος βέβαια για μάστορες του εντυπωσιασμού (Aβραμόπουλος, Aλαβάνος) ή για ατσίδες σε παρασκηνιακές «δικτυώσεις» (Θεοδώρα Mητσοτάκη). Eίναι πασίδηλο ότι η Eλλάδα χρειάζεται πολιτικόν με αρετή και τόλμη κοινωνικού μεταρρυθμιστή. Kαι η κοινωνική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να είναι τεχνοκρατικό μόνο εγχείρημα, ούτε παράγωγο απομίμησης «προοδευτικών» συνταγών, εισαγόμενων ιδεολογημάτων.<br /> <br /> O Aντώνης Σαμαράς είχε την ευκαιρία να ξαναστήσει από την αρχή, ρεαλιστικά και τίμια, ένα «Λαϊκό» κόμμα. Eπιστρατεύοντας ανθρώπινη ποιότητα άλλη από αυτή των αθυρμάτων της μικροκομματιής, ψυχοπαθολογικής μονοτροπίας. Oμως τέτοια τολμήματα δεν υπαγορεύονται από άλλους, κυοφορούνται και γεννιούνται στον χαρισματικό ηγέτη, προϋποθέτουν προσωπικό πάθος για το όραμα. H πολιτική παράταξη, της οποίας ηγείται ο A. Σαμαράς, δεν έπεισε ποτέ ότι εκπροσωπεί στόχους κοινωνικούς διαφορετικούς από τον Iστορικό Yλισμό του χυδαίου καταναλωτισμού. Oι επαγγελίες της διανθίζονταν κάποτε με ιδεαλιστικές φιοριτούρες «ελληνοχριστιανιακών αξιών» εισαγόμενες από τη Bάδη και τη Xαϊδελβέργη, άσχετες και με την ελληνικότητα της ζωντανής ιστορικής συνέχειας και με την εκκλησιαστική σάρκα της λαϊκής παράδοσης.<br /> <br /> Eυτυχώς τα ελληνοχριστιανικά ιδεολογήματα εξευτελίστηκαν οριστικά και τέλειωσαν ιστορικά με τη χούντα του ’67-’74. Aλλά στη θέση τους δεν μπήκε τίποτα, η ανικανότητα Kαραμανλή του «εθνάρχη» να συνειδητοποιήσει τις συνέπειες του κενού θα παραμείνει παροιμιώδης. O Iστορικός Yλισμός («αυτοσυνειδησία του Kαπιταλισμού», πάντοτε κατά τον Λούκατς) απόμεινε κυρίαρχη ιδεολογία, αλλά και πολιτική πρακτική στη μεταπολιτευτική Eλλάδα – μελετώντας τα ενεργήματα όλων των υπουργών Παιδείας, ανεξαρτήτως κόμματος, από το ’74 ώς σήμερα, μπορεί οποιοσδήποτε να σπουδάσει τις οργανικές αιτίες της αλογίας και αντικοινωνικής βαναυσότητας που κυριαρχεί πια στη χώρα. Tις αιτίες της αγλωσσίας και του αφελληνισμού των συνειδήσεων.<br /> <br /> Στη σημερινή παντοδαπή καταστροφή, ένα βήμα πριν από το ιστορικό τέλος, οδήγησαν την Eλλάδα οι πολιτικές του έμπρακτου Iστορικού Yλισμού. Δεν υπάρχει κόμμα που να διαφοροποιείται, έστω κι αν κάποιοι το καμώνονται. Oμως μόνο ένα κόμμα που θα κομίζει πρόταση κοινωνιοκεντρική, μαχητικά αντίπαλη της ιστορικο-υλιστικής βαρβαρότητας, μπορεί να βγάλει τη χώρα από τον εφιάλτη. Tο βεβαιώνει η απλή λογική και η ιστορική πείρα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-4339606324771667750?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-79027876623333988342011-01-23T16:40:00.000+02:002011-01-23T16:40:49.681+02:00Καθημερινή 9-1-2011<br /> <br /> Αν ρωτήσει κανείς στην Ελλάδα τι είναι ο Διαφωτισμός και ο ορθός Λόγος, είναι σίγουρο ότι ή δεν θα πάρει απάντηση ή θα είναι ελλειμματική. Ο λόγος είναι ότι υπήρχαν και υπάρχουν αντιστάσεις ενάντια σ’ αυτούς, που έχουν να κάνουν με την παράδοση ανορθολογισμού, η οποία τις υποστηρίζει. Σ’ αυτό συμβάλλουν η αρχαιολαγνεία και η εξιδανίκευση της αρχαιότητας, η βυζαντινολατρία και η μισαλλοδοξία ενάντια στους Ευρωπαίους χριστιανούς, ο ισοπεδωτικός λαϊκισμός, ο αντιδυτικός, «αντιιμπεριαλιστικός» φθόνος απέναντι στη Δύση, η ιδεολογία του ότι «οι Ελληνες είναι πάντα θύματα των ξένων», η μοιρολατρία του ότι «οι Ελληνες δεν αλλάζουν».<br /> <br /> Πέραν αυτών κυριαρχεί η απλοϊκή, ρομαντική άποψη, ότι ο ανορθολογισμός (τα συναισθήματα) είναι «καλός», ενώ ο διαφωτισμός (ορθολογισμός) είναι «κακός». Υπάρχει εδώ μια τεράστια σύγχυση όσον αφορά και τους δύο. Τα συναισθήματα δεν είναι «καλά», είναι πάντα διφορούμενα, στα όρια του ορθού Λόγου, αλλά δεν τίθεται θέμα να τον ανταγωνίζονται, ούτε να τον υποκαθιστούν.<br /> <br /> Από την άλλη υπάρχει μια ποιοτική διαφορά ανάμεσα στον ορθό, κριτικό Λόγο, της φιλοσοφικής σκέψης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των κοινωνικών υποχρεώσεων, και στον εργαλειακό Λόγο της κυριαρχίας των ιδιοτελών συμφερόντων σε βάρος του Αλλου. Και πάλι δεν τίθεται θέμα, ο ορθός Λόγος να «απορροφήσει» κάθε συναίσθημα, ούτε να καταργηθεί ο εργαλειακός Λόγος (αγορά, διοίκηση, τεχνολογία), απλώς πρέπει να υπάρχει η οριοθέτησή του, και αυτό είναι ένα πολιτικό και ηθικό θέμα.<br /> <br /> Η Ευρώπη διακρίθηκε και διακρίνεται πολιτισμικά γιατί εφηύρε τη Νεωτερικότητα από το 1500 και έπειτα (με όλες τις αντιφάσεις που τη χαρακτηρίζουν), επάνω σε μια πολυδιάστατη βάση: στον διαφωτιστικό ορθό Λόγο, ο οποίος δεν περιορίζεται στον εργαλειακό Λόγο, αλλά προϋποθέτει θρησκευτικές και ηθικές/φιλοσοφικές αξίες. Ο πυρήνας των αξιών είναι το αξιόπιστο και υπεύθυνο, αυτόνομο άτομο. Είναι γνωστό ότι η Εξέγερση του 1821 δεν θα γινόταν, αν δεν είχαν υπάρξει ομάδες πεφωτισμένων ατόμων, οι οποίες εμπνευσμένες από τις αρχές της αμερικανικής και της γαλλικής Επανάστασης, οργάνωσαν μαζί με άλλες, ακόμα προνεωτερικές ομάδες, την εξέγερση.<br /> <br /> Ωστόσο, στη συνέχεια και μέχρι σήμερα δεν επικράτησαν, γιατί ισχυρές κοινωνικές, πολιτικές και πολιτισμικές δυνάμεις αντιδρούν σ’ αυτό. Αυτό εκφράζεται μεταξύ άλλων σ’ ένα μείγμα προνεωτερικού, εργαλειακού Λόγου (παρασιτικός, ληστρικός καπιταλισμός) και κοινοτιστικού πνεύματος (πελατειακές σχέσεις εξάρτησης και σκέψης). Η ελληνική Ιστορία στον 19ο και στον 20ό αιώνα δείχνει, ότι υπήρξαν λαμπρές και αξιόλογες περιπτώσεις υπεύθυνων και τολμηρών επιχειρηματιών και αξιόπιστων και μορφωμένων ανθρώπων. Εντούτοις, επικρατούν πάντα η αναξιοπιστία και η ανευθυνότητα, ιδιαίτερα στη Δημόσια Διοίκηση, οι οποίες έχουν καταστεί μια βαθιά ριζωμένη νοοτροπία.<br /> <br /> Αναξιοπιστία και ανευθυνότητα είναι αυτό που επιρρίπτουν οι Ευρωπαίοι εταίροι στους Ελληνες. Και πώς αντέδρασαν ορισμένοι πολιτικοί και τα ΜΜΕ; Μ’ έναν παιδαριώδη τρόπο του προσβεβλημένου «αθώου», επιρρίπτοντας όλο το φταίξιμο στους άλλους, και επιστρατεύοντας όλο το ρεπερτόριο της μνησικακίας, των προκαταλήψεων και των στερεοτύπων ενάντια στους Ευρωπαίους εταίρους, από τους οποίους ελπίζουν και μια υποστήριξη! Αλλά στα τελευταία 30 χρόνια κατανάλωσαν τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, δίχως να τις επενδύσουν παραγωγικά στον εκσυγχρονισμό της οικονομίας. Αυτό επίσης που μεταξύ άλλων λείπει, είναι η έλλειψη μιας αποτελεσματικής κουλτούρας της διαπραγμάτευσης και της τήρησης ορισμένων κανόνων, για τη λύση των διαφορών.<br /> <br /> Η σημερινή, καθολική κρίση εγκυμονεί μεγάλους κινδύνους, μπορεί όμως να λειτουργήσει και ως μία ευκαιρία. Οταν έχει καθηλωθεί κάποιος με τα νώτα στον τοίχο, τότε δεν του μένει άλλη λύση παρά να αναπτύξει μια δημιουργική δραστηριότητα για ένα νέο ξεκίνημα. Για την κοινωνία συλλογικά ισχύει ό,τι και για τα άτομα: πρέπει κάποτε να ανακαλύψουν την αρχή της υπευθυνότητας, επέκεινα εύκολων συγκινησιακών, απλοϊκών λύσεων. Σημαίνει σκληρή αυτοπειθαρχία και πειθαρχία των παιδιών στην εκπαίδευση, καθώς και ανάληψη από τα άτομα της ευθύνης και του κόστους των πράξεών τους.<br /> <br /> Εξάλλου, μόνον ο προγραμματισμός σε βάθος χρόνου και όχι η υποταγή στις πρόχειρες, εφήμερες, τεχνοκρατικές και οικονομικίστικες λύσεις, θα μπορούσαν να έχουν κάποιο αποτέλεσμα. Αυτό που απαιτείται είναι ένας νέος ηγεμονικός Λόγος, ο οποίος θα πείθει τους πολίτες, ότι δεν θα επαναλαμβάνονται τα παλιά, και ότι είναι και οι ίδιοι υπεύθυνοι για την κατάσταση. Μέχρι τώρα κυριαρχεί ωστόσο το εξής παράδοξο: οι πολίτες δεν έχουν εμπιστοσύνη στους θεσμούς του κράτους, αλλά δεν έχουν ούτε απέναντι στον εαυτό τους, ενώ από την άλλη επικρατεί ο κρατισμός, και τα περιμένουν όλα από το κράτος. Ομως αν αποφασίσουν να γίνουν Ευρωπαίοι, τότε πρέπει ν’ αποκτήσουν εμπιστοσύνη τόσο στους θεσμούς (αναδιοργανώνοντάς τους), όσο και στον εαυτό τους (τηρώντας κανόνες).<br /> <br /> Χρειάζεται μια νέα ελίτ, από ανθρώπους οι οποίοι θα είναι αδιάφθοροι, θα έχουν το θάρρος της γνώμης τους και δεν θα φοβούνται το κόστος των αποφάσεών τους, αλλά θα παίρνουν τα ρίσκα και τις ευθύνες γι αυτές, και δεν θα υποτάσσονται λαϊκίστικα στις διάφορες ιδεολογίες των μέσων ενημέρωσης, των κομμάτων και των συντεχνιών. Θα υπηρετούν δε το δημοκρατικό κράτος Δικαίου, την κοινωνική οικονομία της Αγοράς, τις αναγκαιότητες μιας οικολογικής κουλτούρας, και την προώθηση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, δίχως να θεωρούν τη νομιμοποιημένη εξουσία τους ως αυτοσκοπό. Με αυτό τον τρόπο θα υποστηριχθεί η κοινωνία πολιτών.<br /> <br /> Σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης χρειάζονται ληφθούν έκτακτα μέτρα: η συσπείρωση όλων γύρω από την κυβέρνηση. Και πρέπει να γίνει μια εθνική συμφωνία ανάμεσα στην κυβέρνηση, στην εργοδοσία και στα συνδικάτα, για μια τριετή αναστολή όλων των απεργιών (ιδιαίτερα στον δημόσιο τομέα), με στόχο την άμεση οργάνωση ενός αξιοκρατικού φορολογικού μηχανισμού που δεν θα ανέχεται τη φοροδιαφυγή. Η συμφωνία θα έχει δε γενικό στόχο ένα πρόγραμμα ανάπτυξης της παραγωγικότητας της οικονομίας, της παιδείας και της επιστημονικής έρευνας, καθώς και της δημιουργίας θέσεων εργασίας, ιδιαίτερα για τους νέους.<br /> <br /> *Ο κ. Θάνος Λίποβατς, είναι καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Αθήνας.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-7902787662333398834?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-27172614259434350152011-01-22T06:19:00.000+02:002011-01-22T06:19:57.869+02:00Η απόγνωση για την παντοδαπή διάλυση του κράτους, της έννομης τάξης και κάθε κοινωνικής λογικής στην Ελλάδα σήμερα, ζητάει ερείσματα αντίστασης που να δικαιολογούν ελπίδα: ότι η κρίση δεν θα διαρκέσει, ότι υπάρχει φως στο βάθος του τούνελ.<br /> <br /> Κάπου θέλουμε να ελπίσουμε οι άνθρωποι. Σε κοινωνική ομάδα, σε θεσμό, σε επαγγελματική τάξη. Που να σώζει την ποιότητα και τη δυναμική της ανιδιοτέλειας την ικανή να λειτουργήσει ως καταλύτης κοινωνικού μετασχηματισμού και επανίδρυσης του κράτους. Εναυσμα παλιγγενεσίας.<br /> <br /> Πρώτη και εύκολη η καταφυγή στο αόριστο νεφέλωμα των «πνευματικών ανθρώπων»: Τι κάνουν οι «πνευματικοί άνθρωποι» σήμερα, γιατί δεν συσπειρώνονται να βγουν μπροστάρηδες στη λαϊκή οργή, να αντιπαλαίψουν το σαπισμένο και ανίκανο πολιτικό σύστημα; Ο πανικός της απόγνωσης δεν αφήνει χώρο σε ερωτήματα λογικού ελέγχου: Ποιοι είναι οι «πνευματικοί άνθρωποι» σήμερα και τι ακριβώς θα μπορούσαν να κάνουν;<br /> <br /> Πανεπιστημιακοί καθηγητές; Προβεβλημένοι στη δημοσιότητα ποιητές, λογοτέχνες, καλλιτέχνες; Οι δικαστικοί; Οι επίσκοποι; Τα επιστημονικά σωματεία – Δικηγορικός Σύλλογος, Ιατρικός Σύλλογος, Τεχνικό Επιμελητήριο; Η Ακαδημία Αθηνών; Ποια κοινωνική ομάδα, θεσμός ή επαγγελματική τάξη από αυτό το φάσμα έχει δώσει, εδώ και δεκαετίες, το παραμικρό δείγμα παρεμβατικής έγνοιας για την ελληνική κοινωνία; Οχι αντίδρασης, αλλά έστω και δυσανασχέτησης για τη διαβουκόλησή της από την κομματοκρατία, την αναξιοκρατική ολιγαρχία τη διαπλεκόμενη και διεφθαρμένη, την προκλητική ανικανότητα και ανυποληψία των πολιτικών ηγητόρων της χώρας. Ποιοι, συλλογικά, ψέλλισαν ποτέ αντίρρηση για τον αμοραλισμό του πελατειακού συστήματος, που παγίδευσε την ελλαδική κοινωνία στην καταναλωτική μονοτροπία και απληστία, στον σαδιστικό, βάναυσα αντικοινωνικό συνδικαλισμό; Ποια ομάδα, θεσμός, τάξη από το παραπάνω φάσμα δεν συνέπαιξε απροκάλυπτα, αν δεν υποτάχθηκε δουλικά, στον εξωραϊσμένο μηδενισμό των «προοδευτικών» δυνάμεων;<br /> <br /> Αλλά, έστω, να παραβλέψουμε το παρελθόν, να υποθέσουμε ότι υπάρχουν αλώβητοι από συλλογικές ενοχές «πνευματικοί άνθρωποι»: κάποιες χαρισματικές περιπτώσεις που διαθέτουν τις προϋποθέσεις να υπηρετήσουν τα κοινά. Τι θα μπορούσαν να κάνουν σήμερα; Εστω με θεωρητική γνώση και πρακτική εμπειρία, ανιδιοτελή ζήλο και θυσιαστική ετοιμότητα. Τι τους ζητάμε; Να ενταχθούν σε κάποια από τα υπάρχοντα κόμματα; Ξέρουμε, από πάμπολλες περιπτώσεις, ποια ανθρωπολογική αλλοτρίωση τους περιμένει, ποιες ανήκεστες βλάβες στον ψυχισμό τους, στο διανοητικό τους επίπεδο, στα αντανακλαστικά της συμπεριφοράς τους.<br /> <br /> Να συγκροτήσουν καινούργιο κόμμα; Το αποτέλεσμα είναι επίσης προδιαγεγραμμένο: τους περιμένει η κατασυκοφάντηση, η έντεχνη γελοιοποίηση ή το μεθοδικό θάψιμο στην παρασιώπηση, στον συνεπή εξοβελισμό από τη δημοσιότητα. Οι κομματικές συντεχνίες, οργανικά διαπλεκόμενες με τα ΜΜΕ, επιβάλλουν στον πολιτικό στίβο τούς νόμους των μαφιών της νύχτας: Ξέρουν να εξοντώνουν κάθε ενοχλητικό ανταγωνιστή στο πεδίο όπου οι ίδιες πουλάνε «προστασία». Η τύχη του ΚΟΔΗΣΟ, μοναδικού κομματικού σχήματος που κατόρθωσε να σαρκώσει τόση ανιδιοτέλεια, σοβαρότητα και πολιτική αξιοπρέπεια, θα μείνει στην κρατική μας ιστορία αποκαλυπτικό παράδειγμα.<br /> <br /> Στην περυσινή μόλις χρονιά προστέθηκαν δύο ακόμα παραδείγματα της υποδοχής που επιφυλάσσουν οι «προστάτες» του ελλαδικού πολιτικού πεδίου σε οποιαδήποτε έξωθεν, εκτός δικού τους ελέγχου παρέμβαση: Ενας ιδιοφυής νομικός και επιχειρηματίας, όπως και ένας διεθνώς καταξιωμένος πανεπιστημιακός, τόλμησαν την ευθύνη ανάληψης δημόσιου λόγου για τα κοινά, σε συνθήκες μιας κρίσης που διαφαινόταν (και αποδείχνεται συνεχώς) μοιραία για την Ελλάδα. Οι αρνητικές φήμες για τα πρόσωπα των τολμητιών, τις «ύποπτες» φιλοδοξίες τους και οι μειωτικοί υπαινιγμοί για την επαγγελματική τους επιτυχία αποτελούν εναργή προειδοποίηση για όσους θα αγνοήσουν στο μέλλον ποιοι στην Ελλάδα κρατάνε και το μαχαίρι και το πεπόνι.<br /> <br /> Κεφάλαιον επί τοις λεγομένοις: Το πρόβλημα αν θα τελειώσει ιστορικά ο Ελληνισμός, όπως όλα δείχνουν, είναι κυρίως πρόβλημα πολιτικής διαχείρισης της εφιαλτικής κατρακύλας. Αλλά το ενδεχόμενο να μην τελειώσει ο Ελληνισμός μαζί με το ανεπίδεκτο πια σωτηρίας ελλαδικό κρατίδιο, το διαχειριζόμαστε πολλοί: κυρίως άτομα, λιγότερο θεσμοί. Διαχειριζόμαστε την επιβίωση της γλώσσας, επομένως τη διάκριση τι είναι ποίηση και τι δεν είναι, τι είναι λογοτεχνία και τι σκαριφήματα εντυπωσιασμού. Διαχειριζόμαστε τη διάσωση της διάκρισης ποιοτήτων στη χρήση της Ελληνίδας γλώσσας, της ανυπότακτης σε μεταπρατισμό λειτουργίας φιλόσοφου λόγου, διάσωση ασυμβίβαστων απαιτήσεων αλήθειας, όχι χρήσιμων σκοπιμοτήτων.<br /> <br /> Στην προοπτική αυτού του χρέους, μια ασήμαντη, περιθωριακή, «ιδιώτου λόγου» επιφυλλίδα ψελλίζει τα δικά της βραβεύματα για την ποίηση και τη λογοτεχνία σε γλώσσα ελληνική – έτσι, σαν «μπουκάλα στο πέλαγο» της παρακμιακής και φέτος ακρισίας, του πληθωρισμού της ασημαντότητας. Οταν σε καμιά απολύτως πτυχή του συλλογικού μας βίου δεν λειτουργεί πια διάκριση ποιοτήτων και υπεράσπιση του χαρίσματος, γιατί να αποτελέσουν εξαίρεση τα βραβεία της Ακαδημίας Αθηνών; Θα αντιτάξει λοιπόν ο ιδιώτης στις ποιητικές επιλογές της Ακαδημίας την αναιδέστατη, αλλά διψασμένη για ποιότητα, δική του προτίμηση:<br /> <br /> Την έκπληξη και τον θαυμασμό που του γέννησε το μεγάλο, σε μέγεθος και μαστορική, ποιητικό έργο του Νίκου Παναγιωτόπουλου, «Σύσσημον ή Τα Κεφάλαια» («Ινδικτος»). Από κοντά τα «Μικρά Βασίλεια» της Ανθής Λεούση, κορυφαία εκφραστική. Μαζί η «Φοινικιά» του Γιώργου Χαβουτσά (Γαβριηλίδης) και το ποιητικό κόσμημα που είναι η μετάφραση από τον ίδιο (από τα ρωσικά) του βιβλίου «Ταξίδι στην Αρμενία», του Μάντελσταμ («Ινδικτος»). Ακόμα: «Μιχαήλ», του Στρατή Πασχάλη, «Μετά την ομορφιά» του Χρήστου Κούκη, «Εδώ στο λίγο», της Ελένης Μαρινάκη.<br /> <br /> Στην πεζογραφία τα βραβεία της ιδιωτικής αντίστασης θα ξεκινούσαν από την καινούργια έκρηξη απίστευτου ταλέντου, που είναι τα διηγήματα της Ελεωνόρας Σταθοπούλου «Καλό αίμα, κακό αίμα» («Εστία»). Θα περνούσαν στη ζείδωρη ανανέωση του αφηγηματικού λόγου που κομίζουν τέσσερα κιόλας βιβλία του Γιάννη Μακριδάκη (όλα στην «Εστία»): «Ανάμισης ντενεκές», «Η δεξιά τσέπη του ράσου», «Ηλιος με δόντια», «Λαγού μαλλί». Αναδρομικά (στα βραβεία καθυστερήσεις επιτρέπονται) θα τιμούσε ο ιδιώτης τη Μαρία Αγγελίδου για το λογοτεχνικό κορύφωμα που είναι η μετάφρασή της: «Το εμβατήριο του Ραντέτσκυ», του ανυπέρβλητου Joseph Roth («Αγρα»). Ενδείξεις όλα, μέτρα ποιότητας.<br /> <br /> Για να σωθεί η ελληνικότητα, τώρα που τελειώνει ο Ελλαδισμός.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-2717261425943435015?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-84081203463216603132011-01-12T16:06:00.000+02:002011-01-12T16:06:07.641+02:00Tου Χρηστου Γιανναρα<br /> <br /> Για πρώτη φορά ένα όνομα, με κατακτημένη ευφημία στον πολιτικό στίβο, έρχεται να προστεθεί στις φωνές της κοινωνικής αγωνίας που ζητούν «επανεξέταση», «αναμόρφωση» του Συντάγματος. Αλλά όχι από τους βουλευτές αναθεώρηση, όχι από τις συντεχνίες συμφερόντων σε ρόλο σήμερα κομμάτων. Στο πρωτοχρονιάτικο φύλλο της «Κ» ο Στέφανος Μάνος έγραψε:<br /> <br /> «Ασφαλώς χρειάζεται αναθεώρηση το Σύνταγμα. Μέσα στις διατάξεις του κρύβονται πολλές από τις αιτίες των προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε σήμερα... Τα αίτια της διαμόρφωσης των συμπεριφορών που οδήγησαν στη σημερινή κρίση, στηρίζονται σε διατάξεις του Συντάγματος». Και πιο συγκεκριμένα: «Πολλά από τα αποκαλούμενα κοινωνικά κεκτημένα, πολλές ακαμψίες, η παντοδυναμία των συνδικάτων, η εύνοια προς μερικές κοινωνικές ομάδες». Κοντολογίς, σύνολη η πραγματικότητα «ενός κράτους που έχει προ πολλού πάψει να λειτουργεί».<br /> <br /> Και την έκπληξη συνιστά η πρόταση του άρθρου: «Να ξεκινήσει η εξέταση του Συντάγματος και ο σχεδιασμός της αναμόρφωσής του μακριά από τη Βουλή, (να ξεκινήσει) από τους αριστείς της επιστήμης». Και επαναλαμβάνει: «Επιτακτική η επανεξέταση του Συντάγματος, όχι όμως από τους βουλευτές... Θα ήταν νομίζω μεγάλο λάθος να αφεθούν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., μόνοι τους κάτω από την καθοδήγηση των βουλευτών συνταγματολόγων, να διαμορφώσουν το Σύνταγμα».<br /> <br /> Ποια λογική δικαιολογεί τον αποκλεισμό των βουλευτών από την επανασύνταξη του Συντάγματος; Μα η χειροπιαστά αποδεδειγμένη ανικανότητα και ιδιοτέλεια των τάχα αντιπροσώπων του λαού, «το μηδενικό ενδιαφέρον των δύο κομμάτων (εξουσία) για το μέλλον της Ελλάδας... η μικροκομματική τακτική με μοναδικό στόχο το κομματικό όφελος».<br /> <br /> Στο ίδιο φύλλο της «Κ» ο καθηγητής Στάθης Καλύβας σκιαγραφεί, με εύστοχη ιεράρχηση, τη συμπτωματολογία των συνθηκών αδιεξόδου μέσα στις οποίες «συναντούμε ως χώρα την αυγή της νέας δεκαετίας». Επισημαίνει ότι η «ανοχή των πολιτικών ηγεσιών (απέναντι στη βία και την αυθαιρεσία) έχει συντελέσει στην απαξίωση εννοιών όπως δημόσια τάξη, ποινή ή κύρωση». Οπως και το πραγματικά εφιαλτικό, αλλά σπάνια ομολογημένο ότι «η διαπαιδαγώγηση των νέων όπως και της κοινωνίας γενικότερα βρίσκεται στα χέρια ανθρώπων που διετέλεσαν οι ίδιοι στο παρελθόν κομματικοί χούλιγκαν και απλώς μεταλαμπαδεύουν τις αξίες τους». Δεν ζητάει ο Σ. Κ. αναθεώρηση του Συντάγματος από μη κομματικούς, αλλά συμπίπτει απολύτως στις διαπιστώσεις που θεμελιώνουν μια τέτοια απαίτηση.<br /> <br /> Στο ίδιο φύλλο, η υποδειγματικής νηφαλιότητας δημοσιογραφική πένα του Κώστα Ιορδανίδη, διακινδυνεύει έμμεση, αλλά επώνυμη πιστοποίηση, εκφερόμενη με σχήμα υποθετικό: Ο (μη βουλευτής, ελέω μόνον αρχηγού) υπουργός Οικονομίας κ. Γιώργος Παπακωνσταντίνου «ενδιαφέρεται αποκλειστικά για τα συμφέροντα των δανειστών» της Ελλάδας (ποιος δεν το βλέπει;), «δεν έχει στόχο την έξοδο της χώρας από την κρίση». Κάποτε, όσο ακόμα λειτουργούσαν οργανικές συνδέσεις της πολιτικής με την κοινωνία, μια τέτοια καταγγελία από τέτοια γραφίδα έριχνε την κυβέρνηση. Το ίδιο θα γινόταν και με τις εξόφθαλμες διαπιστώσεις που παρέθετε πριν από μιαν εβδομάδα, στο χριστουγεννιάτικο φύλλο της «Κ», ο διευθυντής της Αλέξης Παπαχελάς: «Οι πολίτες αυτής της χώρας νιώθουν την απελπισία και δεν βλέπουν φως, μοιάζουν να βρίσκονται στο επίκεντρο μιας θύελλας και δεν είναι καθόλου σίγουροι ότι υπάρχει πυξίδα, καπετάνιος και εντέλει αντίπερα όχθη ασφαλής... Η χώρα έχει ένα διαλυμένο κράτος, δεν μπορεί να λύσει απλά προβλήματα όπως η διαχείριση των σκουπιδιών, τα πανεπιστήμιά της είναι τραγικά και όποια πέτρα κι αν σηκώσεις θα βρεις κάτι σάπιο από κάτω... Πρέπει να ξαναστήσουμε το ελληνικό κράτος, να βεβαιωθούμε ότι η ανομία δεν είναι πια ο κανόνας και να οργανώσουμε όλη τη χώρα σε άλλες βάσεις».<br /> <br /> Είτε με διαπιστώσεις που υπαγορεύουν ένα κατεπείγον «πρέπει», είτε και με την άμεση πρόταση για την ανάγκη να συνταχθεί καινούργιο Σύνταγμα, συντονίζονται τα παραπάνω τέσσερα έγκυρα στον δημόσιο βίο ονόματα. Σίγουρα και πολλά ακόμα σοβαρά και ανιδιοτελή, που ο χώρος της επιφυλλίδας δεν αρκεί να τα περιλάβει. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν δημόσια δεσμευθεί σε έναν ελάχιστο, αλλά έμπρακτο ξεσηκωμό να σωθεί η πατρίδα από την καταστροφή. Πρέπει με κάποιον τρόπο να επιστρατευθούν για μια σοβαρή σπουδή των δυνατοτήτων λύσης, εξόδου από το αδιέξοδο.<br /> <br /> Καινούργιο Σύνταγμα, καινούργια άρθρωση και δομή του κράτους, καινούργιες οριοθετήσεις του δημοσιοϋπαλληλικού υπουργήματος, καινούργιες προϋποθέσεις λειτουργίας του συνδικαλισμού, συνταγματικές προδιαγραφές δημοκρατικής οργάνωσης των κομμάτων. Αδύνατο να επιτευχθούν τέτοιοι στόχοι με ανίκανο, διεφθαρμένο, κλεπτοκρατικό πολιτικό σύστημα και με πολιτικό προσωπικό παγιδευμένο σε ενδημικές καταστάσεις ψυχοπαθολογίας, ενοχικής δωσιλογίας ή διανοητικών αγκυλώσεων. Πώς θα παρακαμφθεί αυτή η δεδομένη, αντικοινωνική «μαύρη αντίδραση» χωρίς να καταλυθεί η δημοκρατία; Ποιος θα επιλέξει και με ποια κριτήρια τα μέλη μιας Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης; Από ποιον θα κληθούν οι υπερκομματικοί συνταγματολόγοι (είδος υπό εξαφάνισιν στην Ελλάδα) να καθορίσουν προγραμματικούς όρους μιας (ούτε λίγο ούτε πολύ) παλιγγενεσίας;<br /> <br /> Τουλάχιστον, όσους συγκλίνουν στην καταρχήν πρόταση για αναθεώρηση του Συντάγματος από μη βουλευτές, θα μπορούσε να αναλάβει την πρωτοβουλία να τους συναθροίσει σε κοινό έργο ένας φορέας επιστημονικός: ο Δικηγορικός Σύλλογος, η Ακαδημία Αθηνών, η Ενωση Δικαστών. Να τους προσφέρει τις δυνατότητες επιτελικής σπουδής και μελέτης, συστηματικής άρθρωσης συμπερασμάτων για το εφικτό ή το ανέφικτο της πρότασης. Ασφαλώς το εγχείρημα μοιάζει αφύσικο στο πλαίσιο δημοκρατικού πολιτεύματος και οι καρποί του θα αποτελέσουν «παγκόσμια πρώτη» στα πολιτικά χρονικά, αλλά εδώ μιλάμε για κατάσταση επαπειλούμενου εφιάλτη, όχι απλώς έκτακτης ανάγκης. Αν δεν υπάρξει εξωκομματική κοινωνική πρωτοβουλία με υπεύθυνο δημοκρατικό σχεδιασμό, το εναλλακτικό ενδεχόμενο είναι η φρίκη της ανευθυνότητας του τυχαίου γκρουπούσκουλου που θα βρεθεί στην εξουσία.<br /> <br /> Το Μνημόνιο δεν είναι απλώς δέσμη δημοσιονομικών μέτρων, αλλά πρόγραμμα βίαιου μετασχηματισμού της ελλαδικής κοινωνίας, όπως εκ παραδρομής αποκάλυψε ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ Πολ Τόμσεν («Κ» 14/12/2010). Δεν είναι λοιπόν η «δημοκρατία» που απειλείται. Κάθε πολίτης μη υποκείμενος σε κομματική εθελοτυφλία καταλαβαίνει ότι διακυβεύεται η ίδια η συλλογική μας ύπαρξη, και ότι με μόνες τις εύστοχες αναλύσεις της συντελεσμένης καταστροφής δεν σωζόμαστε. Χρειάζονται πρωτοβουλίες πράξης. Που μόνο θεσμοί εξ ορισμού επιφορτισμένοι με κορυφαίες κοινωνικές ευθύνες μπορούν να αναλάβουν.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-8408120346321660313?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-4155410557448978672010-12-07T09:39:00.000+02:002010-12-07T09:39:12.071+02:00Tου Χρηστου Γιανναρα Καθημερινή 5-12-2010<br /> <br /> Διαπίστωση αυτονόητη για τον οξυδερκή πολίτη, ανεξάρτητα από τις πολιτικές του επιλογές και πεποιθήσεις: Οτι ένα σημαντικό δεδομένο ανελπιστίας, στις συνθήκες σήμερα οικονομικής χρεωκοπίας της χώρας, είναι η απουσία αριστερού πολιτικού λόγου.<br /> <br /> Αν θέλουμε να κυριολεκτούμε, αριστερό ορίζουμε τον πολιτικό λόγο που εκφράζει και υπερασπίζει κοινωνιοκεντρικές προτεραιότητες. Αυτονόητη η ελευθερία της ατομικής επιχειρηματικής δραστηριότητας, η ανάπτυξη των δημιουργικών φιλοδοξιών του ατόμου, ο σεβασμός του κινήτρου για κέρδος και πλουτισμό. Αλλά πρωτεύουσα επιδίωξη της πολιτικής είναι να υπηρετεί την κοινωνική συνοχή, τη λογική των σχέσεων κοινωνίας, κοινωνίας των αναγκών: Να εγγυάται τη θεσμική αποτροπή της αδικίας, της εκμετάλλευσης ανθρώπων από συνανθρώπους τους, την πρόνοια και φροντίδα για την πρόσβαση όλων στα αγαθά της παιδείας, της περίθαλψης, της αξιοπρεπούς διαβίωσης. Να προσφέρονται ίσες ευκαιρίες στους αριστείς, στους δημιουργικούς, στους φιλόπονους, ανεξάρτητα από τις οικονομικές τους δυνατότητες.<br /> <br /> Στην Ελλάδα σήμερα δεν υπάρχει πολιτική έκφραση και υπεράσπιση αυτών των στόχων, η εμφανιζόμενη ως τάχα και Αριστερά μάχεται για ιδιοτελέστατα συμφέροντα συντεχνιών, για αυθαίρετα προνόμια συνδικάτων. Υπηρετεί τη μανιασμένη εγωκεντρική απληστία, όχι το ανθρώπινο κατόρθωμα των σχέσεων κοινωνίας. Δασκαλεύει τους ανθρώπους στη βία της ετσιθελικής απαίτησης, στις μεθόδους γκανγκστερικού εκβιασμού των ανήμπορων (απεργίες «κοινωνικού κόστους»). Διαδηλώνει καταστρέφοντας την κοινωνική περιουσία, ταυτίζεται με την κατεστημένη αναξιοκρατία και φυγοπονία, προστατεύει και θωρακίζει τα προϊόντα του πελατειακού συστήματος της φαυλότητας των κομμάτων. Βδελυρότερες σε μεθοδεύσεις οι «ανανεωτικές» πρωτοπορίες λανσάρουν την αριστερή ένταξη σαν προϋπόθεση καριέρας στα πανεπιστήμια, στις τέχνες, στη «διανόηση», σε στιλπνά πόστα εξουσίας. Ακυρώνουν μεθοδικά την κοινωνική δυναμική της άμιλλας για χάρη μιας δικτατορίας των μετριοτήτων.<br /> <br /> Η ολική έκλειψη αριστερού (κοινωνιοκεντρικού) πολιτικού λόγου έχει ως εφιαλτική συνέπεια και τη γένεση καινούργιας μορφής «αντιεξουσιαστικών» μαχητικών βλαστημάτων κιβδηλίας της Αριστεράς, με τυφλό πια μένος και μίσος για οποιοδήποτε είδος σχέσεων κοινωνίας, κοινοτικής λειτουργίας της συλλογικότητας. Το τι εγκυμονούν ή σε ποια εκμετάλλευση προσφέρονται οι ομάδες των ΕΑΑΚ του σπουδαστικού χώρου ή οι καινοφανείς «πυρήνες» αδίστακτων επινοήσεων τρομοκρατίας και βίας, είναι πρόβλημα που δεν μπορεί να κατανοηθεί στις πραγματικές του διαστάσεις (και να αντιμετωπιστεί γόνιμα), όταν έχει εμπεδωθεί σαν αυτονόητη η αποσύνδεση της Αριστεράς από την κοινωνιοκεντρική οπτική.<br /> <br /> Πριν από λίγες εβδομάδες ο Αλέκος Παπαδόπουλος με λόγο στέρεο, ρεαλιστικό, ακομμάτιστο, ανέλυσε την ανάγκη να μειωθεί το κράτος κατά 30%. Θα μπορούσε να είναι μια πρόταση αυθεντικά αριστερή, αν απηχούσε την πεποίθηση ότι στόχος της μείωσης και των οδυνηρών μεταρρυθμίσεων που προϋποθέτει δεν είναι η αποκατάσταση της διανειοληπτικής ικανότητας του εκφαυλισμένου κρατικού γεννήματος της κομματοκρατίας, αλλά η αποκατάσταση της προτεραιότητας των αναγκών της κοινωνίας έναντι της κρατικής μηχανής. Για να είναι αριστερή η πρόταση πρέπει να απαιτεί τη μείωση του κράτους προκειμένου να καταστεί το κράτος λειτουργικό, δηλαδή υπηρετικό των κοινωνικών αναγκών. Να ελευθερωθεί η ελλαδική κοινωνία από την υποτέλεια στα συνδικαλισμένα συμφέροντα της δημοσιοϋπαλληλίας.<br /> <br /> Από μόνη της η μείωση του κράτους δεν λειτουργεί ως αριστερή πρόταση. Γίνεται αριστερή αν συνοδεύεται από την απαίτηση για αξιοκρατία, για συνεχή έλεγχο της ικανότητας, της εργατικότητας και παραγωγικότητας, του ήθους διακονίας του κοινωνικού σώματος, που προαπαιτείται για τον δημόσιο λειτουργό. Αριστερή είναι η πρόταση να απολυθούν οι ανίκανοι, οι φαύλοι, οι φυγόπονοι, οι σαδιστές τύραννοι του αδύναμου πολίτη, να κριθούν αμερόληπτα και να αξιολογηθούν οι διορισμένοι στο Δημόσιο χάρη στην πελατειακή σχέση τους με κόμματα.<br /> <br /> Δεν υπάρχει πολιτική αν δεν κομίζει απάντηση στο αίνιγμα του «κακού». Η ανάγκη για θεσμούς εξουσίας γεννήθηκε, επειδή η φύση του ανθρώπου είναι θηριώδης. Το τυφλό ένστικτο του κτήνους θέλει να φάει, να κυριαρχήσει, να ηδονιστεί. Η εξουσία υπάρχει για να χαλιναγωγεί τη θηριωδία, να εξασφαλίζει τη συνύπαρξη στη βάση της λογικής, της αυτοπαραίτησης από την κτηνώδη απληστία. Γιατί ο άνθρωπος είναι το μόνο έμβιο που έχει τη δυνατότητα της ελευθερίας από το ένστικτο, της ανιδιοτέλειας: Μπορεί να υπερβαίνει την αναγκαιότητα της φύσης για χάρη της σχέσης. Αυτή η δυνατότητα, η θελημένη ελευθερία από το εγώ, είναι γνώρισμα μόνο του ανθρώπου: ό,τι οι Ελληνες ονόμαζαν «το κυρίως ανθρώπινον».<br /> <br /> Η εξουσία εξασφαλίζει την «κοινωνίαν της χρείας», τη χρειαζούμενη συν-εννόηση για χάρη της ωφέλιμης σε όλους συνύπαρξης. Η έκπληξη που κόμισε ο Ελληνισμός στην ανθρώπινη ιστορία ήταν η «πόλις» και η «πολιτική» τέχνη: ένας καινούργιος στόχος και τρόπος της συνύπαρξης. Να υπηρετεί η συνύπαρξη όχι πια μόνο τη χρεία, αλλά, κατά προτεραιότητα, το «κυρίως ανθρώπινον» – την ελευθερία από τις αναγκαιότητες του ενστίκτου, το άθλημα των «κατά λόγον» σχέσεων, το κατόρθωμα της «κοινωνίας του αληθούς».<br /> <br /> Σήμερα ζούμε σε πολιτισμό με αναποδογυρισμένους τους ελληνικούς όρους: η πολιτική είναι μόνο εξουσία, εξαντλείται στη «χρεία», αγνοεί το «κυρίως ανθρώπινον». Λογαριάζουμε για ελευθερία τις ανεμπόδιστες επιλογές ικανοποίησης των ατομοκεντρικών ορέξεων, δηλαδή τον θρίαμβο της υποταγής στα ορμέμφυτα. Θωρακίζουμε την κτηνώδη αναγκαιότητα με ατομικά «δικαιώματα», επειδή από τη συνύπαρξη έχουμε μόνο απαιτήσεις, εκβιαστικές διεκδικήσεις. Ούτε υποψία για τη χαρά της κοινωνίας των σχέσεων, της αυθυπέρβασης, της αυτοπροσφοράς. Εμβληματικές φιγούρες της ζούγκλας του ατομοκεντρισμού οι εξουσιαστές μας που σήμερα μας λένε ωμά και χυδαία: «Να στερηθείτε, να πεινάσετε, γιατί ανεχθήκατε, τριάντα χρόνια, να σας κλέβουμε».<br /> <br /> Η Ελλάδα δεν έχει τις προϋποθέσεις να ανακάμψει. Η απουσία αριστερού πολιτικού λόγου εγγυάται την ανελπιστία.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-415541055744897867?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-56908800957589119382010-11-09T12:33:00.000+02:002010-11-09T12:33:14.831+02:00Ψήφος αντίστασης στη μικρόνοια<br /> <br /> Tου Χρηστου Γιανναρα<br /> <br /> Μοιάζει απίστευτο, αλλά το προεξοφλούν με σιγουριά οι δημοσκοπήσεις: Στις επερχόμενες εκλογές Τοπικής τάχα και Αυτοδιοίκησης, οι ελλαδίτες ψηφοφόροι θα ψηφίσουν και πάλι, στην πλειονότητά τους, κομματικούς υποψηφίους.<br /> <br /> Πώς να εξηγήσουμε την άρνηση της κρίσιμης για το εκλογικό αποτέλεσμα μάζας να αντιληφθεί την πραγματικότητα; Τα εγκλήματα των δύο κομμάτων που κυβέρνησαν τον τόπο τα τελευταία τριάντα έξι χρόνια είναι εξόφθαλμα, αποδεδειγμένα, ψηλαφητά: Κατασπατάλησαν το απίστευτο χρήμα που εισέρευσε στη χώρα (για πρώτη φορά στην κρατική μας ιστορία) και απέβλεπε να επιτευχθεί σύγκλιση της ελλαδικής με τις οικονομίες των χωρών της Ε.Ε. Ξέφρενη σπατάλη και επιπλέον απίστευτος, παρανοϊκός δανεισμός. Μοίραζαν τα κόμματα διορισμούς, επιδοτήσεις, ρουσφέτια, μπούκωναν τον υπόκοσμο των λακέδων και της καμαρίλας τους με αδιάντροπο πλούτο, ωμά, απροκάλυπτα, χυδαία. Πνίγοντας κυριολεκτικά τη χώρα στα χρέη.<br /> <br /> Χωρίς να λύσουν, στα τριάντα έξι αυτά χρόνια, ούτε ένα πρόβλημα – το ασφαλιστικό, ας πούμε, ή το συγκοινωνιακό ή της μηχανοργάνωσης του κράτους (δεν συζητούμε για την παιδεία, την υγεία, την άμυνα, τη δικαιοσύνη). Το μόνο που τους ενδιέφερε, μα αποκλειστικά το μόνο, ήταν η επανεκλογή τους, η κραιπαλική ηδονή της εξουσίας. Τίποτε άλλο. Και όταν πια η καταστροφή ήταν αδύνατο να αναχαιτιστεί, ο ένας πρωθυπουργός το ’σκασε πανικόβλητος, δίχως ίχνος ντροπής ή αυτοσεβασμού. Και έσπευσε να αναλάβει ο μειονεκτικός σε επιγνώσεις αντίπαλος, για να αλωνίζει επί μήνες τα διεθνή κέντρα, απολαμβάνοντας τουριστικά το κελεπούρι της πρωθυπουργίας και διαφημίζοντας στους δανειστές της χώρας την αναξιοπιστία της και τη διαφθορά της.<br /> <br /> Ποιος Ελληνας δεν βλέπει αυτά τα εξόφθαλμα, αποδεδειγμένα, ψηλαφητά δεδομένα; Κι όμως, όχι μόνο δεν κατεβαίνουμε στους δρόμους να διαδηλώσουμε οργή και αντίσταση, αλλά σπεύδουμε πειθήνια και ηλίθια να αμνηστεύσουμε, να κολακέψουμε, να επιβραβεύσουμε τους τυράννους μας, ψηφίζοντας τους εκλεκτούς των κομματικών συμφερόντων στην τάχα Αυτοδιοίκηση. Πού είναι λοιπόν το περιβόητο «φιλότιμο» του Ελληνα, η «περηφάνια» του, το «αδούλωτο φρόνημά» του; Ακόμα και την ψήφο του, το τελευταίο απομεινάρι διαφοράς από τον σκλάβο, τον ραγιά, την προσφέρει για να μετρήσουν οι διεφθαρμένες κομματικές συντεχνίες τις περιστασιακές μεταβολές στα ποσοστά της ισχύος τους.<br /> <br /> Να κατεβούμε στους δρόμους μάς το έχει απαγορεύσει ο παλαιοημερολογητισμός του Περισσού: μονοπωλεί μεθοδικά κάθε δημόσια μαζική διαμαρτυρία, την «καπελώνει» αυθαίρετα, η κραυγή και οργή των πολιτών μετατρέπεται σε αθέλητη υποστήριξη της πιο υπάνθρωπης ολοκληρωτικής μονοτροπίας. «Δεν κοτάς ν’ αγγίξεις μιαν από τις αξίες που ικανοποιούν τα αισθήματά σου για κοινωνική δικαιοσύνη, έγραφε ο Ελύτης, και βρίσκεσαι να “κάνεις πορεία” μ’ έναν συρφετό ανθρώπων που δεν έχουν δική τους σκέψη, αλλά την περιμένουν από τον καθοδηγητή τους». Δεν μπορεί να υπάρξει σήμερα ακομμάτιστη πρωτοβουλία για μαζική πολιτική εκδήλωση, που να μην την ιδιοποιηθεί η μικρόνοια και ψυχανωμαλία των καπήλων της Αριστεράς.<br /> <br /> Μας απομένει η ψήφος, για να συντηρούμε την ψευδαίσθηση ότι είμαστε πολίτες, ότι πολίτευμα της χώρας είναι η δημοκρατία. Ψευδαίσθηση, στάχτη στα μάτια, για να συνεχίζουν οι μαφιόζοι των κομματικών συντεχνιών να παίζουν με τη δική μας αφέλεια, την παιδαριώδη επιπολαιότητά μας. Τάχα ότι λειτουργούν πολιτικοί θεσμοί, τάχα ότι διαχειριζόμαστε τις τύχες και το μέλλον μας, καμαρωτοί στη σειρά για να βρεθούμε πίσω από το παραβάν, να αξιοποιήσουμε τα «δικαιώματα» του πολίτη! Μας παραμυθιάζουν οι ανίκανοι, ενώ το ξέρουμε, το βλέπουμε: Η δευτεράντζα της κομματοκρατίας, δήμαρχοι, νομάρχες, περιφερειάρχες τώρα ή ό,τι άλλο παραπληρωματικό, ούτε τις λακκούβες στους δρόμους ή τις αγέλες των αδέσποτων δεν είναι ικανοί να αντιμετωπίσουν. Τοποτηρητές είναι, ελάσσονες, των κομματικών συμφερόντων.<br /> <br /> Βρίσκουν και τα κάνουν. Οι μάζες των ευνουχισμένων, των δίχως σκέψη και κρίση ψηφοφόρων, μοιάζει να μην έχουν καταλάβει πού έχουμε φτάσει και γιατί. Γιατί σε λούκι στερήσεων, φτώχειας, ανεργίας, εφιαλτικής αβεβαιότητας για το αύριο, γιατί πουθενά ελπίδα ανάκαμψης; Πώς βρέθηκε να είναι πρωθυπουργός ένα τόσο μειονεκτικό άτομο με τόσο κραυγαλέα υστερήματα, πώς γίνεται να έχουμε υπουργό Εξωτερικών και υπουργό Οικονομικών ανθρώπους πρωτόπειρους, πρωτοφανέρωτους στον δημόσιο βίο, σήμερα που διακυβεύεται η ίδια η ιστορική μας επιβίωση, η αξιοπιστία και η τιμή του ονόματός μας στον διεθνή στίβο; Δεν είχε τίποτε καλύτερο να επιστρατεύσει το κομματικό μας σύστημα στην κρίσιμη αυτή ώρα;<br /> <br /> Οχι, δεν είχε, είναι φανερό. Η αξιωματική αντιπολίτευση είναι μια εξ ίσου θλιβερή και ευτελισμένη συναγωγή μετριοτήτων, σπιθαμιαία αναστήματα λιμασμένων για επιστροφή στην εξουσία, αναπολόγητων ακόμη για πράξεις απύθμενης φαυλότητας και διαφθοράς. Αυτά τα «κόμματα εξουσίας» δεν είναι πολιτικοί σχηματισμοί, είναι καρκινώματα στο κοινωνικό σώμα, εστίες μολυσματικές, απεργάζονται θάνατο. Ομως, η κρίσιμη εκλογική μάζα, ψηφοφόροι δίχως σκέψη και κρίση, τους εκλεκτούς αυτών των κομμάτων θα ψηφίσουν, δεν καταφέρνουν να συνδέσουν τον εφιάλτη που ζούμε με τα συγκεκριμένα εγκλήματα που τον προκάλεσαν και με τους αυτουργούς των εγκλημάτων.<br /> <br /> Ο ευνουχισμός έχει συντελεστεί μεθοδικά, έντεχνα, «ανεπαισθήτως». Αν υπάρξουν ιστορικοί στο μέλλον με ενδιαφέρον για την περίπτωσή μας, το υλικό μελέτης του ευνουχισμού μας θα τους προσφερθεί άφθονο: Τα σχολικά βιβλία που τιτλοφορούνται «Η Γλώσσα μας», ο γκαιμπελικός προπαγανδισμός του ψυχωτικού «φιλαθλητισμού», του κρατικού τζόγου, ο επιχορηγούμενος κιτρινισμός και κρετινισμός των τηλεοπτικών καναλιών. Ακρως αποτελεσματικές πρακτικές εξηλιθίωσης της κρίσιμης εκλογικής μάζας.<br /> <br /> Ετσι έχουν εξασφαλισμένη και αυτή τη φορά την επανεκλογή τους δήμαρχοι εξοργιστικής ανικανότητας, επιβαρυμένοι με εγκλήματα φαυλότητας σε προγενέστερες υπουργικές τους θητείες. Σίγουρη η επανεκλογή και νομαρχών που εκκρεμούν σε βάρος τους ποινικές διώξεις, θριαμβική η επικράτηση πληθώρας ασημαντοτήτων, ανθρώπων θλιβερού επιπέδου ικανοτήτων και καλλιέργειας, με μοναδικό προσόν το κομματικό χρίσμα.<br /> <br /> Η «μαγιά» που αντιστέκεται στον εξανδραποδισμό λογαριάζει τους κομματικά κεχρισμένους, όποιοι κι αν είναι, σαν χολεριασμένους. Ακομμάτιστους υποψήφιους τους ψηφίζει. Οπου δεν υπάρχουν: λευκό ή αποχή. <br /> <br /> Καθημερινή 31 Οκτωβρίου 2010<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-5690880095758911938?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-28958416191047131972010-09-08T19:41:00.000+03:002010-09-08T19:41:48.917+03:00Κηφηνείον «Η Ωραία Ελλάς»<br /> <br /> <br /> <br /> του Σαράντου Καργάκου, Συγγραφέως - Φιλολόγου - Ιστορικού<br /> <br /> <br /> <br /> Ακούω ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ. Εδώ καί τριάντα χρόνια είναι η ...εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλειά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νεοσουσουδιστικό σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδόθησαν σε μία χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία μετά τη δικτατορία, εξέθρεψε καί διαμόρφωσε δύο γενιές «κουλοχέρηδων», παιδιών δηλαδή πού δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους -πέρα από τη μούντζα- για καμμιά εργασία από αυτές πού ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή -τάχα- είναι ταπεινωτικές...<br /> <br /> Κι ας βρίσκεται μέσα στη λέξη «χειρώναξ», σαν δεύτερο συνθετικό το «άναξ» πού κάνει τον δουλευτή, τον άνακτα χειρών, βασιλιά στο χώρο του, βασιλιά στο σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη άλλοτε ιερή πού ποδοπατήθηκε κι αυτή μες στην ασυναρτησία μιας πολιτικής πού έδειχνε αριστερά καί πήγαινε δεξιά καί τούμπαλιν. Γι' αυτό τουμπάραμε...<br /> <br /> Κάποτε, ακόμη κι από τις στήλες του περιοδικού αυτού, πού δεν είναι πολιτικό με την ευτελισμένη έννοια του όρου, έγραφα πώς η ανεργία στον τόπον μας είναι επιλεκτική, ότι δουλειές υπάρχουν αλλά ότι δεν υπάρχουν χέρια να τις δουλέψουν. Κι έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο λαθρομετανάστες, για να αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα υπήρχε δουλειά πολλή αλλ' όχι διάθεση για δουλειά. Τα παιδιά -τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας- είχαν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «White color workers». Έτσι σήμερα το πιο φτηνό εργατικό καί υπαλληλικό δυναμικό είναι οι πτυχιούχοι, που ζητούν εργασία ακόμη καί στον ΟΤΕ ως έκτακτοι τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στα πιστοποιητικά προσόντων ακόμη καί διδακτορικά! Γέμισε ο τόπος πανεπιστήμια, σχολές επί σχολών, επιστημονικούς κλάδους αόριστους, ομιχλώδεις καί ασαφείς, απροσδιορίστου αποστολής καί χρησιμότητας. Πτυχία-φτερά στον άνεμο σαν τις ελπίδες των γονιών, πού πιστεύουν ότι τα παιδιά καί μόνον με τα «ντοκτορά» θα βρουν δουλειά. Έτσι παράγονται επιστήμονες πού είναι δεκαθλητές του τίποτα, ικανοί μόνον για το δημόσιο ή για υπάλληλοι κάποιας πολυεθνικής.<br /> <br /> Παρ' όλο πού γέμισε η χώρα μας τεχνικές σχολές (τι ΤΕΛ, τι ΤΕΙ, τι ΙΕΚ!) οι πιο άτεχνοι νέοι είναι οι νέοι της Ελλάδος. Παίρνουν πτυχίο τεχνικής σχολής καί δεν έχουν πιάσει κατσαβίδι οι πιο πολλοί. Δεν ξέρουν να διορθώσουν μια βλάβη στο αυτοκίνητό τους, στο ραδιόφωνο ή στο τηλέφωνό τους. Είναι άχεροι, ουσιαστικά χωρίς χέρια. Τώρα με τα ηλεκτρονικά ξέχασαν να γράφουν, ξέχασαν να διαβάζουν, εκτός φυσικά από «μηνύματα» του αφόρητου «κινητού» τους.<br /> <br /> Τούτη η παιδεία, πού όχι μόνο παιδεία δεν είναι αλλ' ούτε καν εκπαίδευση, αφού δεν καλλιεργεί καμμιά δεξιότητα, εκτός από την ραθυμία, την αναβλητικότητα καί το φόβο της δουλειάς, όχι μόνο δεν καλλιεργεί τον νέο εσωτερικά αλλά τον πετρώνει δημιουργικά σαν τα παιδιά της Νιόβης. Τα κάνει άχρηστα τα παιδιά για παραγωγική εργασία, γιατί ο θεσμός της παπαγαλίας καί η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, με το πρόσχημα να μην τα κουράσουμε, τους αφαιρεί την αυτενέργεια, την πρωτοβουλία, τη φαντασία καί την πρωτοτυπία. Το σχολείο, αντί να μαθαίνει τα παιδιά πώς να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά. Δεν τα μαθαίνει πώς να σκέπτονται αλλά με τί να σκέπτονται. Έτσι τα κάνει πτυχιούχους βλάκες. Βάζει όρια στον ορίζοντα της σκέψης καί των ενδιαφερόντων. Τα χαμηλοποιεί. Τα κάνει να βλέπουν σαν τα σκαθάρια κοντά, κι όχι να θρώσκουν άνω, να έχουν έφεση για κάτι πιο πέρα, πιο τρανό καί πιο μεγάλο.<br /> <br /> Το έμβλημα πια του ελληνικού σχολείου δεν είναι η γλαύξ, είναι ο παπαγάλος, ο μαθητής-βλάξ πού καταπίνει σελίδες σαν χάπια καί πού θεωρεί ως σωστό ό,τι γράφει το σχολικό. Καί το λεγόμενο «σχολικό» είναι συνήθως αισχρό καί ως λόγος καί ως περιεχόμενο.<br /> <br /> Καί τολμώ να λέγω αισχρό, διότι πρωτίστως το «Αναγνωστικό» πού πρέπει να είναι ευαγγέλιο πνευματικό ειδικά στο Δημοτικό, αντί να καλλιεργεί την αγάπη για τη δουλειά, καλλιεργεί την απέχθεια. Που πια, όπως παλιά, ο έρωτας για την αγροτική, τη βουκολική καί τη θαλασσινή ζωή; Ο ναύτης δεν είναι πρότυπο ζωής. Πρότυπο ζωής είναι ο «χαρτογιακάς». Όσο κι αν ήσαν κάπως ρομαντικά τα παλιά «Αναγνωστικά», καλλιεργούσαν τον έρωτα για τη δουλειά. Ακούω πώς δεν πάει καλά η οικονομία. Μα πως να πάει, όταν με τη ναυτιλία πού προσφέρει το 5,6% του ΑΕΠ ασχολείται μόνο το 1% των Ελλήνων; (Με τον αγροτικό τομέα πού προσφέρει το 6,6% του ΑΕΠ ασχολείται το 14,5% του πληθυσμού). Διερωτώμαι, τί είδους ναυτικός λαός είμαστε, όταν αποστρεφόμαστε την θάλασσα καί στα ελληνικά καράβια κυριαρχούν Φιλιππινέζοι, Αλβανοί καί μελαψοί κάθε αποχρώσεως; Το σχολείο καλλιεργεί τον έρωτα για την τεμπελιά, όχι για δουλειά. Τα πανεπιστήμια καί οι ποικιλώνυμες σχολές επαυξάνουν τον έρωτα αυτό. Πράγματα πού μπορούν να διδαχθούν εντός εξαμήνου -καί μάλιστα σε σεμιναριακού τύπου μαθήματα- απαιτούν τετραετία! Βγαίνουν τα παιδιά από τις σχολές καί δικαίως ζητούν εργασία με βάση τα «προσόντα» τους, αλλά τέτοιες εργασίες πού ζητούν τέτοια προσόντα δεν υπάρχουν. Αν δεν απατώμαι, υπάρχουν δύο σχολές θεατρολογίας -πέρα από τις ιδιωτικές θεατρικές σχολές- πού προσφέρουν άνω των 300 πτυχίων το έτος. Που θα βρουν δουλειά τα παιδιά αυτά;<br /> <br /> Αν όμως το σχολείο από το Δημοτικό καλλιεργούσε την τόλμη, την αυτενέργεια, βράβευε την πρωτοβουλία, την ανάληψη ευθυνών, την αγάπη για την οποιαδήποτε δουλειά ακόμη καί του πλανόδιου γαλατά, θα είχαμε κάνει την Ελλάδα Ελδοράδο, όπως έγινε Ελδοράδο για τους εργατικούς Αλβανούς, Βουλγάρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αιγυπτίους αλιείς, Πακιστανούς καί Ουκρανούς.<br /> <br /> Σήμερα αυτοί είναι η εργατική κι αύριο η επιχειρηματική τάξη της Ελλάδος. Κι οι Έλληνες, αφήνοντας την πατρώα γη στα χέρια των Αλβανών πού την δουλεύουν, την πατρώα θάλασσα στα χέρια των Αιγυπτίων πού την ψαρεύουν, θα μεταβληθούν σε νομάδες της Ευρώπης ή των ΗΠΑ ή θα τρέχουν για δουλειά στην Αλβανία πού ξεπερνά σε νόμιμη και παράνομη επιχειρηματική δραστηριότητα όλες τις χώρες της Βαλκανικής. Γέμισαν τα Τίρανα ουρανοξύστες, κτήρια γιγάντια, κακόγουστα μεν, σύγχρονα δε. Περίπου 100 ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν στην πρωτεύουσα της χώρας των αετών.<br /> <br /> Εμείς αφήσαμε αδιαπαιδαγώγητη την εργατική καί την αγροτική τάξη. Στήν πρώτη περάσαμε σαν ιδεολογία-θεολογία το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» καί υποχρεώσαμε πλήθος επιχειρήσεις να κλείσουν ή να μεταφερθούν αλλού. Μετά διαφθείραμε τους αγρότες με παροχές χωρίς υποχρεώσεις καί τους δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά. Γέμισε η επαρχία με «Κέντρα Πολιτισμού», οπού «μπαγιαντέρες» κάθε λογής καί φυλής άναβαν πούρο με φωτιά πεντοχίλιαρου! Το μπουκάλι με το ουίσκι βαπτίστηκε ... αγροτικό! Τώρα, όμως, πού έρχονται τα «εξ εσπερίας νέφη» χτυπάμε το κεφάλι μας. Καί που να φθάσουν τα «εξ Ανατολής» σαν εισέλθει η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Θα γίνει η Ελλάς vallis flen-tium (-κοιλάς κλαυθμώνων) καί θα κινείται quasi osculaturium inter flen-tium (=σαν εκκρεμές μεταξύ θλίψεως καί οδύνης).<br /> <br /> Δεν είμαι υπέρ μιας παιδείας πού θα υποτάσσεται στην οικονομία. Θεωρώ ολέθριο να χαράσσεται μια εκπαιδευτική πολιτική με κριτήρια οικονομικής αναγκαιότητας. Θεωρώ ολέθρια όμως καί την παιδεία πού εθίζει τα παιδιά στην οκνηρία, πού τα κουράζει με την παπαγαλία καί το βάρος άχρηστων μαθημάτων. Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της χώρας είναι τα κεφάλια των παιδιών της. Τούτη η παιδεία αποκεφαλίζει τα παιδιά. Τα κάνει ικανά να μην κάνουν τίποτε. Ούτε να βλαστημήσουν. Ακόμη καί η αισχρολογία τους περιορίζεται στη λέξη πού τα κάνει συνονόματα. Αν τους πεις βρισιά της περασμένης 20ετίας θα νομίσουν ότι μιλάς αρχαία Ελληνικά!<br /> <br /> Είναι θλιβερή η εικόνα πού παρουσιάζει σήμερα, παρουσίαζε χθες καί θα παρουσιάζει κι αύριο η ελληνική κοινωνία: να υπάρχουν άνθρωποι άνω των 65 ετών, άνω των 70 ετών, πού, ενώ έχουν συνταξιοδοτηθεί, εργάζονται νυχθημερόν, για να συντηρούν τα παιδιά τους μέχρι να τελειώσουν τις ατελείωτες σπουδές τους, τα παιδιά πού λιώνουν τα νιάτα τους στα «κηφηνεία», πού πάνε σπίτι τους να κοιμηθούν την ώρα πού οι Αλβανοί πάνε για δουλειά, θα μου πείτε, τι δουλειά; Οποιαδήποτε δουλειά, αρκεί να είναι τίμια. Όταν μικροί -ακόμη στο Δημοτικό- μαθαίναμε απ' έξω τον Τυρταίο (ποιος τολμά σήμερα να διδάξει Τυρταίο;) δεν τον μαθαίναμε για να γίνουμε πολεμοχαρείς αλλά για να νοιώθουμε ντροπή, όταν στην μάχη της ζωής, στην πρώτη γραμμή είναι οι παλαιότεροι, οι «γεραιοί» καί οι νέοι κρύβονται πίσω από τη σκιά τους. «Αισχρόν γαρ δη τούτο... κείσθαι πρόσθε νέων άνδρα παλαιότερον».<br /> <br /> Σήμερα, βέβαια, οι χειρωνακτικές εργασίες ελέγχονται σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα από ξένους. Στίς οικοδομές μιλούν αλβανικά, στα χωράφια πακιστανικά. Σέ λίγο οι χειρωνακτικές επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των Κινέζων πού κατασκευάζουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος των τουριστικών ειδών πού θυμίζουν... Ελλάδα. Ακόμη καί τις σημαίες μας στην Κίνα τις φτιάχνουν! Κι εμείς; Εμείς, όπως πάντα, φτιάχνουμε τα τρία κακά της μοίρας μας. «Φτιάχνουμε» τη ζωή μας στην τηλοψία, πού δίνει τα μοντέρνα πρότυπα οκνηρίας στη νεολαία, ποθούμαι μια χρυσίζουσα ζωή σαν αυτήν πού προσφέρει το «γυαλί», αγοράζουμε πολυτελή αυτοκίνητα με δόσεις, κάνουμε διακοπές με «διακοποδάνεια», εορτάζουμε με «εορτοδάνεια» καί πεθαίνουμε με «πεθανοδάνεια». Έλεγε ο Φωκίων, πού πλήρωσε τέσσερις δραχμές τη δεύτερη δόση του κώνειου πού χρειαζόταν για να «απέλθει», πως στην Αθήνα δεν μπορεί ούτε δωρεάν να πεθάνει κανείς. Έπρεπε να ζούσε τώρα...<br /> <br /> Λυπάμαι πού θα το πω, αλλά πρέπει να το πω: το σχολείο, οι σχολές καί τα ΜΜΕ σακάτεψαν καί σακατεύουν τη νεολαία, γιατί μιλούν συνεχώς για τα δικαιώματα της -δικαιώματα στην τεμπελιά- καί ποτέ για υποχρεώσεις, ποτέ για χρέος, ποτέ για καθήκον. Το καθήκον έγινε άγνωστη λέξη.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-2895841619104713197?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-35221626444964516132010-09-08T13:14:00.000+03:002010-09-08T13:14:24.688+03:00Με το «Μνημόνιο» να ανατραπεί η κομματοκρατία<br /> <br /> Tου Χρηστου Γιανναρα<br /> <br /> Η κυβέρνηση θέλει να εμφανίζεται ότι διαχειρίζεται την οικονομική χρεοκοπία του κράτους σαν απλός διερμηνέας εντολών και εκτελεστής εντολών. Τη βολεύει να παρουσιάζει σαν εντολές τις κατευθυντήριες υποδείξεις θεσμικών μηχανισμών της διεθνούς και ευρωπαϊκής εποπτείας των αγορών (ΔΝΤ, ΕΚΤ, Ε.Ε. – της «Τρόικας» όπως μάθαμε να τη λέμε).<br /> <br /> Η «Τρόικα» ενδιαφέρεται (το έχει σχεδόν απερίφραστα δηλώσει) όχι για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας (γι’ αυτήν οφείλει να ενδιαφερθεί η ελληνική κυβέρνηση), αλλά για να διασφαλιστούν τα συμφέροντα των πιστωτών της υπερχρεωμένης Ελλάδας. Και επειδή οι διαχειριστές του κράτους στην Ελλάδα (οι επαγγελματίες πολιτικοί) έχουν αποδειχθεί, για δεκαετίες, αναξιόπιστοι, ανίκανοι και φαύλοι, η «Τρόικα» απαίτησε από την κυβέρνηση να υπογράψει συμβόλαιο («Μνημόνιο») ότι θα τηρήσει τις κατευθυντήριες υποδείξεις, και ότι μόνο με απτά δείγματα τήρησης των υποδείξεων, σε συγκεκριμένες προθεσμίες, θα συνεχίσει να δανειοδοτείται η Ελλάδα.<br /> <br /> Αλλά, παρ’ όλα αυτά, το συμβόλαιο - μνημόνιο δεν ξεπερνάει τα όρια των κατευθυντήριων υποδείξεων, δεν υπαγορεύει πολιτικές. Απαιτεί να περιοριστούν δραστικά οι εξωφρενικές σπατάλες του δημόσιου τομέα, να τελειώσει το «πάρτυ» της καταλήστευσης του κρατικού ταμείου από τους κομματανθρώπους. Απαιτεί και να αυξηθούν τα έσοδα, να παταχθεί η φοροδιαφυγή και η εισφοροδιαφυγή. Υποδείχνει μεταρρυθμίσεις και σε κάποιους συγκεκριμένους τομείς, που έχουν γίνει διεθνές αξιοπερίεργο, αφορμή σκωμμάτων και χλευασμών ανά την υφήλιο.<br /> <br /> Στον τεράστιο αριθμό των πρόωρα συνταξιοδοτουμένων, στα αναρίθμητα «βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα», στην αποφυγή τίμιας μισθοδοσίας των εργαζομένων και στον εμπαιγμό τους με «επιδόματα» και χαριστικούς μισθούς «δώρων».<br /> <br /> Η «Τρόικα» και το «Μνημόνιο» δεν αποσκοπούν να υποκαταστήσουν την εγχώρια πολιτική ευθύνη – δεν μας στέρησαν την «εθνική κυριαρχία», όπως κουτοπόνηρα έσπευσε να «πιστοποιήσει» ο αθυρματικός, ολίγιστος πρωθυπουργός μας. Τουλάχιστον στην Ευρώπη η αυτονομημένη από τις κοινωνίες «αγορά» τηρεί ακόμα κάποια προσχήματα. Το «Μνημόνιο» και οι απαιτήσεις του στρέφονται ενάντια στο κατεστημένο φαυλεπίφαυλο κομματικό κράτος (των εναλλασσόμενων χρωματισμών), στην εξαχρειωμένη κομματοκρατία που το διαγουμίζει ανελέητα.<br /> <br /> Ομως η πανουργία των πολύπειρων μηχανισμών του ΠΑΣΟΚ βρήκε τον τρόπο να αφήσει άθικτο το κομματικό κράτος μεταφράζοντας τις απαιτήσεις του «Μνημονίου» σε πολιτική που μακελεύει τους βιοπαλαιστές, τους χαμηλόμισθους, τους συνταξιούχους: Περικοπές σε μισθούς και συντάξεις (καταδίκη του τίμια εργαζόμενου σε στέρηση και φόβο), χαράτσι αδυσώπητο έμμεσων φόρων, αμείλικτη φορολόγηση της επιχειρηματικής τόλμης και δημιουργικότητας.<br /> <br /> Αθικτο και αναιδέστατα προκλητικό πάντοτε το κομματικό χρήμα: οι επιχορηγήσεις των κομμάτων, τα χρυσοπληρωμένα στελέχη των χιλιάδων (ναι) εταιρειών και οργανισμών του Δημοσίου, οι μισθοί και οι συντάξεις των βουλευτών και των υπαλλήλων της Βουλής, ανεξέλεγκτο το «πόθεν έσχες» των αναρίθμητων «τζιπάτων» και «κοτερούχων» κάθε κομματικής κουζίνας. Αθικτοι και οι δίαυλοι άσκησης της κομματικής διαβουκόλησης των απερίσκεπτων μαζών: ιδιωτικά κανάλια και ραδιόφωνα, εταιρείες επαγγελματικού ποδοσφαίρου, κρατικός τζόγος, κομματικοί συνδικαλιστές, επιδοτούμενος Τύπος κ.ά.α.<br /> <br /> Με την οικονομία να βυθίζεται ραγδαία στην ύφεση και τον τρόμο μιας έκρηξης που θα μεταβάλει την κοινωνία σε ζούγκλα, το μόνο που ενδιαφέρει την κυβέρνηση και τους σοβαροφανείς μαθητευόμενους του οικονομικού της «επιτελείου», είναι πώς να περισώσουν το κομματικό κράτος. Με την ίδια παγερή αναλγησία που μοίραζαν στα λαμόγια και στους μπράβους τα «πακέτα» της Ε.Ε., τσαλαπατάνε τώρα την ανήμπορη φτωχολογιά και το δημιουργικότερο κομμάτι της κοινωνίας. Προσπαθούν να εξευμενίσουν τους πιστωτές, χωρίς να αλλάξουν στο παραμικρό το θεσμικό καθεστώς της κλεπτοκρατίας, της διαφθοράς, της στυγνής τυραννίας που ασκούν τα κόμματα με τους πραιτωριανούς τους συνδικαλιστές.<br /> <br /> Ποιος θα τους φωνάξει αποτελεσματικά ότι «φτάνει πια»;<br /> <br /> Μήπως η βία της ψυχανωμαλίας των καπήλων της Αριστεράς ή ο λαϊκισμός της σπέκουλας με «ορθόδοξη» ή «οικολογική» ετικέτα; Πάντως, όχι η αξιωματική αντιπολίτευση. Αυτή πασχίζει να συγκροτήσει «αντιμνημονιακό» μέτωπο(!), μήπως και σωθεί από έναν δεύτερο, απανωτό εκλογικό εξευτελισμό στις επερχόμενες «αυτοδιοικητικές». Ονειρεύεται την «οικοδόμηση μεγάλου πλειοψηφικού συνασπισμού δυνάμεων που απορρίπτουν τα αδιέξοδα του Μνημονίου». Παραμένει η Ν.Δ. ανίατα εκπασοκισμένη, καθηλωμένη στα «επικοινωνιακά» τεχνάσματα, μάχεται να κερδίσει τις εντυπώσεις. Ψάχνει «ένα καινούργιο αναπτυξιακό πρότυπο», που θα μας βγάλει «νωρίτερα» από τη «στενωπό του Μνημονίου»!<br /> <br /> Ας μας πει ευθαρσώς η αξιωματική αντιπολίτευση: Θέλει να βγούμε από τη χρεοκοπία με ανενόχλητες τις κομματικές πελατείες; Με απεριόριστη τη ρουσφετολογική αναγνώριση «βαρέων και ανθυγιεινών», ακαταμέτρητο το κηφηναριό των χαριστικά «προώρως» συνταξιοδοτουμένων; Θέλει ανέπαφες τις στρατιές των κομματικά διορισμένων αργόσχολων στον δημόσιο τομέα, προκλητικά και αναιδέστατα τα ασφαλιστικά ταμεία των «ρετιρέ», πλασματικά «επιδόματα» και «δώρα» αντί για ακριβοδίκαιους μισθούς, θέλει ανεξέλεγκτη την αντικοινωνική συμπεριφορά και τους γκανγκστερικούς εκβιασμούς του δημοσιοϋπαλληλικού συνδικαλισμού; Γιατί δεν μας λέει η Ν.Δ.: πώς θα πετύχει χωρίς το Μνημόνιο να ξεριζώσει τη ρίζα της οικονομικής χρεοκοπίας, της ξέφρενης σπατάλης, της διαφθοράς και καταλήστευσης του κράτους, που είναι, φανερά και προκλητικά, η κομματοκρατία;<br /> <br /> Το ΠΑΣΟΚ χρησιμοποιεί το «Μνημόνιο» για να περισώσει την κομματοκρατία τσακίζοντας ανελέητα τις ελπίδες ιστορικής ανάκαμψης του Ελληνισμού. Και η Ν.Δ. δεν καταλαβαίνει ότι αν αναλάμβανε ρόλο καταλύτη για την αυτοδιάλυση της κομματοκρατίας, αν χρησιμοποιούσε το Μνημόνιο για να ελευθερώσει την ελληνική κοινωνία από την τυραννία των κομματικών συντεχνιών (ριζικά μεταλλασσόμενη η ίδια σε κόμμα με δημοκρατική –όχι πια φεουδαρχική– άρθρωση και δομή) θα εξασφάλιζε πολλές επανεκλογές και θέση τιμής και σεβασμού στην Ιστορία.<br /> <br /> Είναι απίστευη η τυφλότητα των παρακμιακών ηγητόρων, η νεκροφόρος μετριότητά τους. Ακόμα και το φάρμακο, το δριμύγευστο Μνημόνιο, το χρησιμοποιούν αυτοκτονικά. Παίζοντας συνεπαρμένοι το παιχνίδι τώρα των αυτοδιοικητικών εκλογών. Χωρίς αιδώ ή λύπην.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-3522162644496451613?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-87957145528295961162010-08-04T11:41:00.000+03:002010-08-04T11:41:20.632+03:00«Φον Φούφουτοι» ή κατσαπλιάδες;<br /> <br /> Του Χαριδημου K. Tσουκα*<br /> <br /> Κάντε το εξής πείραμα σκέψης. Υποθέστε ότι, παρά το τεράστιο έλλειμμα, παρά τον δυσθεώρητα υψηλό δανεισμό, παρά την κρίση ανταγωνιστικότητας, η χώρα δεν αντιμετώπιζε οξύτατο πρόβλημα δανεισμού μετά τον Οκτώβριο 2009. Θα βγαίναμε στις διεθνείς χρηματαγορές και θα δανειζόμασταν. Θα καλύπταμε τα ελλείμματά μας, θα βουλώναμε τις τρύπες και θα συνεχίζαμε.<br /> <br /> Τι ακριβώς θα συνεχίζαμε; Το αγαπημένο μας σπορ εδώ και τρεις τριετίες - τη λεηλασία των κοινών. Οι πολιτικάντηδες, μετρ της ανικανότητας και της φαυλότητας, θα συνέχιζαν τα ρουσφέτια τους, τις δωροληψίες τους, τις μίζες τους. Οι πολίτες, πρωταθλητές του μικροαστικού ωχαδερφισμού, θα συνέχιζαν να βρίζουν το κράτος, να φοροδιαφεύγουν, να χτίζουν αυθαίρετα, αλλά να απαιτούν και μια θεσούλα στο Δημόσιο. Και, φυσικά, με την ίδια άνεση που οι πολίτες εξαπατούν το κράτος, αυτό θα εξακολουθούσε να εξαπατά τους εταίρους του. Ολα είναι κύκλος. Μια λέξη αποδίδει την κυρίαρχη κουλτούρα της μεταπολίτευσης: λαθρεπιβασία - πώς να καρπώνεσαι ιδιωτικά οφέλη, αλλά να πληρώνει άλλος τον λογαριασμό!<br /> <br /> Η αρχή του τέλους της λαθρεπιβασίας έγινε στις 6 Μαΐου 2010, ημερομηνία ψήφισης του Μνημονίου με τους δανειστές μας από τη Βουλή. Ανακαλύψαμε ξαφνικά τον οικονομικό νόμο της βαρύτητας: δεν υπάρχει δωρεάν γεύμα. Δεν μπορείς να μεταθέτεις τα προβλήματά σου στο μέλλον εσαεί. Δεν μπορείς να εξαπατάς και να αυταπατάσαι στο διηνεκές. Υπάρχουν όρια. Η «αρχή της πραγματικότητας» δεν εξαφανίστηκε επειδή την περιφρόνησες.<br /> <br /> Οι λαϊκιστές ηγέτες χάιδεψαν το εγώ μας. Μας έπεισαν ότι μπορούμε να ικανοποιούμε όλες μας τις επιθυμίες. Καταπιεσμένοι ποικιλοτρόπως στη μετεμφυλιακή Ελλάδα, δίχως ελευθερία στη χουντική επταετία, θεωρήσαμε μετά στη μεταπολίτευση ότι η δημοκρατία είναι το πολίτευμα του κάνω-ό, τι-γουστάρω. Οι λαϊκιστές πολιτικοί, κολακεύοντας το πόπολο, εξέθρεψαν τον ναρκισσισμό του, εκμαύλισαν το ήθος του, του πρόσφεραν «συμμετοχή» σε όλα, ακόμα και στη διαφθορά. Οι θεσμοί ταυτίστηκαν με τον μυθοποιημένο «λαό»: αποδυναμώθηκε η διηθητική λογική τους, χαλάρωσαν οι κανόνες τους. Εννοιες κλειδιά ανασημασιοδοτήθηκαν: ο νόμος θεωρήθηκε αυθαίρετος περιορισμός, η νόμιμη εξουσία μεταφράστηκε σε παράλογη καταπίεση, η οικονομία εκλήφθηκε ως μια δευτερεύουσας σημασίας δραστηριότητα. Αντε τώρα να τα μαζέψεις…<br /> <br /> Προσέξτε πόσο δύσκολα, ακόμα και τώρα, ξηλώνονται οι «βαθιές δομές» που καθηλώνουν τη χώρα. Παρά τη χρεοκοπία, οι κυανέρυθροι λαϊκιστές κηρύσσουν την έναρξη ανένδοτου αγώνα «απαλλαγής» από το Μνημόνιο! Διεκτραγωδούν τη «μείωση της εθνικής κυριαρχίας», μιλάνε για «κατοχική» κυβέρνηση και άλλα φαιδρά. Το μοτίβο της «εθνικής αντίστασης» αναβιώνει. Στη λαϊκιστική φαντασία ο «λαός» υπάρχει κυρίως ως «θύμα». Αυτή είναι η αγαπημένη εθνική μας αφήγηση, δεν μάθαμε άλλη...<br /> <br /> Εχοντας επιδοθεί με ζήλο στη λαθρεπιβασία, συρρικνώσαμε τον χρόνο στο «εδώ και τώρα». Αποφύγαμε επώδυνα διλήμματα και επιλογές. Οταν συνωστίζονταν πολλοί στην πόρτα, τη μεγαλώναμε για να περάσουν όλοι - αρκεί να μην επιλέξουμε. Ετσι και τώρα: απωθώντας την «αρχή της πραγματικότητας», οι λαϊκιστές αρνούνται τη διλημματική φύση της κρίσης: χρεοκοπία ή επώδυνα μέτρα; Γι’ αυτούς διλήμματα δεν υπάρχουν, είναι φανταστικά ή προϊόντα συνωμοσίας. Στο λαϊκιστικό σύμπαν δεν υπάρχει τριβή, όλα είναι ελαστικά και ακόπως αντιστρέψιμα. Οι πράξεις αποσυνδέονται από τις συνέπειές τους. Η φαντασίωση μετατρέπεται σε πραγματικότητα.<br /> <br /> Η οικονομία ήταν ανέκαθεν ο κατ’ εξοχήν χώρος που συντρίβονται οι αυταπάτες. Ξέρετε γιατί; Διότι ζούμε σε έναν πεπερασμένο κόσμο, στον οποίο είμαστε καταδικασμένοι και να επιλέγουμε και να υφιστάμεθα τις συνέπειες των επιλογών μας. Αν δεν είσαι νοικοκύρης, μοιραία θα σε κυνηγούν οι δανειστές σου. Για να μπορείς να είσαι κυρίαρχος της ζωής σου, πρέπει να δημιουργήσεις τις αντίστοιχες προϋποθέσεις. Η αυτο-κυριαρχία και η αξιοπρέπεια κοστίζουν. Αν θέλεις να αποφύγεις δυσάρεστα διλήμματα, πρέπει να ενεργήσεις με προβλεπτικότητα.<br /> <br /> Οπως ένας επαίτης χάνει το δικαίωμα της επιλογής, μια χρεοκοπημένη χώρα χάνει ένα κομμάτι της εθνικής κυριαρχίας της. Ας πρόσεχε… Οσο πιο πρωτόγονες είναι οι ανάγκες μας τόσο πιο χονδροειδή είναι τα διλήμματά μας. Αν θέλουμε να αντιμετωπίζουμε τα λεπτεπίλεπτα ερωτήματα της Νορβηγίας («ποιος είναι ο πιο ηθικός τρόπος να επενδύουμε τις προσόδους από τις εξαγωγές πετρελαίου;»), ας φροντίσουμε να αποκτήσουμε τη λεπτότητα της νορβηγικής πολιτικής κουλτούρας και την ακμαιότητα της οικονομίας της.<br /> <br /> Αν πρέπει να απαλλαγούμε από κάτι, αυτό είναι οι χρόνιες κακές μας συνήθειες. Το Μνημόνιο είναι ιδιαιτέρως επώδυνο επειδή άργησε τόσο. Ας προσέχαμε… Δεν είχαμε το θάρρος να υπερβούμε τη χρόνια ακρασία μας και το πληρώνουμε. Ολα κοστίζουν. Το «έλλογο εγώ», λέει ο Φρόιντ, δεν κυβερνάται από την «αρχή της ηδονής», αλλά από την «αρχή της πραγματικότητας». Εμείς την αγνοήσαμε.<br /> <br /> Ουδόλως με στενοχωρεί να με κυβερνούν οι Βορειοευρωπαίοι «Φον Φούφουτοι», αφού οι δικοί μου εκπρόσωποι αποδείχθηκαν όλα αυτά τα χρόνια Βαλκάνιοι κατσαπλιάδες. Δεν μειώνεται καθόλου η αξιοπρέπειά μου αν αύριο τις διοικήσεις των νοσοκομείων τις επιλέξει η τρόικα, αφού η δική μου υπουργός διαιωνίζει την παράδοση του φαύλου κομματισμού. Δεν με ενοχλεί καθόλου αν οι αλλοδαποί δανειστές μου εγκαταστήσουν επιτρόπους στις ΔΕΚΟ και τους ΟΤΑ, αφού οι δικοί μου νοιάζονται κυρίως για τη μίζα, την ψηφοθηρία και το ρουσφέτι. Ξέρετε γιατί; Διότι ξέρω ότι, ενίοτε, τα διλήμματά μου δεν τα επιλέγω - μου τα θέτουν τα γεγονότα…<br /> <br /> Οχι, δεν πενθώ για την Ελλάδα που χάνεται. Ντρέπομαι μόνο για την ανικανότητά μας να δημιουργήσουμε την Ελλάδα που ονειρευτήκαμε το 1974.<br /> <br /> * Ο κ. Χ. Κ. Τσούκας (htsoukas@gmail. com) είναι καθηγητής στα Πανεπιστήμια Κύπρου και Warwick.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-8795714552829596116?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-17478009375708452432010-07-24T13:38:00.002+03:002010-07-24T13:38:48.366+03:00Απίθανη, αλλά μόνη ελπίδα<br /> <br /> Tου Χρηστου Γιανναρα<br /> <br /> Είναι μάλλον φανερό ότι ο ελλαδικός Ελληνισμός δεν έχει ακόμη αντιληφθεί τι συμβαίνει στην Ελλάδα τους τελευταίους εννέα μήνες. Αλλά μοιάζει να μην το έχει αντιληφθεί ούτε ο Ελληνισμός της διασποράς, που συνήθως βλέπει καθαρότερα, γιατί βλέπει από μακριά.<br /> <br /> Οι έξω από την Ελλάδα Ελληνες ξεσηκώθηκαν δυναμικά, στη δεκαετία του ’70, για το Κυπριακό. Πέτυχαν τότε, ειδικά στις ΗΠΑ, να ανασταλεί από το Κογκρέσο η παροχή αμερικανικής εξοπλιστικής βοήθειας στην Τουρκία. Και ανέτρεψαν την πολιτική Καραμανλή-Μπήτσιου που βιαζόταν να «κλείσει» οπωσδήποτε, με οποιουσδήποτε όρους, το Κυπριακό. Γεγονός αυθόρμητης οργάνωσης, συντονισμού και μαζικών κινητοποιήσεων ήταν και ο ξεσηκωμός, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, για το Μακεδονικό: οι λαοθάλασσες στα συλλαλητήρια της Νέας Υόρκης, του Τορόντο, του Σύντνεϋ, που τόσο λοιδορήθηκαν αργότερα (και λοιδορούνται) από κονδυλοφόρους περίεργων κινήτρων στο εσωτερικό.<br /> <br /> Είτε για την οικονομική ανάπτυξη πρόκειται και την ανάκαμψη από ύφεση βαθιά είτε για την άμυνα πατρώας γης και παράδοσης πολιτισμού, το βασικό προαπαιτούμενο είναι το λαϊκό «φρόνημα». Και «φρόνημα» θα πει, να είναι αυτονόητα και εμπειρικά βεβαιωμένος ο πολίτης (όχι ψυχολογικά ντοπαρισμένος από ρητορείες) ότι η κοινωνία στην οποία ανήκει και μετέχει του εξασφαλίζει ποιότητα ζωής πραγματικά πολύτιμη. Οτι η γλώσσα αυτής της κοινωνίας, με τον πλούτο της μακραίωνης ιστορικής της διαδρομής και την εκφραστική της πληρότητα, είναι προνόμιο ξεχωριστό για τη ζωή του. Οτι η γη και οι οικισμοί της πατρίδας του έχουν ομορφιά και πατίνα αρχοντιάς που του υπαγορεύουν αξιοπρέπεια. Οτι συνεχίζει η συλλογικότητα στον τόπο του να σαρκώνει συμπεριφορές, ήθη και παραδόσεις που παραπέμπουν σε «νόημα» της ύπαρξης και της συνύπαρξης πέρα από την τυφλή αναγκαιότητα των ενστίκτων. Μόνο με τέτοιες προϋποθέσεις «φρονήματος» ανασκουμπώνεται ένας λαός, για να βγει από μια οικονομική καταστροφή ή να αποσοβήσει έξωθεν απειλή.<br /> <br /> Τέτοιο «φρόνημα» δεν υπάρχει πια στην Ελλάδα. Σώζεται ίσως μια συναισθηματική, επιδερμική παραλλαγή του στους έξω από την Ελλάδα Ελληνες, που μπορεί να ξεσηκώνει ενθουσιαστικές εκρήξεις όταν θίγεται το «εθνικό φιλότιμο». Αλλά είναι αδύνατο να προκαλέσει κοινωνική ανάκαμψη στο εσωτερικό της χώρας. Οι Ελληνες σήμερα είμαστε ένας λαός που μοιάζει να μην πιστεύει σε τίποτα, ούτε στην ιστορία του, στη γλώσσα του, στον άλλοτε πολιτισμό του, ούτε στο κράτος του, στους κοινωνικούς θεσμούς, στη συλλογική αξιοπρέπεια. Λαός με ανήκεστα κατεστραμμένη τη γλώσσα του και τη γη του, με δραματικά χαμηλό επίπεδο κατά κεφαλήν καλλιέργειας, στερημένος λογική και κρίση, παραδομένος σε αντικοινωνικές συμπεριφορές, σε κτηνώδη εγωκεντρικά ορμέμφυτα, στον πρωτογονισμό της ζούγκλας των διεκδικήσεων δίχως την παραμικρή αίσθηση σχέσεων κοινωνίας.<br /> <br /> Γι’ αυτό και δεν μπορούμε να καταλάβουμε, ούτε οι ελλαδικοί ούτε της διασποράς οι Ελληνες, τι ακριβώς συμβαίνει στην πατρίδα μας τους τελευταίους εννέα μήνες. Οτι δεν πρόκειται για εφήμερη «κρίση», συνέπεια της παγκόσμιας, ούτε απλώς για κατάρρευση του καραγκιοζίδικου πολιτικού μας συστήματος. Δεν πρόκειται αυτή τη φορά για έξωθεν απειλές που επιδέχονται διαμαρτυρίες και συλλαλητήρια, για επιβουλές του χερσαίου ή θαλάσσιου χώρου, δόλιο σφετερισμό ονομάτων, ιστορίας, κυριότητας. Αυτή τη φορά πρόκειται για συντελεσμένη καταστροφή. Για απώλεια της σύνολης εθνικής κυριαρχίας, πρόκειται για διακυβέρνηση της χώρας από ξένους ελεγκτές και επιτρόπους. Μπορεί η κηδεμονία να μας προσφέρθηκε σαν σωτήρια λύση, λίγο πριν η κυβέρνηση κηρύξει «στάση πληρωμών» και αρχίσουμε να σφαζόμαστε στους δρόμους για λίγα τρόφιμα. Αλλά δεν παύει να συνιστά συντελεσμένη καταστροφή.<br /> <br /> Και ούτε συγκρίνεται με τις περιπτώσεις άλλων χωρών που τέθηκαν επίσης, για κάποιο διάστημα, υπό κηδεμονίαν. Εδώ έχουμε νόσο που έχει αχρηστέψει ζωτικά όργανα του κοινωνικού σώματος. Ο εγκέφαλος (η κυβέρνηση, υποτίθεται) εμφανίζει απίστευτη ανικανότητα θετικών ενεργημάτων: Αρνείται να πάρει μέτρα για πρόκληση και ανάπτυξη της παραγωγικότητας, περιορίζεται να τσεκουρώνει τα μικρά και μεσαία εισοδήματα πνίγοντας την αγορά και επιτείνοντας την ύφεση. Οι μηχανισμοί της διαφθοράς ανέγγιχτοι, το κομματικό χρήμα αναιδέστατα προκλητικό, το κράτος παραλυμένο, έρμαιο του γκανγκστερικού συνδικαλισμού. Στον ιδιωτικό τομέα η ασυδοσία των εκβιασμών και της απανθρωπίας ξαναζωντανεύει τη φρίκη μυθιστορημάτων του Ντίκενς στον 19ο αιώνα. Με κυβέρνηση εδώ «σοσιαλιστική»!<br /> <br /> Τα κόμματα βυθισμένα σε παντελή αυτισμό, εγκλωβισμένα στην ψυχοπαθολογική ιδιοτέλεια και μονομανία της οψέποτε εκλογικής επιτυχίας. Τα ΜΜΕ εμπορευματοποιημένα ώς το μεδούλι (και τα κρατικά: εξευτελισμένη δημοσιογραφία λακέδων της κάθε κυβέρνησης) κυνηγάνε μόνο τηλεθέαση σκυλεύοντας την αγωνία μισθωτών και συνταξιούχων με αναλύσεις, από το πρωί ώς το βράδυ, της σαδιστικής μείωσης των εισοδημάτων τους. Χωρίς να ξεχνάμε το γεγονός που έχει κυριολεκτικά διαλύσει τον κοινωνικό ιστό στην Ελλάδα, εδώ και πολλά χρόνια: τη θεσμοποιημένη ατιμωρησία, την κοινή βεβαιότητα ότι «όλα επιτρέπονται». Ηταν το μεγάλο ψηφοθηρικό κατόρθωμα του Ανδρέα Παπανδρέου, ο έμπρακτος θρίαμβος του λαϊκιστικού αμοραλισμού του.<br /> <br /> Αυτή η καταστροφή δεν ανατάσσεται. Η παραβατικότητα στην Ελλάδα, το ψέμα, η ατιμία, η κλοπή δημόσιου χρήματος, η φοροδιαφυγή, το «λάδωμα», η κατάχρηση, η αναίδεια, το νταϊλίκι του εκβιαστή, του παραβάτη των νόμων, ο χλευασμός της ηθικής και των κοινωνικών αναστολών, είναι οι «λαϊκές κατακτήσεις» των τελευταίων τριάντα χρόνων. «Κατακτήσεις» που θεμελιώθηκαν και παγιώθηκαν χάρη στην ειδεχθή ανηθικότητα όλων των κομμάτων, άσχετα με τις παραπλανητικές τους επωνυμίες και τις ψυχωτικές τους εμμονές.<br /> <br /> Λέγεται ότι έλεγε ο Λένιν (πριν από τον πραγματικό ή φανταστικό Κίσινγκερ) πως αν θέλεις να εξαφανίσεις ιστορικά έναν λαό, τον αποκόβεις από τη γλώσσα του. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα και τα διδακτικά βιβλία στα ελληνικά σχολειά, τριάντα έξι χρόνια τώρα, προσφέρονται για να σπουδάσει κανείς το πόσο μεθοδικά και δόλια μπορεί να συντελεστεί αυτή η αποκοπή ενός λαού από τη γλώσσα του. Δεν φτάσαμε αιφνίδια στην κηδεμόνευση από το ΔΝΤ και στην εξουδετέρωση της Ελλάδας στον διεθνή πολιτικό στίβο. Προηγήθηκαν η μεθοδική αποχαύνωση του πληθυσμού με τη μονοτροπία μεγιστοποίησης της καταναλωτικής ευχέρειας, η προγραμματική αγλωσσία, η διάλυση δημοτικού - γυμνασίου και η αχρήστευση του λυκείου, ο ευτελισμός και το μπάχαλο των πανεπιστημίων, η συστηματική διαστροφή της ιστορικής αυτοσυνειδησίας του Ελληνα, η χλεύη για τη μεταφυσική και για τον πολιτισμό που μόνο αυτή γεννάει.<br /> <br /> Η Ελλάδα έχει τελειώσει. Ελάχιστες οι πιθανότητες να ξαναβγεί από τη στάχτη φλόγα με Συντακτική Εθνοσυνέλευση και καινούργιο Σύνταγμα. Αλλά μοναδική ελπίδα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-1747800937570845243?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-75517605574745444272010-07-08T07:54:00.000+03:002010-07-08T07:56:08.207+03:00"Εκθεση απο μαθητή του δημοτικού με θέμα: «Τί να ζητήσω απο τον Θεό». «Θεέ μου, απόψε σου ζητάω κάτι που το θέλω πάρα πολύ. Θέλω να με κάνεις τηλεόραση! Θέλω να πάρω τη θέση της τηλεόρασης που είναι στο σπίτι μου. Να έχω... το δικό μου χωρο. Να εχω την οικογένειά μου γύρω απο μένα. Να με παίρνουν στα σοβαρά οταν μιλάω. Θέλω να είμαι το κέντρο της προσοχης και να με ακούνε οι άλλοι χωρις διακοπες η ερωτήσεις. Θέλω να εχω την ίδια φροντίδα που έχει η τηλεόραση οταν δεν λειτουργεί... Οταν είμαι τηλεόραση, θαχω την παρέα του πατέρα μου οταν έρχεται σπίτι από τη δουλειά, ακόμα κι αν είναι κουρασμένος. Και θέλω τη μαμά μου να με θέλει όταν είναι λυπημένη και στενοχωρημένη, αντί να με αγνοει. Θέλω τ' αδέλφια μου να μαλώνουν για το ποιος θα περνάει ωρες μαζί μου. Θέλω να νοιώθω ότι η οικογένειά μου αφήνει τα πάντα στην άκρη, πότε - πότε, μόνο για να περάσει λίγο χρόνο με μένα. Α Και το τελευταίο, κάνε με έτσι ωστε να τους κάνω όλους ευτυχισμένους και χαρούμενους. Θεέ μου, δε ζητάω πολλά. Θέλω μόνο να γίνω σαν μια τηλεόραση!» .H δασκάλα που το διάβασε (καθως βαθμολογούσε) την έκανε να κλάψει. Ο σύζυγός της που μόλις είχε μπει στο σπίτι, τη ρώτησε: «τη συμβαίνει;» Αυτή απάντησε: «Διάβασε αυτή την έκθεση, την έχει γράψει ενας μαθητής μου». Ο σύζυγος είπε: «Το καημένο το παιδί. Τι αδιάφοροι γονεις είναι αυτοί!» Τότε αυτή τον κοίταξε και είπε: «Αυτή η έκθεση είναι του γιού μας!..»<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-7551760557474544427?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-21271558736559814342010-06-05T11:23:00.000+03:002010-06-05T11:24:00.333+03:00http://www.greekpayback.com/greekpies.swf<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-2127155873655981434?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-19477416645347198152010-05-23T22:16:00.000+03:002010-05-23T22:17:13.819+03:00ΕΣΥ ΠΟΥ ΗΣΟΥΝ ??????? ΕΣΥ πού ΗΣΟΥΝ Έχω βουλιάξει κι εγώ μές τη συλλογική κατήφεια, μες την κατάθλιψη... Φοβάμαι, ανησυχώ, θλίβομαι, αναρωτιέμαι για το μέλλον των παιδιών μου, για το γκρέμισμα των ονείρων μου και των μακρυχρόνιων προσπαθειών μου... Αλλά ακόμα και αυτά καλύπτονται από την βαθιά μου οργή... Πού ήμουν όλα αυτά τα χρόνια εγώ; Πού ήσουν όλα αυτά τα χρόνια εσύ, εαυτέ μου; Πού ήσουν όταν μας κοροϊδευαν, μας ξεπουλούσαν, μας πέταγαν τα πλαστικά όνειρα στη μούρη κι εσύ τα κυνηγούσες; Πού ήσουν όταν ο γιατρός σού ζητούσε το φακελλάκι για να σε κάνει καλά και αντί να τον καταγγείλεις τον π...τη, τον πλήρωνες αποκαλώντας τον "γιατρέ μου" Πού ήσουν όταν έβλεπες τους μεγαλοδικηγόρους να γίνονται μοντελάκια ζωής στην τηλεόραση και να κόπτονται για το κοινό καλό και το δίκαιο, δηλώνοντας 10,000 ευρώ εισόδημα... "Πόσο καλά τα λέει ο π...της..." έλεγες Πού ήσουν όταν έδινες το μπαξίσι στην πολεοδομία αντί να του δώσεις γροθιά στη μούρη του καρ...λη αλλά μετά δεν θα έβγαινε η άδεια της πολυπόθητης οικοδομής μικρό λαμόγιο ελληνάρα... Το σάλιο σου γαργάρα και έδινες τη μιζούλα στον πολεοδόμο, στον ικατζή που σου έκανε τον έλεγχο στην επιχειρησούλα σου, στον εφοριακό που ανακάλυψε τις δικές σου λαμογιές... Κάλλιο να πληρώσεις 10 σε αυτόν παρά 50 στο κράτος. Πού ήσουν όταν έτρεχες στα γραφεία των βουλευτών για να τους παρακαλέσεις να βολέψουν το σπλάχνο σου, το άχρηστο σπλάχνο σου, που δεν κατάφερε να κάνει τίποτα περισσότερο στη ζωούλα του από το να γλύφει κατουρημένες ποδιές και βρώμικους κώλ... Πού ήσουν όταν ανταγωνιζόσουν στις συγκεντρώσεις των προβάτων (ωπ! κομμάτων ήθελα να πω), με τους λοιπούς "συντρόφους" για το ποιος θα σηκώσει τη μεγαλύτερη σημαία... Πού ήσουν όταν ξελαρυγγιαζόσουν λαμόγιο για το δίκαιο του λαού, πηδώντας πάνω κάτω μόλις έβλεπες φακό για να σιγουρευτείς ότι θα σε δει ο πολιτευτής που θα σε βάλει εποχιακό, συμβασιούχο στο δήμο... άλλος ένας στην πλάτη των υπολοίπων που θα καθαρίζει φασόλια στο οκτάωρό του (όχι ρε!!! πλέον μπαίνεις στο φέισμπουκ, έχεις εξελιχθεί) Πού ήσουν μικρομεγαλεπιχειρηματία όταν μαγείρευες τα δικά σου βιβλία για να πληρώσεις λιγότερα, για να πάρεις το τέρας suv που θα κάλυπτε τη μικροτσ...νη ύπαρξή σου με το μέγεθός του... Πού ήσουν μαντάμ σουσού όταν γελούσες σαν ηλιθία στη δασκάλα του παιδιού σου που μαλ...ίες έμαθε, μαλ...ίες το μαθαίνει, όταν αναγνώριζες τις μαλ...ίες που κάνουν στο παιδί αλλά πού να τρέχεις τώρα έχεις κι άλλες δουλειές... Αλλωστε το παιδί θα το στείλουμε στο Λονδίνο να σπουδάσει... εκεί θα καλυφθούν όλες οι ανεπάρκειες του δικού μας εκπαιδευτικού συστήματος... Πού ήσουν συνδικαλιστή της πλάκας και του ελέους όταν με τη δύναμη που σου δίνει το ότι βολεύτηκες σε μια γαμ...ένη δημόσια επιχείρηση, κατέβαζες τους διακόπτες μιας ολόκληρης χώρας, δημιουργώντας τόσα προβλήματα, ίσα για να διαμαρτυρηθείς/εκβιάσεις για τα δικά σου μικροσυμφέροντα... Πού ήσουν όταν το ελληνικό όνειρο έσκασε μύτη; αγόραζες πορτοκαλιές εφημερίδες λαμόγιο και έπαιζες χρηματιστήριο λες και είναι λοτταρία... Πού ήσουν όταν εταιρείες ανύπαρκτες, με ένα γραφειάκι 2χ3 και 1 άτομο προσωπικό, χτύπαγαν λίμιτ απ κάθε μέρα... Πού ήσουν όταν έπαιρνες μετοχοδάνεια και υποθήκευες τα χωραφάκια του παππού, πιστεύοντας ότι θα γίνεις πλούσιος σε ένα μήνα (και πολύ λέω)... Πού ήσουν όταν το χέρι σου πετάει τα σκουπίδια, δεξιά και αριστερά μέσα στο δάσος, όταν γεμίζεις τις παραλίες αποτσίγαρα και πλαστικά ποτήρια φραπέ (όχι φραπέ ρε πια, φρέντο έλεος, πού ζεις;) Πού ήσουν όταν το παιδί σου ουρλιάζει στο αυτί του διπλανού, αδιαφορώντας για την ύπαρξή του (όλοι να καούν ρε, εγώ θα φάω τα κεφτεδάκια μου και είμαι μια χαρά... γκρααααααου) Πού ήσουν όταν έβλεπες τα σκάνδαλα να σκάνε το ένα μετά το άλλο... όταν οι θρησκευτικοί "άρχοντες" αποδεικνύονταν κοσμικότεροι των κοσμικών απατεώνων... σταμάτησες να παντρεύεσαι, να βαφτίζεις, να συμμετέχεις στα κοινά της εκκλησίας προς ένδειξιν της αηδίας σου; σιγά ρε.. όπου γάμος και χαρά η Βασίλω πρώτη... Πού ήσουν όταν η χώρα σου καιγόταν απ' άκρη σε άκρη... πού ήσουν όταν λίγο έλειψε να χαθεί η Ολυμπία, πήρες το τριχίλιαρο πρόβατο και έσκασες... τουμπεκί ψιλοκομμένο... και ναι! τους ξαναψήφισες.. ξανά και ξανά και ξανά... Πού ήσουν όταν τα ροζ πλημμύρισαν τη ζωή σου... έσκυψες κι εσύ στην κλειδαρότρυπα αυτό έκανες.. τι είπε, τι έκανε, πήρε καλά την π...πα; και για το πάπλωμα κουβέντα κανείς... για την ταμπακέρα σιωπή... Όλοι βολεμένοι στον μικρόκοσμό τους.. .ποιος θα έχει την πιο μεγάλη τζιπούκλα, την πιο γαμάτη γκόμενα, την πιο σικ γυναίκα, τα πιο όμορφα παιδιά... τις πιο καλές σπουδές, το πιο γαμάτο σπίτι, το πιο μεγάλο τζάκι, το πιο άνετο σαλόνι, το πιο βαθύ καναπέ, την πιο μεγάλη πλασμα(τική) τηλεόραση, το πιο σύγχρονο ηχοσύστημα... τις πιο σικάτες διακοπές, τις πιο χλιδάτες αποδράσεις, τις πιο γκλαμουράτες εξόδους... Και δανειζόσουν λαμόγιο, δανειζόσουν... όχι χρήμα... χρόνο δανειζόσουν... Και απλά ο χρόνος τέλειωσε... Κάποτε θα ερχόταν η ώρα... νομοτελειακό είναι.... Τώρα μη φωνάζεις λαμόγιο, απατεωνίσκε... Αποδέξου και μη φωνάζεις... Γιατί ΦΤΑΙΣ για ΟΛΑ... ΕΣΥ ΦΤΑΙΣ... ΕΓΩ ΦΤΑΙΩ... Καιρός είναι να κάνουμε μια καλή αυτοκριτική... να πούμε εγώ φταίω και να δούμε πώς θα καθαρίσουμε τα σκ...τά που ΕΜΕΙΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΜΕ... που εμείς ΑΦΗΣΑΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΝΙΞΟΥΝ... Σταμάτα λοιπόν τις κορώνες, κατέβασε τους τόνους της "δίκαιης αγανάκτησής" σου & σκέψου τη δική σου συμμετοχή, τα δικά σου λάθη... ΕΛΛΗΝΑΡΑ ε ΕΛΛΗΝΑΡΑ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-1947741664534719815?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-37002831999603336002010-05-18T20:25:00.001+03:002010-05-18T20:27:28.724+03:00Για να ξαναγεννηθεί ελπίδα Tου Χρηστου Γιανναρα Αυτό το είδος των υπανθρώπων, που για να θριαμβεύσει η δική τους αλάθητη εκδοχή ποιο το «σωστό» και ποιο το «δίκιο» απανθρακώνουν σήμερα ζωντανούς ανθρώπους και κατακαίνε βιβλία, το γέννησε στην Ελλάδα η τριαντάχρονη (μεταπολιτευτική) καπηλεία της Αριστεράς. Εσπειραν διαστροφή, τυφλή ιδιοτέλεια, καιροσκοπισμό. Και θερίζουμε σήμερα έγκλημα, φρίκη, τρόμο, ανομία. Αριστερά σημαίνει: κοινωνιοκεντρική πολιτική, επομένως ανιδιοτέλεια, αντίσταση στα συντεχνιακά συμφέροντα, πάλη για την προτεραιότητα της ανθρωπιάς και των σχέσεων. Στη μεταπολιτευτική Ελλάδα η «Αριστερά» αναδείχθηκε σε εκτροφείο συνδικαλισμένων τυράννων του κοινωνικού σώματος, ψυχανώμαλων βανδάλων, μονοδιάστατης υστερίας συμφεροντολόγων. Τριάντα χρόνια τώρα προβάλλουν αυτή την κιβδηλεία και τον συνακόλουθο καριερισμό σαν τη μόνη «προοδευτική» πρόταση για την πολιτική και την κοινωνία. Με καλοστημένη ιδεολογική τρομοκρατία, σε απόλυτο κενό αντιπροτάσεων, πέτυχαν να τους παραδοθεί από όλες τις κυβερνήσεις (κάθε κομματικής ταμπέλας), μετά τη δικτατορία, η διαχείριση των μέτρων και κριτηρίων ποιότητας της ζωής του τόπου, δηλαδή η εξουσία στην εκπαίδευση: στο σχολειό και στο πανεπιστήμιο. Οι σημερινοί κουκουλοφόροι με τις πρακτικές των Ναζί, ποιο δημοτικό σχολειό τέλειωσαν, ποιο γυμνάσιο, ποιο ανύπαρκτο λύκειο; Δημοτικό, όπου δάσκαλοι οδηγούσαν συντεταγμένους τους πιτσιρικάδες έξω από το αστυνομικό τμήμα της γειτονιάς να τσιρίξουν συντονισμένα «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι», πετώντας πέτρες και νεράντζια. Πιτσιρικάδες με τα βιβλία τους λογοκριμένα από την «προοδευτική Αριστερά» μη τυχόν και ξεμυτίσει πουθενά η λέξη «πατρίδα», η λέξη «ιερό», η λέξη «χρέος». Η ίδια Αριστερά, στο γυμνάσιο και στο λύκειο, στρεβλώνει την Ιστορία σε οικονομικίστικο ντετερμινισμό, διαστρέφει το άθλημα της ελευθερίας σε «δικαίωμα» που εκβιάζεται γκανγκστερικά, στραγγαλίζει με τα κλισέ του εθνομηδενισμού την ευαισθησία του ανήκειν, τη φιλοπατρία. Τρεις δεκαετίες τώρα, η μονοπώληση της εκπαίδευσης από τους καπήλους της Αριστεράς παράγει μαζικά βάνδαλους καταληψίες του ιερού χώρου της μάθησης, ευνουχισμένους διαδηλωτές να αναμηρυκάζουν τον κρετινισμό της κομματικής ντουντούκας. Η δημοκρατία (η νεωτερική) είναι εξ ορισμού πολυφωνική, και η πολιτική - ιδεολογική πολυφωνία προϋποθέτει (όχι απλώς ανέχεται) και κόμματα που απορρίπτουν τη δημοκρατία, προτείνουν διαφορετικές αρχές οργάνωσης και στόχων της συλλογικότητας. Αλλά οι αρχές αυτές (του μαρξισμού - λενινισμού ή του ναζισμού ή του φασισμού ή του μαοϊσμού ή των Ερυθρών Χμερ) προϋποτίθενται στη δημοκρατική πολυφωνία ως προτάσεις, για να επιλεγούν ή να απορριφθούν από τους ψηφοφόρους – όχι ως πρόγραμμα μεθοδικής βίας, όχι ως πρακτική εκβιασμών, όχι ως ελλοχεύουσες απόπειρες στανικής επιβολής τους μέσω εγκλημάτων κατάλυσης του έννομου κράτους. Οταν η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών έχει επιλέξει καταστατικά (με Σύνταγμα και νόμους) το πολίτευμα της δημοκρατίας, είναι εξωφρενικό και παράλογο να μετέχουν στο κορυφαίο όργανο της δημοκρατίας, στο κοινοβούλιο, κόμματα που μεθοδικά και με χρήση βίας καταλύουν τους όρους λειτουργίας της δημοκρατίας. Κάθε πολίτης ή ομάδα πολιτών στο δημοκρατικό πολίτευμα δικαιούται να πιστεύει και να προπαγανδίζει όποια πρόταση, πολιτική, ιδεολογική, κοσμοθεωρητική, προτιμάει. Το μόνο που δεν δικαιούται, είναι να ακυρώνει αυτή την ελευθερία των επιλογών, να καταλύει τους θεσμισμένους όρους της δημοκρατίας. Παύει να υπάρχει πολίτευμα δημοκρατίας, όταν μειοψηφίες θέλουν να επιβάλουν στην πλειοψηφία των πολιτών, με βία, τραμπουκισμό και παρανομία, τις απόψεις τους, το «δίκιο» τους. Αυτό το όριο αυτοάμυνας είναι η αλφαβήτα της δημοκρατίας, η στοιχειώδης και αυτονόητη λογική που θεμελιώνει θεσμικά την ελευθερία. Γι’ αυτό και όταν αρχηγοί κομμάτων ή στελέχη ή εκπρόσωποι διακηρύχνουν επίσημα και επιβεβαιώνουν έμπρακτα ότι τους νόμους που ψηφίζει το κοινοβούλιο αυτοί τους ακυρώνουν με βία και τρομοκρατία στους δρόμους, τότε, όπου λειτουργεί δημοκρατία, επεμβαίνει Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο και παύει να αναγνωρίζει ως πολιτικό κόμμα τη φασιστοειδή συντεχνία. Τουλάχιστον κάποιες φωνές να διασώζουν τη συνείδηση των ορίων: να μην ακκίζεται σαν «δημοκρατία» ο ολοκληρωτισμός, σαν «πρόοδος» η βουλιμική ασυδοσία και ο τραμπουκισμός. Δεν είναι δημοκρατία η καιροσκοπική ανοχή κομμάτων με διακηρυγμένη και μεθοδική την άρνηση των θεσμών και αρχών της δημοκρατίας. Εκτός ορίων της δημοκρατίας είναι όχι μόνο όσοι καριερίστικα εμπορεύονται το αφιόνι απατηλών ολοκληρωτισμών, αλλά και όσοι τους ανέχονται και τους νομιμοποιούν με την ανοχή τους. Αυτό που και τυπικά κατέρρευσε στις 23 Απριλίου δεν είναι η ελληνική οικονομία. Η υποχρεωτική παραίτησή μας από την κρατική ανεξαρτησία και αυτοδιαχείριση απλώς συγκεκριμενοποιεί τη συντελεσμένη από καιρό κατάρρευση της δημοκρατίας στην Ελλάδα. Για τον αξιολύπητα ολίγιστο πρωθυπουργό μας, αλλά και για τον υποδειγματικό σε ευπρεπή αφασία κ. Σαμαρά η δημοκρατία μοιάζει να είναι ένα νομικό γεγονός, σφραγίδες και χαρτιά, που βαυκαλίζονται ότι το συντηρούν. Γι’ αυτό και συνεχίζουν να κρώζουν τις ίδιες φθαρμένες α-νόητες λέξεις μπροστά σε απανθρακωμένα κορμιά και στον πανικό της κοινωνίας. Συνεχίζει ο κ. Σαμαράς να περιστοιχίζεται από τις ίδιες χιλιοφθαρμένες φιγούρες τής πιο αηδιαστικής κομματικής παρακμής, μόνο για να τις ανταμείψει ο θλιβερός που τον στήριξαν να κερδίσει την αρχηγία! Ανάλογα εκτός τόπου και χρόνου ο υποκοριστικά αποκαλούμενος από τον λαό πρωθυπουργός, μοιάζει να απολαμβάνει το κυβερνητικό σκηνικό που έστησε με τα φιλαράκια του, ευδαιμονικά αδιάφορος αν παράγουν έργο ή συντηρούν το κενό. Είναι απίστευτο, πόση τυφλότητα παράγει η παρακμή. Αν αντιλαμβάνονταν οι δυο αρχηγοί ποια οργή συνοδεύει την ανυποληψία με την οποία τους αντιμετωπίζει η ελλαδική κοινωνία, θα ακολουθούσαν πανικόβλητοι στη φυγή του τον βραχύ προκάτοχο της πρωθυπουργίας. Δεν έχουν τις κεραίες και την ευαισθησία να νιώσουν στην ψυχή τους πόσο αφόρητο είναι για τον Ελληνα να ντρέπεται για την πατρίδα του, πόσο βασανιστικά λαχταράει συλλογική αξιοπρέπεια, τεκμηριωμένη περηφάνια. Εχει καταρρεύσει το πολιτικό σύστημα και μαζί του το κράτος και η οικονομία. Ομως, δεν έχει καταρρεύσει η ελληνική κοινωνία, διαθέτει ακόμα εφεδρείες ποιότητας αμόλευτες από την κομματική σιχαμάρα. Αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με τις αρμοδιότητες που του απομένουν, τολμήσει την επιστράτευση αυτής της ποιότητας και μας οδηγήσει σε πραγματική μεταπολίτευση και Συντακτική Εθνοσυνέλευση, ξαναγεννιέται ελπίδα. Αλλά, προσοχή: Σε κυβέρνηση προσωπικοτήτων δεν χωράει ούτε ελάχιστο δείγμα από το πολιτικό προσωπικό των τελευταίων τριάντα χρόνων της αποτροπιαστικής κομματοκρατίας. Προτιμότερο το χάος από τον εμπαιγμό.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-3700283199960333600?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-3825654616382987042010-05-09T10:12:00.000+03:002010-05-09T10:13:42.666+03:00"Στη σάρκα της δημοκρατίας ασέλγησα κι εγώ" "Ανάθεμα και κατάρα στους κλέφτες του δημόσιου βιου...κρεμαλα στους πολιτικούς.... να πάνε φυλακή τα λαμογια...κάθαρση τωρα…είναι μερικες απ τις κραυγές των αγανακτισμένων ελληνων για την κριση .Κριση που δειχνει αξεπεραστη οσα δις.ευρω και να μας δανεισουν..κριση που δεν είναι μονο λογιστικη,κριση που... δεν αποτυπωνεται μονο σε οικονομικα μεγεθη,αλλα είναι κριση βαθυτατη και ριζωμενη πια στις ζωες ολων μας.Ειναι κριση αξιων,νοοτροπιας και ηθους. Ειμαι ενας πολιτης που ζω και εργαζομαι στη χωρα αυτή και θεωρω τον εαυτο μου μοναδικο και αναντικαταστατο,σπανιο ειδος της ανθρωπινης αλυσιδας που ολοι πρεπει να φροντιζουν για μενα γιατι ...εχουμε δημοκρατια.Γειτονα,συμπολιτη,συνανθρωπε μπορει να μην καταχραστηκα δημοσιο χρημα μπορει να μην εγινα πολιτικος μπορει να μην εχτισα βιλες μπορει να μην εκανα χλιδατους γαμους στο εξωτερικο μπορει να μη μπηκα σε κοτερο ποτε μου αλλα σε εκλεψα και εγω,και σε θα σε κλεβω συνεχεια και καθημερινα γιατι ειμαι συμφεροντολογος,ατομιστης ,ναρκισσος ασυνεπης που δεν ξερω τι θα πει αυτοκριτικη και παντα μου φταινε οι αλλοι . Σου κλεψα την ησυχία σου όταν για να επιδειχτώ στη γειτονια περασα απ το σπιτι σου με διαπασων τη μουσικη και την εξατμιση να μουγκριζει. Σου κλεψα την γαληνη σου όταν προσπαθησες να περασεις τη διαβαση πεζων και εγω εστεκα αγερωχος με το 36 ατοκες δοσεις αυτοκινητο μου πανω της. Σου κλεψα τη θεση παρκινγκ βαζοντας οριζοντια τη μηχανη μου γιατι στη γειτονια υπαρχω μονο εγω και η γυναικα μου πρεπει να παρκαρει χωρις να δυσκολευτει όταν ερθει απ τη δουλεια. Σου κλεψα τη ουρα στο σουπερ μαρκετ,γιατι βιαζομουν. Σου ζητησα 120 ευρω για να σου βαλω ένα αιρ κοντισιον χωρις να σου κοψω αποδειξη. Σου πηρα 100 ευρω την ημερα για ένα δωματιο το χειμωνα σε χωριο της ελληνικης υπαιθρου γιατι μια καντηλήθρα στην παρουσιασα για τζακι. Μου πληρωσες 4 ευρω τον καφε και 6 ευρω τη χωριατικη και 10 ευρω το ποτο γιατι ολοι τοσο τα εχουν. Εκμεταλευτηκα την πετρελαικη κριση και χωρις καθυστερηση σου ανεβασα την τιμη στα καυσιμα αισχροκερδοντας εις βαρος σου ενώ ξεχασα να τις κατεβασω όταν περασε η κριση. Σου στερησα τα δελτια κοινωνικου τουρισμου γιατι μπορω να αποκρυπτω εισοδηματα και να εμφανιζομαι σαν δικαιουχος. Πηρα επιδοματα και επιδοτησεις με πλασματικα στοιχεια και τωρα φωναζω να φερουν πισω τα κλεμενα Σηκωσα κοματικες σημαιες ενιωθα δεος όταν με κερναγε και με χαιρετουσε ο βουλευτης στο καφενειο,ψηφιζα για ιδιοτελεις σκοπους ξερογλυφομουν στα πολιτικα γραφεια για να εχω έναν ανθρωπο για τις δουλειες μου και τωρα απαιτω να παει φυλακη. Έδωσα φακελακι σε γιατρο για να σε παρακαψω στη λιστα και να σωθώ εις βαρος σου. Λάδωσα το μηχανικο της πολεοδομιας να κανει τα στραβα ματια μεχρι να σηκώσω το αυθαιρετο σε δασικη εκταση και μετα πηγα στο συνταγμα σε καντηλοφορια να κλαψω για τα δαση που καηκαν. Εψαξα και βρήκα γνωστο στην εφορια να γλιτώσω το προστιμο που μου επιβλήθηκε για φορολογικες παραβασεις και μετα παραπονέθηκα για τη διαπλοκη. Προειδοποίησα με φωτεινο σινιαλο παραβατες οδηγους για υπαρξη τροχονομικου μπλοκου και μετα διαμαρτηρηθηκα γιατι η τροχαια δεν τους γραφει. Πεταξα το αδειο πακετο τσιγαρων απ το αυτοκινητο και μετα θυμωσα με την αμελεια των αρχων να καθαρισουν τα φρεατια και να πλημυρίσει η γειτονιά μου. Σε εμποδισα να περπατησεις ελευθερα στο πεζοδρομιο γιατι αφησα το αυτοκινητο, μιας και πεταχτηκα για δυο λεπτα σε μια δουλεια. Τα εβαλα με τους αλλοδαπους που μολυνουν την χωρα μου ενώ τους εκμεταλλεύτηκα για φτηνή και ανασφαλιστη εργασια Εβγαλα το σκυλο βολτα δηλώνοντας τη ζωωοφιλια μου αλλα ξεχναω να μαζεψω τα περιτωματα του υπονομευοντας την υγεια σου . Εμπιστεύτηκα τους δημοσιογραφους, τους θεωρησα αυθεντιες,τους αφησα να με καθοδηγησουν…με μπερδεψαν με αλλοτριώσαν. Μου ειπανε πως οι γερμανοι συντακτες του Spiegel είναι ανθελληνες ενώ ειδα την ιδια μερα οπαδους των δυο μεγαλων ομαδω να μη σέβονται την ανακρουση του εθνικου υμνου. Μου ειπανε πως ξενοι ετοιμαζονται να αγορασουν νησια μας και ειδα ελληνες να καταπατουν την ακτογραμμη φτιαχοντας ιδιωτικα λιμανια και να μου ζητουν χρηματα ώστε να μου επιτρεψουν το μπανιο. Μου ειπανε πως τα σταδια των ολυμπιακων αγωνων φτιαχτήκαν για μενα και θα μεινουν σε μενα και ειδα να δινονται στην οικονομικη ελιτ και στις αθλητικες εταιρίες. Μου ειπανε πως ο διαγωνισμος τραγουδιου της eurovision είναι εθνικη υποθεση ενώ ειδα πως είναι ένας θιασος που τρεφει το life style με χρηματα φορολογουμενων. Μου ειπανε πως η επενδυση του χρηματιστηριου εχει εγγυημένες αποδοσεις και οι προβλεψεις είναι αισιοδοξες και ειδα μια καλοστημενη κομπινα με την ομηρια χιλιαδων μικρο επενδυτων. Μου ειπανε πως μετα τις κραυγες των ζωντανων συνδεσεων υστερα από μαγαλες τραγωδιες και καταστροφες το μαχαιρι θα φτασει στο κοκαλο και ότι θα παρακολουθουν την υποθεση και ειδα νατην συγκαλύπτουν και να την ξεχνουν.(σαμινα σεισμοι πυρκαγιες χρηματιστηριο) Μου ειπανε πως οι δημοσιογραφοι είναι οι ελεγκτες της εξουσιας και προστατες των αδυνατων και ειδα να γίνονται εκδοτες,κομιστες και διαπλεκομενοι με το κεφαλαιο και τη εξουσια. Μπερδευομαι ρε γαμωτο δυσκολευομαι να καταλαβω.Η σύγχυση μεγαλη...! Ενώ ηξερα πως τα τανκς που κατεβηκαν στους δρομους και κατελυσαν την δημοκρατια αυτό ζημιωσε τη χωρα μου,ειδα πως οι αγροτες μπορουν να κλεινουν τους δρομους,οι λιμενεργατες τα λιμανια γιατι τα αιτηματα των συντεχνιων είναι πιο πανω απ τα δικα μου δικαιωματα. Ενώ ηξερα πως η αριστερα είναι προοδευτικο κινημα ειδα ότι αποτελει τροχοπεδη σε κάθε μεταρυθμιση. Ενω ηξερα πως η δεξια είναι πατριωτικο κομα ειδα να σαμποταρει τους θεσμους και να διαβρωνει τις αξιες και το νομιμο να γινετε ηθικο Ενώ ηξερα πως σοσιαλισμος είναι αναδιανομη εισοδηματος και κοινωνικη δικαιοσυνη ειδα πλουτισμο ημετερων,σκανδαλα,και κοινωνικη ανισοτητα. Ενώ ηξερα πως ο εθνικιστης θεωρει την πατριδα του υπερ ανω ολων,ειδα να φορα τη ναζιστικη μποτα και τον αγκυλωτο σταυρο που το 41 εισεβαλε στη πατριδα του και σκοτωσε ελληνες. Ενώ ηξερα πως ο αναρχικος είναι φορεας επαναστατικων ιδεων και εναντιωνεται στο συστημα,ειδα να πηγαινει στις καταληψεις με ταξί,να ντυνεται με γνωστες φιρμες πολυεθνικων,και να επικαλειτε το ιδιο το συστημα που θελει να ανατρεψει. Ενώ ηξερα πως ο συνδικαλιστης είναι προαγωγός τον δικαιωματων των εργαζομενων και ακαμπτος υπερασπιστης,ειδα να γινεται βουλευτης και να διαπλεκεται στα γραναζια της εργοδοσιας. Ενώ ηξερα πως τα κοματα είναι στυλοβατες της δημοκρατιας ειδα να αυθαιρετουν να εμφανιζονται σαν συμμοριες και να καπηλεύονται τους θεσμους. Και τοτε εχασα τελειως τον ελεγχο.. Ενώ ηξερα πώς είναι να φερεσαι σαν πολιτης και σαν ανθρωπος εχοντας υποχρεωσεις και δικαιωματα προτιμησα να φερθω σαν καταναλωτης και χουλιγκανος. Ενώ οι καλυτεροι μου φιλοι είναι παναθηναικοι πηγα στο καραισκακη να τους βρισω τη μανα και να τους πεταξω φωτοβολιδες γιατι η χαρα της νικης είναι μονο δικο μου προνομιο. Ενώ ελεγα πως οι πολιτικοι είναι εντολοδοχοι ξενων συμφεροντων και υπηρετουν οικονομικους παραγοντες,με φανατισμο τους υποστηριζα στις εκλογες δινοντας τους μια ακομη ευκαιρια…και καπως ετσι εφτασα να ζω το ψέμα μου συμπολιτες… Επιδοθηκα σε ασταματητη καταναλωση προκειμενου να βρω ταυτοτητα Υποτιμησα τη σημασια της παιδειας και των αξιων και προτιμησα να μιμηθω το life style της τηλεορασης. Ταυτισα την ευτυχια με το τριημερο στην αραχωβα και το 4Χ4 τζιπ. Η αυταπατη της παντοδυναμιας μου ενισχυθηκε με την πιστωτικη καρτα.. μπορουσα να αποκτησω περισσοτερα από οσα δικαιουμαι. Χωρις εγκρατεια ζητησα να δανειστω για να απολαυσω αγαθα που εβλεπα να απολαμβανουν οι πλουσιοι και ηθελα να τους μοιασω. Εγκατελειψα το χωριο μου για να γινω υπαλληλος των 700 ευρω. Αφησα την ποιοτητα ζωης στην υπαιθρο για να ζησω σε ένα δυαρακι στη κυψελη. Περιφρονησα τα πανηγυρια στην επαρχια γιατι στα μπουζουκια πια γινεται η επιδειξη και το νυφοπαζαρο. Ενιωθα σπουδαιος αν τη δευτερα το πρωι μιλουσα στη δουλεια για το διημερο που περασα στα χιονια η τη κρεπαλη στα μπουζουκια. Χρεοκοπησα νεοελληνα...γιατι πια δεν ξερω τι είναι σωστο και τι λαθος,τι είναι δικαιο και τι αδικο.ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΜΩΣ ΚΑΤΙ..δε θα λυτρωθώ απ τα spreads ουτε απ τους οικους αξιολογησης.. Για να σηκωθω ξανα χρειαζεται περισυλλογη συγκεντρωση και αυτοκριτικη χρειαζεται εσωτερικη επανασταση. Ηρθε ο καιρος να αλλαξω ,γιατι αν δε το κανω η νεα γενια από λαμογια παραμονευει να παρει τη θεση των απερχομενων και το νέο κυμα σκανδαλων που θα παραξει ξανα το συστημα θα με βρει παλι να σκουζω σα βικτωριανη παρθενα..’’κλειστε τους ολους φυλακη΄΄!!"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-382565461638298704?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-675740112679768592010-05-07T04:01:00.001+03:002010-05-07T04:03:01.945+03:00Κυβέρνηση «επιστρατευμένης ποιότητας» Tου Χρηστου Γιανναρα Η συνέντευξη Βγενόπουλου στους «Νέους Φακέλους» του ΣΚΑΪ (19 Απριλίου 2010) πρέπει, λογικά, να έδωσε ελπίδα σε νοήμονες Ελληνες: Είχαν την ευκαιρία να δουν, σε ζωντανή εικόνα, δείγμα ανθρώπινης ποιότητας και ηγετικού χαρίσματος από τους κόλπους της ελληνικής κοινωνίας, έξω από τις συντεχνίες των επαγγελματιών της πολιτικής. Λόγος στέρεος, ευθύβολος, λιτός, εντόπιζε προβλήματα, έδειχνε λύσεις, δεν ενδιαφερόταν για τις εντυπώσεις. Κόμιζε συγκεκριμένες, ρεαλιστικές προτάσεις ο λόγος του Α. Βγενόπουλου, όχι ιδεολογήματα, επιφάσεις λύσεων και υπεκφυγές. Ηταν έκπληξη, σε συζήτηση για τα κοινά, η φανερή ειλικρίνεια του συνομιλητή, η προσωπική μετοχή του και έγνοια, έκτυπη στα λεγόμενα, αλλά και στο ύφος, στη φυσιογνωμική εκφραστική, στις αφτιασίδωτες εκρήξεις της οργής του. Για τους νοήμονες Ελληνες ήταν σημάδι ελπίδας. Ακουγαν όχι έναν ιδιοφυή ίσως, αλλά άσχετον με την πράξη πολιτικό αναλυτή ή θεωρητικό της οικονομίας, είχαν μπροστά τους έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες του οικονομικού βίου της χώρας. Και μιλούσε γλώσσα, που ενώ αφορούσε στην οικονομία και στην πολιτική της διαχείριση, πρόδιδε βιωματική εμπλοκή, πόνο για ό,τι απηχεί η λέξη «πατρίδα», για την τιμή και υπόληψη του κοινού μας ονόματος. Γνωρίσματα ανύπαρκτα στον λόγο και των καλύτερων από τους επαγγελματίες της πολιτικής. Ευδιάκριτα αυτά για τους νοήμονες. Γιατί οι παραιτημένοι από σκέψη και κρίση έχουν μάλλον υποταχθεί στη δόλια καλλιεργημένη προκατάληψη – επινόημα άμυνας των κομματανθρώπων: Είναι ο αυτο-προαλειφόμενος Ελληνας Μπερλουσκόνι! Ο παραλληλισμός θέλει να σπείρει έγκαιρα υπόνοιες, να εξουδετερώσει τη δυναμική της σύγκρισης, το μέτρο για την εκτίμηση της ασημαντότητας ή μετριότητας των πρωταγωνιστών του κομματικού παλκοσένικου. Αλλά σοφά ο Βγενόπουλος διαβεβαιώνει, επαναλαμβάνοντας πάλι και πάλι, ότι δεν πρόκειται ποτέ να κατέβει στην πολιτική. Σοφή η επίμονη επανάληψη, διότι κάθοδος στην πολιτική σημαίνει: εντάσσομαι σε κάποιο από τα υπάρχοντα κόμματα ή ιδρύω καινούργιο κόμμα στο δεδομένο πλαίσιο εξαχρείωσης και φαυλότητας του σημερινού κομματικού συστήματος. Και κατά συνέπεια: προσφέρομαι να με χειρισθείτε με τη μόνη άκρως προηγμένη επαγγελματική δεινότητα που διαθέτετε: τη ραδιουργία, τη σπίλωση. Ο συγκεκριμένος επιχειρηματίας αρνείται να κατέβει στην πολιτική, αλλά ταυτόχρονα, με ρεαλιστική δίχως συναισθηματισμούς φιλοπατρία, δηλώνει ενεργός πολίτης, έτοιμος να βοηθήσει σε ό,τι ποτέ του ζητηθεί. Διαφαίνεται, μάλλον με σαφήνεια, ποιες εξελίξεις προβλέπει: Η μετριότητα και ασημαντότητα του προσωπικού των κομμάτων είναι αδύνατο να αντιμετωπίσει τις συνθήκες ιστορικής καταστροφής που έχουν διαμορφωθεί για τη χώρα, ο ρόλος που διεκπεραιώνει ο «Γιωργάκης» (συνειδητά ή ανεπίγνωστα), με τους νεήλυδες επιλέκτους του, θα ολοκληρωθεί κάποια στιγμή ή θα προκαλέσει γνήσια κοινωνική εξέγερση (όχι καμώματα κουκουεδικού αμοραλισμού). Τότε θα χρειαστεί, αν απομένουν περιθώρια, κάποια στιβαρά χέρια να πάρουν το τιμόνι, να διαχειριστούν τα απομεινάρια και τα ερείπια – θα καταφύγει η ελλαδική κοινωνία στην παροπλισμένη ποιότητά της, θα την επιστρατεύσει, θα συγκροτηθεί «κυβέρνηση προσωπικοτήτων». Εκεί θα κληθεί αυτονόητα κάποιος Βγενόπουλος, κάποιος Παπαδήμος, κάποιος Βασ. Μαρκεζίνης, αυτονόητα οι νέστορες ταλαντούχοι της διπλωματίας (κάποιος Χρ. Ζαχαράκης και Θεμ. Στοφορόπουλος), αυτονόητα ένας Αθαν. Γκότοβος για την Παιδεία, κάποιοι ανάλογοι για τη δημόσια διοίκηση, για την υγειονομική οργάνωση, κάποιος κέρβερος με υπερεξουσίες για το Εθνικό Ραδιοτηλεοπτικό Συμβούλιο. Το αυτονόητο της επιστράτευσης θα προκύπτει από τη διεθνή καταξίωση, την τεκμηριωμένη ανιδιοτέλεια, τη νηφάλια ρεαλιστική φιλοπατρία. Το εγχείρημα να συγκροτηθεί κυβέρνηση επιστρατευμένων προσωπικοτήτων, αν είχε αναληφθεί προτού σπαταληθούν έξι ολόκληροι μήνες στα επιπόλαια τρεχαλητά και στην εξευτελιστική διεθνή ζητιανιά του ολίγιστου πρωθυπουργού, δεν θα είχαμε φτάσει στην αποφράδα 23η Απριλίου. Η ανάληψη των ευθυνών της χώρας από κυβέρνηση με ονόματα σαν τα παραπάνω, θα είχε πείσει τους συντελεστές της διεθνούς πολιτικής και οικονομίας για τη σοβαρότητα του εγχειρήματος ανάκαμψης. Θα περίττευαν οι σπασμωδικές αναξιοπρέπειες του κ. ΓΑΠ και του θιάσου του. Αλλά με ποια θεσμική διαδικασία μπορεί να προκύψει εγχείρημα συγκρότησης κυβερνητικού σχήματος «επιστρατευμένων προσωπικοτήτων»; Αν την πρωτοβουλία αναλάβει το εκφαυλισμένο κοινοβούλιο, θα έχουμε μιαν επανάληψη του 1989: Οι μαριονέτες των αυτουργών της καταστροφής θα αναλάβουν να κουκουλώσουν τα κακουργήματα των εντολέων τους. Πώς, όμως, θα γίνει δυνατό να έχουμε ανυπότακτη στην τυραννική κομματοκρατία κυβέρνηση, χωρίς να παραβιαστεί το Σύνταγμα; Αλλά και πώς να αγνοήσουμε ότι το Σύνταγμα η κομματοκρατία το έχει κόψει και ράψει στα μέτρα της; Τα ερωτήματα απαιτούν έκτακτη ευφυΐα ακομμάτιστων συνταγματολόγων και το είδος σπανίζει. Ο απλός πολίτης αποθέτει ελπίδες μόνο στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας παρά την (φασιστικής έμπνευσης) κολόβωση των αρμοδιοτήτων του από την ανδρεϊκή συνταγματική αυθαιρεσία του 1985. Μοναδικό όπλο του Προέδρου είναι η απειλή παραίτησής του που θα επιφέρει εκλογές: πράγμα αδιανόητο σε συνθήκες πτώχευσης και πανικού. Με αυτή την απειλή μπορεί να «εκβιάσει» ο Πρόεδρος τη συγκατάθεση των καταστροφέων για ρεαλιστική ανάσχεση των συνεπειών της εγκληματικής τους ιδιοτέλειας. Προσφέροντάς τους αμνηστία, αν αποσυρθούν από την πολιτική, όπως συνετά προτείνει ο Α. Βγενόπουλος. Μια έγκυρη δημοσκόπηση ευρύτατου δείγματος θα μπορούσε να διευκολύνει την πρωτοβουλία του Προέδρου της Δημοκρατίας: Να φανερωθεί τεκμηριωμένα το ποσοστό των πολιτών που απαιτούν την υποχρεωτική απόσυρση των σημερινών κομματικών σχημάτων και του προσωπικού τους. Τον σχηματισμό κυβέρνησης «επιστρατευμένων προσωπικοτήτων» με διπλή εντολή: Να αναχαιτίσει τις συνέπειες της κρατικής χρεοκοπίας και διάλυσης. Να προκηρύξει, σε εύθετο χρόνο, Συντακτική Συνέλευση για να αποκτήσει η χώρα καινούργιο εξ υπαρχής Σύνταγμα που θα υπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι τα συμφέροντα των κομματικών συντεχνιών. Σύνταγμα που θα επιβάλει τη λειτουργία μόνο δημοκρατικών κομμάτων, με δημοκρατική εσωτερική (οργανωτική) δομή και άρθρωση, με διαφανή οικονομικά, με ελεγχόμενη (από συνταγματικό δικαστήριο) την πιστότητά τους στις αρχές της δημοκρατίας. Τότε, ίσως η αποφράδα 23η Απριλίου 2010 αποδειχθεί αφετηρία ρεαλιστικής νεκρεγερσίας του Ελληνισμού.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-67574011267976859?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-36183725935208905542010-03-11T07:05:00.001+02:002010-03-11T07:07:01.332+02:00Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη, Δικηγόρου Πολύ ανάλυση. Ο τάδε οίκος, η πιστοληπτική ικανότητα κλπ. Κι ενώ το κορίτσι ήταν στην Κ.Ο. κι άκουγε τον Αντώνη, κοιτώντας σαν κουταβάκι χαμένο στην Εθνική, ο μπαμπάς το ‘σκασε και βγήκε στις χρυσές εφεδρείες της καθεστωτικής δημοσιογραφίας, που γίνεται με το φρύδι ψηλά και είπε ότι μόνο επί των ημερών του ήμασταν σένιοι και ευημερούσαμε. Σωστό, άλλωστε τότε πάχυναν κι ο Πάγκαλος με τον Βενιζέλο. Με χρυσά κουτάλια τρώγαμε, οι αχάριστοι. Λοιπόν αδέλφια, δεν γνωρίζω πολλά, δεν είμαι καν σκιώδης σύμβουλος σκιώδους υφυπουργού αλλά συγχωρέστε μου μερικές αδαείς παρατηρήσεις κι απορίες. Τι παράγουμε πια σ’ αυτή τη χώρα; Απ’ ότι βλέπω γύρω μου όταν ταξιδεύω στην Πατρίδα, είναι γεμάτη από τα κουφάρια της αποβιομηχάνισης. Τώρα, είπε ο Αλέκος Παπαδόπουλος προχθές, ολοκληρώνεται και η αποβιοτεχνοποίηση. Πόσα σουβλάκια, πίτσες και καφέδες να πουλήσουμε πια ο ένας στον άλλο; Καλό το χρηματοπιστωτικό πηγαινέλα αλλά αυτά τα νούμερα στους φωτεινούς πίνακες πόσο πάνε το κιλό, πόσες θερμίδες έχει η μερίδα και πόσες πήχες θες για να κάνεις τις άϋλες αξίες παλτό στον κοινωνικό χειμώνα που έρχεται; Θυμάστε έναν μαρτυριάρη τύπο που ήταν Πρωθυπουργός, που ξεκίνησε με τις γκρίζες ζώνες των Ιμίων, έστειλε τους S-300 να σαπίσουν στην Κρήτη (σφηνάκια S-300 λένε στην Κύπρο: τα παραγγέλνεις, τα πληρώνεις και τα πάνε στο διπλανό τραπέζι), έδειξε με το δαχτυλάκι τον κακό, σταλινικό Οτσαλάν, που δεν είναι ούτε το μικρό δαχτυλάκι του Κύρκου, κι ύστερα καμιά χιλιάδα τζιμάνια μαζέψανε επί των ημερών του όλο το χαρτί, τα εφάπαξ, δανεικά, προικώα, όλα, μέχρι φόδρα, μέσω της ανόδου του Χρηματιστηρίου «δείγματος υγείας της οικονομίας», όπως προμοτάρανε στο Λαό ο μαρτυριάρης και ο Υπουργός του με τις ιταλικές κάλτσες κι ύστερα κλαίγανε οι παντρεμένες, κλαίγανε οι χήρες και τα ορφανά; Θυμάστε τότε όλους εκείνους τους τύπους με τις πουράκλες που περιφέρονταν στο Κολωνάκι κι επαγγέλονταν εισαγωγαί – εξαγωγαί πεπιεσμένου αέρος, όλη εκείνη τη «σοσιαλιστική» αγέλη από ύαινες που ΕΚΛΕΨΕ από τον λαό περισσότερα από όσα έκλεψαν οι Γερμανοί όταν κατέλαβαν με πόλεμο την χώρα; Ποτέ στην Ιστορία μας δεν υπήρξε τέτοια μετακίνηση πλούτου. Ποτέ πριν τόσο λίγοι δεν πήραν τόσα πολλά από τόσους πολλούς και τόσο γρήγορα. Εθνικό ριφιφί. Από τον «σοσιαλισμό» τρυπήσανε τον τοίχο μεσοτοιχία με την «ανάπτυξη» κι αποκεί ρίξανε τους τσιμεντόλιθους του αυθαίρετου και μπήκανε στο σπίτι του ΚΑΘΕΝΟΣ, του πήρανε το ΧΡΗΜΑ και τους αφήσανε χαρτάκια της Γενικής Αποθηκών ή όπως διάολο την λέγανε. Ποτέ πριν δεν πουλήθηκαν τόσες πόρσε και μερσεντές, ποτέ πριν δεν έγιναν τέτοιοι λογαριασμοί στα σκυλάδικα. Κι ύστερα ο ανθρωπάκος πήρε το μπεμπέ παλτουδάκι του κι εξαφανίστηκε. Η μαύρη τρύπα της πολιτικής ιστορίας, σαν να μην υπήρξε ποτέ, θα τον σπρώχνουν ακόμη και στις ουρές στο σινεμά. Είχε διατελέσει και Υπουργός Γεωργίας όταν το «συνεταιριστικό κίνημα» έπιασε πάτο κι οι αγρότες γίνανε πλέον «πρεζάκια» των επιδοτήσεων και μονοκαλλιεργητές της μαύρης μοίρας τους. Εκεί άρχισε ο κοινωνικός ιστός να παθαίνει σηψαιμία. Για να μην το πηγαίνουμε γύρω – γύρω λοιπόν, ποιος φταίει για την συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης της χώρας; Τα χρήματα που έμπαιναν από τις Βρυξέλλες από το 1981 ως τώρα για υποδομές, για αναδιάρθρωση της γεωργίας, της οικονομίας εν γένει, που πήγαν, πώς σπαταλήθηκαν, ποιος τα πήρε; Πως σήμερα και μετά από τόσα προγράμματα κι επιδοτήσεις παράγουμε λιγότερο πλούτο απ’ ότι πριν; Κι όταν λέω πλούτο εννοώ απτό προϊόν, μεταποίηση, προστιθέμενη αξία, πλούτο πολυποίκιλο και χειροπιαστό που να δίνει κάποια αυτοτέλεια, κάποια αυτάρκεια στην Πατρίδα, που να μπορείς να το φας, να το πουλήσεις, να το φορέσεις, να το χρησιμοποιήσεις, να υπάρχει στ’ αλήθεια, βρε αδερφέ. Γιατί λοιπόν σήμερα δεν παράγουμε ούτε την τροφή μας, η βαριά βιομηχανία τα τίναξε κι η μεταποίηση, η βιοτεχνία, ψυχορραγεί; Κι αυτοί που ακολούθησαν, ενοχικοί δεξιοί, συνέχισαν να κατεβαίνουν δυο-δυο τα σκαλιά στου κακού τη σκάλα. Τα πάντα και παντού δεν ήταν στελεχωμένα από την «αριστερή αριστοκρατία»; Όλη αυτή η βαριά «διανόηση» με τόσα σχέδια για τον μετασχηματισμό της κοινωνίας τελικά τι έκανε; Πλιάτσικο. Δημιουργήθηκε μια πολιτική τάξη με συμφέροντα ΑΝΤΙΘΕΤΑ από αυτά του Ελληνικού Λαού και του Έθνους ευρύτερα. Παχιές μύγες πάνω στα σκατά της εξουσίας. Άντε λοιπόν και χτυπήσαμε την φοροδιαφυγή και την εισφοροδιαφυγή. Άντε και καθηλώσαμε τους μισθούς, φορολογήσαμε τις ανάσες και το πέρδεσθαι επισταμένως και μειώσαμε το έλλειμμα και μας δίνουν δανεικά πιο φτηνά οι τοκογλύφοι και οι ευηπόληπτοι. Πάλι δεν θα παράγουμε τίποτα. Πάλι θα είμαστε μια μεγάλη καφετέρια, όπου μπιζιμπόντιδες με κοχίμπα θα περιφέρονται, συνήθως αριστεράς εκτροφής, και θα αρμέγουν την χτικιάρα την γελάδα μας που τρώει μόνο υπηρεσίες. Μήπως, λέω, μήπως θα ‘πρεπε να κάνουμε ένα βήμα πίσω, να κοιτάξουμε τον τόπο μας με άλλο πιο καθαρό μάτι, να δούμε απλά τα πράγματα; Μήπως πρέπει ν’ αρχίσουμε ξανά τον επίπονο δρόμο της επαναβιομηχανοποίησης, την ανάπτυξη υψηλής τεχνολογίας, την συμπαραγωγή, τουλάχιστον, αρκετών οπλικών συστημάτων μας που θα δίνει τεχνογνωσία και στον πολιτικό τομέα, της αυτοτέλειας της γεωργίας μας και της αυτάρκειας στην παραγωγή τουλάχιστον της τροφής μας, μαζί με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και όλα αυτά τα πράσινα και ωραία; Να παράγουμε ΚΑΤΙ. Μήπως να βρούμε τρόπο να διώξουμε κλωτσηδόν από τα Πανεπιστήμια όλο αυτό το ανθελληνικό κηφηναριό και να ξαναμορφώσουμε τους Έλληνες ως Έλληνες και όχι ως κοσμοπολίτικα ανδράποδα του κάθε λιακοτέτοιου και να παράγουμε γνώση και τεχνολογία; Μήπως πρέπει να επανελληνίσουμε όλη την οπτική μας για όλα τα πράγματα; Να φτιάξουμε μια νέα πραγματική αριστοκρατία από τους πραγματικά καλύτερους, χωρίς τα ορφανά των «χορηγών», χωρίς τα κυνηγιάρικα σκυλιά του τραπεζιού του κάθε «Ρόκκο», χωρίς τους μαλάκες με τα πούρα του Da Capo, χωρίς την Ανώνυμη Εταιρεία Ηρώων Πολυτεχνείου και τους υστερικούς πάτρωνες των κάθε λογής μειονοτήτων. Λέω απλά, να επενδύσουμε στον μεγαλύτερο πλούτο της Πατρίδας, στους ανθρώπους της, στους Έλληνες. Ίσως τότε, με ένα Εθνικό Σχέδιο διεύρυνσης της παραγωγικής βάσης και στοιχειώδους αυτάρκειας, ελληνικής ταυτότητας και ιδεολογίας, να μην νικήσουμε μόνο τη φτώχεια και να μην ανεβάσουμε μόνο την αξία των ομολόγων μας. Μπορεί τότε να αποκτήσουμε λίγη ανεξαρτησία και πολύ αξιοπρέπεια και να μην φαγωθούμε στα πεδία του κοινωνικού πολέμου που έρχεται.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-3618372593520890554?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-49054852839377917592009-11-05T10:22:00.001+02:002009-11-05T10:23:48.363+02:00MONIMEΣ ΣTHΛEΣ Hμερομηνία δημοσίευσης: 01-11-09 Η «δουλική φύση» του δανειολήπτη Tου Χρηστου Γιανναρα Η στοιχειώδης λογική λέει: Δεν γίνεται να είμαστε και καταχρεωμένοι και ελεύθεροι. Να έχουμε δεσμεύσει τρεις ή τέσσερεις γενιές μετά από μας με κρατικά χρέη, και όμως να απολαμβάνουμε κρατική ανεξαρτησία, πολιτικές ελευθερίες, εδαφική ακεραιότητα. Δεν γίνεται, είναι εκ των πραγμάτων αδύνατο. Οποιος χρωστάει λίγα, είναι δεσμευμένος. Οποιος χρωστάει πολλά, είναι υποτελής. Οι δανειστές του ή τα αφεντικά των δανειστών του, του κρατάνε το δελτίο τροφίμων. Δεν έχει περιθώριο να αρνηθεί τίποτα, δεν έχει μερτικό στην αξιοπρέπεια. Είτε άτομο είτε λαός. Η Χάννα Αρεντ έλεγε: Ο δούλος, είτε άτομο είτε λαός, έχει αποδείξει τη δουλική του φύση, αφού, χωρίς πια δικαίωμα αυτοκαθορισμού και αξιοπρέπειας, δεν αυτοκτονεί, ανέχεται να επιβιώνει. Το σημερινό ελλαδικό κράτος ζει με δανεικά. Το έχει οδηγήσει σε αυτή τη δουλική μειονεξία μια συγκεκριμένη συντεχνιακή κάστα: οι επαγγελματίες της πολιτικής. Η εξωφρενική δανειοληψία ξεκίνησε με τον Ανδρέα Παπανδρέου, αποχαλινώθηκε με τον Κ. Μητσοτάκη, δικαιολογήθηκε με τη φιέστα των Ολυμπιακών Αγώνων και κατέληξε εφιαλτική απειλή με τον Κ. Καραμανλή τον βραχύ. Οι διαχειριστές της εξουσίας δανείζονταν αλόγιστα όχι για παραγωγικές επενδύσεις, όχι για έργα υποδομής, όχι για κοινωνικές ανάγκες. Δανείζονταν μόνο για να χρυσοπληρώνουν «ημετέρους», να εξαργυρώνουν ψήφους με άσκοπους διορισμούς στο δημόσιο, με ξέφρενη σπατάλη επιδείξεων κομματικής αλαζονείας. Ζούμε με δανεικά. Η συντριπτική πλειονότητα του παραγωγικού δυναμικού της χώρας είναι παροπλισμένη, ηδονικά αδρανοποιημένη στην περίπου αεργία της δημοσιοϋπαλληλίας. Το ιδανικό, το όνειρο, η φιλοδοξία της νεολαίας είναι μια θέση, οποιαδήποτε, στο δημόσιο – «το κράτος να παρέχη αυτοίς τα μέσα να ζώσι χωρίς να σκάπτωσι» (Ροΐδης, 1875). Η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων (που εφευρέθηκε για να αποκλειστεί θεσμικά η αυθαιρεσία των κομματικών απολύσεων) αποδείχθηκε το ειδεχθέστερο κοινωνικό έγκλημα από την ίδρυση του ελλαδικού κράτους: Δημιούργησε ένα κράτος ραστώνης, ατομικού βολέματος, χυδαίας ιδιοτέλειας. Παρέδωσε τη διαχείριση της συλλογικότητας στους παραιτημένους από φιλοδοξίες. Οι δημιουργικοί Ελληνες ή μαραζώνουν ή φεύγουν. Βασικός μοχλός για την αναρρίχηση στην εξουσία ή για τη διατήρηση της εξουσίας ήταν και είναι οι διορισμοί στο δημόσιο. Οι πολίτες δεσμεύουν την ψήφο τους στον οποιοδήποτε πολιτευόμενο, αρκεί να τους εξασφαλίσει τον διορισμό, τη διά βίου ραστώνη. Με την είσοδο της Ελλάδας στην Ε.Ε. φάνηκε προς στιγμήν ότι η κομματική αυθαιρεσία των διορισμών θα χαλιναγωγηθεί: Εγινε ο «νόμος Πεπονή», δημιουργήθηκε το ΑΣΕΠ. Αλλά η δυναμική της ιδιοτέλειας και η αξιοποίησή της από τα κόμματα αποδείχθηκαν ακαταμάχητες. Βρήκαν μεθόδους να παρακάμπτουν το ΑΣΕΠ (με προσλήψεις συμβασιούχων, εποχιακών «σταζιέρ», κριτήρια «μορίων» και χίλια δυο ακόμη στρατηγήματα), ο νόμος Πεπονή διατηρείται σαν γραφική διακόσμηση της κομματικής αθλιότητας. Αλλά το μεγάλο, οργιαστικό φαγοπότι έγινε με τους πακτωλούς των χρημάτων που έρρευσαν, για πρώτη φορά στην ιστορία του ελλαδικού κράτους, προκειμένου να επιτευχθεί «σύγκλιση» της ελληνικής οικονομίας με τις οικονομίες των ευρωπαϊκών χωρών που μας δέχθηκαν ως εταίρους. Ονειρο και καημός των Ελλαδιτών, από ιδρύσεως κρατιδίου, ήταν να γίνουν «Ευρώπη», αλλά δεν είχαν τον πλούτο για να το πετύχουν, η χώρα ήταν ανεκκλήτως «ψωροκώσταινα». Και να, που απρόσμενα σαν σε παραμύθι, οι «Ευρωπαίγοι», που έλεγε κι ο Μακρυγιάννης, έρχονται να δώσουν τον πλούτο, για να στήσουμε κι εμείς κράτος ίδιο με τα δικά τους: Να αποκτήσει κάθε παραμικρή γωνιά της χώρας υπερσύγχρονα τρένα, άψογο οδικό δίκτυο, μοντέρνα λιμάνια, αεροδρόμια, ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες που να ζωντανέψουν το αρχιπέλαγος, μετρό οι μεγαλουπόλεις, στρατηγική οργάνωση της αγροτικής παραγωγής, εργοστάσια αξιοποίησης των αγροτικών προϊόντων, χωροταξικό σχεδιασμό με σύγχρονο κτηματολόγιο, σχολειά, νοσοκομεία, ασφάλιση και κρατική πρόνοια ίδια με των Ευρωπαίων πολιτών. Αυτή τη μοναδική και ανεπανάληπτη ευκαιρία την ξεπούλησαν τα κόμματα σε ένα ξέφρενο όργιο σπατάλης, για να εξαγοράσουν «νταβατζήδες» και τη ραδιοτηλεοπτική τους υποστήριξη, να μπουκώσουν με εφήμερες «επιδοτήσεις» την κοντόφθαλμη απληστία αγροτών, τον αναίσχυντο γκανγκστερισμό συνδικαλιστών, την κτηνώδη αδηφαγία προμηθευτών του δημοσίου. Η Ε.Ε. ζητούσε αποκέντρωση διοικητική και αποκρατικοποίηση της οικονομικής δραστηριότητας των υπουργείων, για ευελιξία και αποδοτικότερο έλεγχο διαχείρισης των προγραμμάτων στήριξης της οικονομίας. Και τα κόμματα διεύρυναν την κραιπάλη της καταλήστευσης σε επίπεδο νομαρχιών, δημαρχιών και ιδρύοντας χιλιάδες (κυριολεκτικά) εταιρείες όπου μεταβιβάστηκαν αρμοδιότητες υπουργείων σε προέδρους, διευθύνοντες συμβούλους, απλούς συμβούλους με αποδοχές Κροίσων. Στη Μικρασία χάθηκαν οριστικά πανάρχαιες κοιτίδες του ελληνικού πολιτισμού, στα είκοσι οκτώ χρόνια από την είσοδο της Ελλάδας στην Ε.Ε. χάθηκε η μοναδική δυνατότητα να μεταμορφωθεί η «ψωροκώσταινα» σε κράτος με σοβαρότητα και αξιοπρέπεια. Το δεύτερο αυτό έγκλημα έχει ιστορικές συνέπειες, ίσως ανάλογες με το πρώτο. Αλλά «νέμεσις» δεν λειτουργεί, οι αυτουργοί εξακολουθούν να νέμονται τις προνομίες που τους εξασφάλισαν τα κλοπιμαία. Η ευρωπαϊκή γενναιοδωρία (ναι, είναι η σωστή λέξη), έχει εξαργυρωθεί σε μυθώδεις βίλες, νεοπλουτίστικα κότερα, θηριώδη τζιπ, οφ-σορ εταιρείες. Και μόλις άρχισαν να περιορίζονται οι δωροδοτικές εισροές από την Ε.Ε., στράφηκαν οι κυβερνήσεις στον αχαλίνωτο δανεισμό. Αν το εξωτερικό χρέος από δανεισμό είναι, όπως λένε, τριακόσια δισ. ευρώ και αν οι Ελλαδίτες είμαστε δέκα εκατομμύρια, τότε τον καθένα μας τον έχουν φορτώσει τα κόμματα με οφειλή τριάντα χιλιάδων ευρώ: ένα ετήσιο εισόδημα που λίγοι απολαμβάνουν. Χρωστάνε αυτό το ποσό και τα βρέφη και οι υπερήλικες, υγιείς και ανάπηροι, όλοι. Ετσι ίσως εξηγείται γιατί προωθήθηκε μεθοδικά να γίνει πρωθυπουργός ο πολιτικός που, ως προπαγανδιστής του Σχεδίου Ανάν, είχε δώσει έμπρακτο δείγμα για το πώς αντιλαμβάνεται την ευθύνη διαχείρισης ελληνικών κοιτίδων πολιτισμού. Και γιατί τώρα ανέλαβε ο ίδιος το υπουργείο Εξωτερικών με αναπληρωτή τον συγκεκριμένο εκλεκτό του. Δεν γίνεται να χρωστάει η χώρα τριακόσια δισ. και όμως να απολαμβάνει ανεξαρτησία, πολιτικές ελευθερίες, εδαφική ακεραιότητα. Είναι εκ των πραγμάτων αδύνατο. Ομως, το κυρίως σκάνδαλο είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η κοινή (όλων μας) συνείδηση ποδηγετούμενη από τα κόμματα: Φρίττουμε όλοι και καταδικάζουμε μετά βδελυγμίας το ενδεχόμενο ένας «λοχίας» να μας στερήσει τις ελευθερίες μας, αλλά βρίσκουμε φυσικό να μας υποδουλώνουν σε δανειστές και στα αφεντικά των δανειστών οι κομματικοί μας φεουδάρχες. Κανείς μας δεν τολμάει να διερωτηθεί, σε τι διαφέρει η ασυδοσία του «λοχία», από την ασυδοσία των κομματανθρώπων, αφού και στις δύο περιπτώσεις ξεπουλιώνται η κρατική μας ανεξαρτησία, οι πολιτικές μας ελευθερίες, η εδαφική μας ακεραιότητα, η συλλογική μας αξιοπρέπεια. Ο «λοχίας» ενδέχεται να παραπεμφθεί σε «ειδικό δικαστήριο», οι κομματάνθρωποι ποτέ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-4905485283937791759?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-62627849418981610162009-09-04T01:46:00.000+03:002009-09-04T01:47:48.247+03:00Δεν θέλω να πάω να ψηφίσω την Κυριακή. "Σχετικα με την αποχη συμφωνο απολύτως!!!Το θεμα ειναι να μην πατησει κανενας ελληνας και ειδικα νεολαιος. Ενας καλος λογος? Γιατι να παω εγω να ψηφισω ΑΥΤΟΥΣ για να περνουν τις μισθαρες τους και εγω 600 ευρώ? Να εχουν τσαμπα ταξιδια αυτοκινητα συνδεσμους και ολα τα αλλα που περιλαμβανει η κομματικοποιηση στην ελλαδα και εγω να μην μπορω να αγορασω πατινι και να εχω 3 χρονια να παω διακοπες...Αλλα βλεπετε υπαρχουν κολυμμενοι και τρεχουν μη χασουν τους καραμανληδες και τους μητσοτακιδες και τους παπανδρεους... Και μια ερωτηση στο Κ.Δουκα χωρις να θελω να τον θιξω τον ανθρωπο ουτε για το τι κανει ουτε το πως τα εκανε..Εχει μια περιουσια 3.8 εκατομυρρια αν δεν κανω λαθος.Του ευχομαι να τα κανει 100Αλλα αν δεν κανω λαθος ο βασικος στην ελλαδα ειναι γυρω στα 650-700 ευρω.Εγω θα ειμαι επιυκης και θα πω 800.Εχουμε λοιπον 3,800,000 ε δια 800 ειναι ισο με 4,750(δια 12 που ειναι τα μηνες 395,8 χρονια)Εγω σαν νεος χωρις περιουσια απο γονεις παπουδες γιαγιαδες θελω μονο 395 χρονια για να την κανω με το βασικο στην ελλαδα...Δωστε μου ενα καλο λογο να ψηφισω σε ενα πουλημενο συστημα γεματο κομπινες και μαυρα λεφτα, που χωρις γνωριμιες κουμπαριες και βισματα δεν μπας ουτε μεχρι τη γωνια... Κοιτάξτε τι ποιότητας άνθρωποι μας κυβερνούν! Προσέξτε τι είδους πολιτικοί διαχειρίζονται τις τύχες της πατρίδας μας! Παρατηρήστε τι εμετικές δικαιολογίες χρησιμοποιούν άπληστα άτομα που έχουν εκλεγεί να υπηρετήσουν το δημόσιο συμφέρον! 30+9 ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ...που θυμάμαι όταν ακούω να μου πουλάνε Γιωργάκη !!! 1. Υπερχρέωση της χώρας, διόγκωση του δημόσιου χρέους στο 114% (το 1981 το δημόσιο χρέος υπολειπόταν του μέσου κοινοτικού, το 1985 ξεπέρασε το μέσο κοινοτικό και το 2001 έφτασε σε χρέος ρεκόρ 114% του ΑΕΠ ) 2. Παράδοση του δημόσιου πλούτου στους βαρόνους των κατεστημένων συμφερόντων(έξι οικογένειες) 3. Καταλήστευση των κρατικών και κοινοτικών πόρων από τις συμμορίες της διεφθαρμένης διαπλοκής που έδρασαν ανενόχλητες και με την πλήρη ανοχή των «χρυσών» σοσιαλιστικών εξουσιών. Όλες οι διεθνής εκθέσεις κατατάσσουν την Ελλάδα στην ίδια κατηγορία με τις χώρες της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής. 4. Έγκλημα χρηματιστηρίου: άγρια δηλαδή λεηλασία ενάμισι εκατομμυρίου ανύποπτων μικροεπενδυτών μετά από τις άμεσες και έμμεσες προτροπές υπουργών (κόμμα χρηματιστηρίου) και του ίδιου του Σημίτη. 5. Χειραγώγηση του γενικού δείκτη του χρηματιστηρίου με τα ταμεία των ΔΕΚΑ (Δημόσια Επιχείρηση Κρατικών Αξιών) και των ασφαλιστικών ταμείων. 6. Φτωχοποίηση του ελληνικού λαού με δυόμισι εκατομμύρια Έλληνες κάτω από τα όρια της φτώχειας και δημιουργία νεόπτωχης τάξης. 7. Οι ολέθριοι χειρισμοί της «νύχτας των Ιμίων» έστω συγχωρoύνται με το αιτιολογικό του μη-πολέμου, η συμφωνία όμως της Μαδρίτης που παραχωρεί για πρώτη φορά δικαιώματα «συνιδιοκτησίας» της Άγκυρας στην περιοχή μάλλον είναι δύσκολο να ξεχαστεί και αποδεικνύει την ανικανότητα Σημίτη και προέδρου Γιώργου. 8. η σκοτεινή υπόθεση των πυραύλων S-300 που εξασθένισε την άμυνα της Κύπρου από ελληνικής πλευράς ενώ δεν έγινε το ίδιο από τουρκικής πλευράς. Προσπαθούσαμε επί μήνες να τους κρύψουμε σε κάποιο νησί. 9. Η «νίκη του Ελσίνκι» που παρουσιάστηκε ως επίτευγμα της εξωτερικής πολιτικής Σημίτη, ενώ ποτέ δεν εξήγησαν στους Έλληνες ποιές ήταν οι πραγματικές συνέπειες αυτής της συμφωνίας. 10. Συναίνεση Σημίτη – Παπανδρέου στον βομβαρδισμό Σερβίας-Κοσσυφοπεδίου, στο βομβαρδισμό δηλαδή ευρωπαϊκής(βαλκανικής) χώρας με ορατό τον κίνδυνο μεταβολής συνόρων στη βαλκανική γειτονιά μας με απρόβλεπτες συνέπειες για χώρες στα σύνορά μας. 11. Εξοπλιστικά προγράμματα είκοσι δις € από Σημίτη, αμφιβόλου αποτελεσματικότητας και προβληματικών μαχητικών που το ένα μετά το άλλο πέφτουν σκοτώνοντας αεροπόρους. Φαίνεται ότι οι μόνοι που επωφελήθηκαν από τις συμφωνίες ήταν τα λαμόγια-μεσάζοντες, οι έμποροι και οι πολυεθνικές για τους οποίους εξασφαλίζονταν τεράστιες μίζες και προμήθειες, με υπερκοστολογήσεις και αστρονομικές υπερβάσεις των αρχικών συμβάσεων. 12. Οι δαπάνες για την άμυνα δεν εμφανίζονταν ποτέ στα κρατικά έξοδα αλλά εγγράφονταν μόνο σε ειδικούς λογαριασμούς της Τράπεζας της Ελλάδος (που σημαίνει ότι δεν μπορεί ποτέ να αποδειχτεί που πήγαιναν τα λεφτά και ποιος τα έπαιρνε) με αποτέλεσμα να γίνουμε διεθνώς ρεζίλι από την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία το 2002. Μέχρι το 1998 είχαν ανοιχτεί 3 τέτοιοι λογαριασμοί από το 1998 μέχρι το 2004 ανοίχτηκαν πάνω από 100 : τα περίφημα διπλά βιβλία του Πασόκ). 13. TOR-M1 (ρώσικα αυτοκινούμενα αντιαεροπορικά συστήματα μικρού βεληνεκούς) : πίσω από την προμήθειά τους βρίσκονται δύο δολοφονίες, εμπλοκή μυστικών υπηρεσιών, κατασκοπεία, παρακολουθήσεις, απειλές και 474 εκ $ και το γεγονός ότι ουδέποτε καταβλήθηκαν στη χώρα μας τα αντισταθμιστικά οφέλη, ύψους 73 εκ. $. 14. Το τεράστιο φαγοπότι με τα δημόσια έργα και τις Ολυμπιακές υποδομές που χαρακτηρίζονται από καθυστερήσεις, υπερβάσεις και κακοτεχνίες, για πολλές από τις οποίες πληρώνουμε βαριά πρόστιμα. Με το κόλπο των σκόπιμων καθυστερήσεων στην ανάθεση των έργων οι υπουργοί Σημίτη προχωρούσαν σε απευθείας «τυφλές» αναθέσεις με συνοπτικές και αδιαφανείς διαδικασίες, υποτίθεται κάτω από την πίεση του χρόνου ενώ στην πραγματικότητα ήθελαν απλώς να ευνοήσουν τους χρηματοδότες τους. 15. Στα δημόσια έργα κατασκεύαζαν δρόμους καρμανιόλες αλλά φούσκωναν οι τσέπες των ευνοούμενων ‘πράσινων κατασκευαστών’ , κυρίως του Μπομπολικού Άκτωρα ο οποίος έπαιρνε όλα τα έργα και όποιο έργο δεν κατασκεύαζε το έπαιρνε για να το δώσει υπερεργολαβία. 16. Εθνικό Κτηματολόγιο : φαγώθηκαν αμέτρητα δις από το Λαλιώτη και πληρώνουμε τεράστια πρόστιμα για την μη πραγματοποίηση του έργου. 17. Ο προϋπολογισμός του 2003 προέβλεπε έλλειμμα 0.9% του ΑΕΠ και τελικά έφτασε το 5.7%. 18. εγκληματική υποτίμηση δραχμής πριν από την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ. 19. Βιομηχανία παράνομων ελληνοποιήσεων με χορήγηση ελληνικής ταυτότητας και εκλογικού βιβλιαρίου ακόμη και σε σεσημασμένους κακοποιούς από τις πρώην κομουνιστικές χώρες. Υπόσχονταν αγροτική γη και διορισμούς σε Ουκρανούς, Ρώσους και Γεωργιανούς, «κατασκευάζοντας» ομογενείς και ταυτόχρονα ψηφοφόρους. Λίγους μήνες μετά τις εκλογές ανακλήθηκαν χιλιάδες ελληνοποιήσεις αφού η παρανομία της έκδοσής τους ήταν ολοφάνερη και καραμπινάτη. Είχαν όμως προλάβει να ψηφίσουν. Αποτέλεσμα η νόθευση των εκλογών της 9ης Απριλίου 2000. 20. Προδοσία και παράδοση του αρχηγού των Κούρδων Αμπντουλάχ Οτσαλάν στους διώκτες του Τούρκους. 21. Καθύβριση δικαστών μόλις τολμούσαν να αγγίξουν υποθέσεις διαφθοράς-διαπλοκής παρά του ότι προκαλούσε συνήθως ‘όποιον έχει στοιχεία να πάει στη δικαιοσύνη’. 22. Υπόθεση Στέγκου: στο ξενοδοχείο του οποίου δεξιώθηκε τους Ευρωπαίους ηγέτες κερνώντας τους γιαούρτια 100 εκ. δραχμών. Ο Στέγκος καταδικάστηκε αργότερα σε 3 έτη φυλάκιση και χρηματικό πρόστιμο για τα αδικήματα της παράβασης χρηματιστηριακής νομοθεσίας, παραπλάνησης επενδυτικού κοινού, διασποράς ψευδών ειδήσεων και άμεσης συνέργιας στις πράξεις αυτές. 23. Μανίκας – Νεονάκης : βάσει των στοιχείων της Επιτροπής Κεφαλαιοαγοράς ο Μανίκας πραγματοποίησε συναλλαγές 1,5 εκ € και ο Νεονάκης 64 εκ. €, σε μικρό χρονικό διάστημα το 1999. Κατά πόσο και οι δυο τους ήταν κάτοχοι εμπιστευτικών πληροφοριών; 24. Και η «Ελευθεροτυπία» στο μεγάλο φαγοπότι των Ολυμπιακών έργων (Άγιος Κοσμάς) με τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της συζύγου του Φυντανίδη, Βιργινίας Βεντουράκη, μέσω της Ολλανδικής κατασκευαστικής De Boer. 25. Φόροι: παρά του ότι η πράσινη υποσχεσιολογία ευαγελίζονταν πάντα αναδιανομές πλούτου, δικαιότερα συστήματα φορολόγησης και φορολόγηση του έχοντα και κατέχοντα, από το 1993 έως το 2003 παρατηρείται αύξηση φόρων κατά 122,5%. Επί Σημίτη επιβλήθηκαν 97 νέοι φόροι που κυρίως στόχευαν μικρές, εμπορικές, βιοτεχνικές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Το 1981 τα συνολικά φορολογικά έσοδα αντιστοιχούσαν στο 15,8% του ΑΕΠ ενώ το 2000 αντιστοιχούσαν στο 26,6%. Το 1981 οι αυξήσεις άμεσων φόρων αντιστοιχούσαν στο 5% του ΑΕΠ ενώ το 2000 αντιστοιχούσαν στο 11,2%. Το 1995 π.χ. το 66,1% των φόρων ήταν έμμεσοι, το 2000 ήταν 57,6%, το 2001 ήταν 58,9%, το 2002 ήταν 59,4% και το 2003 ήταν 59,4%. 26. Αγροτικό Ζήτημα : τις δύο τελευταίες δεκαετίες δόθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση τρισεκατομμύρια για την αναδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής και οικονομίας και τον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό της ελληνικής γεωργίας. Οι επιδοτήσεις όμως χρησιμοποιήθηκαν μόνο για ψηφοθηρικούς λόγους. Οι αναμενόμενες αναδιαρθρώσεις δεν έγιναν ποτέ γιατί τα πολλά χρήματα απορροφούνταν από ανθρώπους που δεν τα δικαιούνταν, απορροφούνταν από απατεώνες, πάντως όλοι, παραπληροφορήθηκαν και εξαπατήθηκαν αφού πίστεψαν ότι θα παίρνουν τις επιδοτήσεις επ’ άπειρον ενώ οι επιδοτήσεις ήταν απλώς τμήμα πακέτων που κάποτε φυσικά απορροφούνται και σταματούν. Εξάλλου η Ευρώπη δεν μπορεί να ενισχύει για πάντα προϊόντα που δεν χρειάζεται(χωματερές) ή προϊόντα υψηλού κόστους παραγωγής σε σύγκριση με άλλες χώρες. Κανένας δεν εξήγησε στους αγρότες πως και γιατί να ανανεώσουν και αναδιαρθρώσουν τις καλλιέργειές τους, πώς να βελτιώσουν την παραγωγή τους και πώς να εκσυγχρονίσουν τεχνολογικά τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις τους. Ήταν λογικό ο Δρυς να βγει και να πει «οι αγρότες πρέπει να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους» και ο Σημίτης ότι «η ελληνική γεωργία δεν έχει μέλλον» και ότι οι αγρότες πρέπει να αλλάξουν επάγγελμα». Το εμπορικό ισοζύγιο αγροτικών προϊόντων έφτασε το 2002 στο πρωτοφανές έλλειμμα των 1,84 δις €. Έτσι φτάσαμε στην εξέγερση των αγροτών, στα σκασμένα λάστιχα, στην κατασυκοφάντηση των αγροτών και στον ξυλοδαρμό τους. 27. Προμήθειες στα νοσοκομεία : εικονικές τιμολογήσεις και υπερτιμολογήσεις φαρμάκων και ιατρικών υλικών και εργαλείων από 300% - 1500%. 28. Ανεργία : το 1981 υπολειπόταν του μέσου κοινοτικού όρου. Μετά το 81 άρχισε να αυξάνεται ενώ το 1998 ξεπέρασε το μέσο κοινοτικό όρο, το 1999 έφτασε το 12% και το 2004 το 12,3%. 29. Ολυμπιακή αεροπορία : τον Οκτώβριο του 2003 η Ευρωπαϊκή επιτροπή στράφηκε κατά της Ελλάδας και έστειλε την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τις παράνομες χρηματοδοτήσεις της Ολυμπιακής από την κυβέρνηση Σημίτη. Ζητούσε μάλιστα την επιστροφή της οικονομικής υποστήριξης χαρακτηρίζοντας αποτυχημένο το σχέδιο εξυγίανσης από το 1994 έως το 2002. 30. ΑΣΕΠ : κάτω από τους νόμους Πεπονή κατασκεύασαν τις περίφημες ‘αποκαταστατικές’ διατάξεις του άρθρου 25 και του Ν. 2190, που ουσιαστικά παραβίαζαν το νόμο για το ΑΣΕΠ, καταργούσαν την έννομο τάξη και ανάγκαζαν το ίδιο το ΑΣΕΠ να διαπιστώνει με εκθέσεις του χιλιάδες παράνομες κομματικές προσλήψεις κυρίως συμβασιούχων. Ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα πασοκοκρατείται, αφού επί 20 χρόνια είχαν διοριστεί πάνω από 1 εκ. ‘πράσινα’ παιδιά… 31. Το φιάσκο της οδούς Νιόβη στις 23/9/1998 : με την καταδίωξη του επικίνδυνου Σορίν Ματέι που με μια χειροβομβίδα απέδειξε την πλήρη ανεπάρκεια της αστυνομίας και της ηγεσίας της. Τραγικό θύμα της ιστορίας, η 25χρονη Αμαλία Γκινάκη. Μετά το φιάσκο ο Σημίτης διόρισε αρχηγό της ΕΛ.ΛΑΣ τον αντιστράτηγο Γεωργακόπουλο, την ίδια στιγμή που ο εισαγγελέας Γεράκης ερευνούσε σκάνδαλα που εμπλέκονταν ο Γεωργακόπουλος. Αργότερα τον επιβράβευσαν με τη Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας του Υπουργείου Εσωτερικών. 32. Υπόθεση Πάσσαρης : δολοφόνησε δύο αστυνομικούς κατά τη διάρκεια απόδρασής του από το νοσοκομείο που είχε μεταφερθεί. Πρέπει να αναφέρουμε και τη μετέπειτα πλήρη αδυναμία σύλληψής του. Γιατί ο αστυνομικός να ριψοκινδυνεύσει τη ζωή του όταν είναι διορισμένος πρασινικαρτούχος; 33. Διαφθορά : το 2003 ο Μισέλ Ζοσεράν πρόεδρος της γαλλικής αμυντικής βιομηχανίας THALES κατήγγειλε για δωροδοκία μέλος της ελληνικής κυβέρνησης για να αναλάβει η εταιρεία του, την αναβάθμιση έξι φρεγατών του πολεμικού ναυτικού. Υποστήριξε ότι η δωροδοκία είναι αναπόφευκτη στην Κορέα, Ιταλία, Ελλάδα και Αφρική. Γαλλικές εφημερίδες υποστήριξαν με στοιχεία, ότι η ασφάλεια των Ολυμπιακών Αγώνων δόθηκε στους Αμερικάνους βάσει της μεγαλύτερης δωροδοκίας αφού ο THALES δωροδοκούσε τον υπουργό Άμυνας από 7% - 10% και δεν πήρε το έργο. Όσο για τη δωροδοκία ο Έλληνας αντιπρόσωπός τους του υπέδειξε ότι πρέπει να προβλεφτεί μια δωροδοκία ύψους 7%-10% στον Έλληνα υπουργό Άμυνας. Τελικά την ασφάλεια ‘κέρδισε’ η εταιρεία του Dick Cheney (αντιπροέδρου της Αμερικής) ο οποίος και απευθύνθηκε κατευθείαν στο Σημίτη και στο Χρυσοχοΐδη και όχι σε υπουργούς του. 34. Ναυάγιο ‘Σαμίνα’ και οι σχέσεις του με τη διαπλοκή στη ναυτιλία. Αποτέλεσμα του ναυαγίου ήταν 83 νεκροί και δύο μήνες μετά η αυτοκτονία Σφηνιά. Ο Σημίτης ήταν αυτός που ενίσχυσε και υποστήριξε την Minoan Lines ώστε να κατακτήσει σχεδόν μονοπωλιακή θέση στη ναυτιλία. Έτσι η Μίνοαν λειτουργούσε ανεξέλεγκτα και χωρίς τους ιδιαίτερους και απαραίτητους ελέγχους. Τρεις μέρες πριν το ναυάγιο ο μηχανικός του Σαμίνα, Αντώνης Σορώκος στέλνει γραπτή αναφορά στην εταιρεία, κρίνοντας το πλοίο , αναξιόπλοο. Άσχετα από τις απόψεις μελών του πληρώματος δύο είναι οι εκδοχές του ναυαγίου. Ή το πλοίο είχε μηχανική βλάβη και κανείς δεν έδωσε σημασία ή τη βλάβη την παρουσίασε εκείνη τη στιγμή, λόγω της πλημμελούς συντήρησης. Το πλοίο βυθίστηκε 20 λεπτά μετά την πρόσκρουσή του στις Πόρτες, γιατί δε διέθετε στεγανά, που θα καθυστερούσαν ή θα απέτρεπαν τη βύθισή του. Οι χώροι που έπρεπε να είναι στεγανά είχαν μετατραπεί σε καμπίνες, ενώ τα σωστικά μέσα ήταν ανύπαρκτα. Οι μηχανισμοί του υπουργείου από την άλλη είχαν πραγματοποιήσει πλημμελείς ή εικονικούς ελέγχους αξιοπλοϊας που πολλές φορές συνοδεύονταν και από το αντίστοιχο φιλοδώρημα. 35. Για τέσσερα κακουργήματα άσκηθηκε δίωξη κατά του πρώην γενικού διευθυντή του ΠΑΣΟΚ Γιάννη Παπακωνσταντίνου και της χρηματιστηριακής εταιρείας ΑΡΤΙΟΝ για τα ομόλογα του Ταμείου Εθνικής Οδοποιίας (ΤΕΟ). 36. Ληστρικό πασοκικό σκάνδαλο 1 δις € στην ΕΑΒ : οι κυβερνήσεις του πασόκ για να «στρογγυλοποιήσουν» τα τεράστια ελλείμματα της εταιρείας αλλά και κυρίως για να τα «εξαφανίσουν» κάτω από το χαλί, τα «έβαζαν» σε ειδικό λογαριασμό «αναπόσβεστων εξόδων ιδρύσεως της εταιρείας»! 37. Το 2001 το πασόκ για να καλύψει ένα χρέος 2,8 δις έστησε τη μεγαλύτερη κομπίνα στην ελληνική ιστορία : το πράσινο δομημένο ομόλογο του 2001 με τις 18 τράμπες. Δομήθηκε ένα ομόλογο-τέρας ονομαστικής αξίας 6,1 δις Ευρώ και πάνω σ’ αυτό “παίχτηκαν” 18 τράμπες (swaps). Το οφειλόμενο ποσό, από τους λάθος χειρισμούς από 2,8 δις Ευρώ ανήλθε στα 54 δις Ευρώ. 38. Η λεηλασία των ταμείων από το Πασόκ. Για τα ταμεία αυτά σήμερα κόπτεται… Το 2002 - 2003 χάθηκαν μόνο μέσω της “Ακρόπολις” χρηματιστηριακής, σε παιχνίδι με ομόλογα 5,5 εκ. €. Συνολικά χάθηκαν από τα σαϊνια του πασόκ πάνω από 3,5 δις € (1,3 τρις δρχ.) μόνο από το 1999-2002. Και μιλάμε για τα λεφτά που τζόγαραν στο χρηματιστήριο, αφήνοντας λυτές και λυσσασμένες τις διοικήσεις των ταμείων να κάμουν παιχνίδι. Επένδυσαν 5,22 δις € συνολικά σε μετοχές και άφησαν μόνο με 1,76 δις €. Το 2002, ο Υπ. Οικονομίας Χριστοδουλάκης καλούσε τις διοικήσεις του ΙΚΑ να παίξουν σε πολυετή ομόλογα για να καλύψουν τα ελλείματά τους. 39. Σκάνδαλο ΑΡΙΑΔΝΗ : το 2000 το ελληνικό δημόσιο δανείστηκε 650 εκ. €, από την off shore εταιρεία ARIADNE S. A. (ISIN:XS0121591704) με έδρα το Λουξεμβούργο, βάζοντας υποθήκη μέχρι το 2013 τα έσοδα των λαχείων. Οι μίζες που έπεσαν ξεπερνούν τα 7,5 εκ. €. Το Πασόκ υποχρεούται να απαντήσει : …το πασόκ σφυρίζει ΚΛΕΦΤΙΚΑ! [Είναι και πάρα πολλά άλλα, αλλά δεν θέλω να το σαρανταρίσω. Μου κάθεται καλύτερα το 30+9.] 54 μήνες ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ 45 ΣΚΑΝΔΑΛΑ !!! και συνεχίζουμε... Κατά καιρούς έχουν γίνει πολλές προσπάθειες καταγραφής όλων των σκανδάλων και των μυστηρίων υποθέσεων που σχετίζονται με τη νέα διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Σήμερα αυτό που κάνουμε είναι να τα συγκεντρώσουμε όλα… ή όσο το δυνατόν περισσότερα. Αυτά ψάξαμε. Αυτά βρήκαμε. Αυτά σας παρουσιάζουμε. Έτσι για να τα θυμόμαστε… Πάμε λοιπόν να τα θυμηθούμε μαζί όλα τα 45 ΣΚΑΝΔΑΛΑ και τις ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ που στοιχειώσαν τα ΜΜΕ για κάποιο διάστημα αλλά πλέον δεν ακούγονται και πολλοί ίσως δεν τα θυμούνται. Ιούλιος 2004 - χρηματισμός - Λίγους μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας και η Υπόθεση Λιάσκου - Κεραμιδά (από το Υφ. Τουρισμού) για χρηματισμό στιγματίζει τη νέα… εναλλακτική και “καθαρή” κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή. Σεπτέμβριος 2004 - παράνομη μεταγραφή Το πανελλήνιο συγκλονίζεται για την μεταγραφή του γιου του κ. Τσιτουρίδη, υπουργού Απασχόλησης τότε, που παραιτήθηκε για το σκάνδαλο αυτό. Ιανουάριος 2005 - βασικός μέτοχος Η υπόθεση του βασικού μετόχου, με τις παρεμβάσεις και των προηγούμενων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, έρχεται να απασχολήσει την επικαιρότητα για αρκετό διάστημα μιας και το MEGA καιγόταν αρκετά με το θέμα, λόγω της ενασχόλησης με τα Δημόσια Έργα του ιδιοκτήτη του καναλιού. Μάιος 2005 - προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ Ο στενός συνεργάτης του Προκόπη Παυλόπουλου, κ. Χούπης εμπλέκεται στο σκάνδαλο των προσλήψεων εκτός ΑΣΕΠ στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Ιούνιος 2005 - πακιστανοί Οι απαγωγές και ανακρίσεις των Πακιστανών είναι ένα από τα χτυπητά και καλά ενθυμούμενα σκάνδαλα της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Υπουργός τότε; Και ο Πολύδωρας να λέει πως οι Πακιστανοί απάγονται μόνοι τους… Ιούνιος 2005 - προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ Σε συνέχεια των προηγούμενων προσλήψεων έρχονται και οι προσλήψεις εκτός ΑΣΕΠ και για τη στελέχωση της Αγροφυλακής. Σεπτέμβριος 2004 - πτώση στρατιωτικού ελικοπτέρου Σινούκ Ευθύνη της κυβέρνησης η υπόθεση εφόσον με τα τωρινά στοιχεία γνώριζε την κατάσταση των ελικοπτέρων και τα άφηνε να πετάνε, κάτι που στοίχισε την ζωή του Πατριάρχη Αλεξανδρείας. Σεπτέμβριος 2005 - καρτέλ γάλατος - Κουμπάροι Τις συναλλαγές των επιχειρηματιών για τη μείωση των προστίμων τους εις βάρος των καταναλωτών αφορά το καρτέλ του γάλατος που εμπλέκει τα στελέχη της ΜΕΒΓΑΛ. Οκτώβριος 2005 - Ρεγκούζας και κρατικές διαφημίσεις Την παραίτηση του Αδάμ Ρεγκούζα προκάλεσε η εμπλοκή του στο σκάνδαλο της παροχής κρατικής διαφήμισης σε υπόδικο, ιδιοκτήτη τηλεοπτικού καναλιού στη Θεσσαλονίκη. Οκτώβριος 2005 - Μαντούβαλος - παραδικαστικό Την εμπλοκή του στο παραδικαστικό κύκλωμα πλήρωσε με αποπομπή ο Πέτρος Μαντούβαλος. Ο Πέτρος Μαντούβαλος αντιμετωπίζει τις κατηγορίες: ηθική αυτουργία σε κατάχρηση εξουσίας, νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, απόπειρα κακουργηματικής απάτης, απόπειρα παράβασης του νόμου περί μεσαζόντων, απάτη από κοινού από την οποία η ζημιά είναι ιδιαίτερα μεγάλη, απόπειρα εκβίασης και παράβαση του νόμου περί μεσαζόντων από κοινού Δεκέμβριος 2005 - Παλαιοκρασσάς και ΔΕΗ Για φαγοπότι στη ΔΕΗ επί Παλαιοκρασσά μιλούσαν τα ΜΜΕ την περίοδο εκείνη. Εκείνος απομακρύνθηκε και κανένας υπουργός δεν πήρε την ευθύνη. Ιανουάριος 2006 - Μαρκογιαννάκης για Εισαγγελέα Αρείου Πάγου Ηχογραφημένες συνομιλίες και αρνητικοί χαρακτηρισμοί από πλευράς του κρητικού βουλευτή κ. Μαρκογιαννάκη προς τον κ. Σανιδά. Φεβρουάριος 2006 - ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ Vodafone Το μεγαλύτερο, από την αρχή της διακυβέρνησης ως την περίοδο που έγιναν, (που να ξέραμε τι θα επακολουθήσει) σκάνδαλο ήταν αυτό των υποκλοπών κορυφαίων στελεχών της πολιτικής ζωής και όχι μόνο. Ευθύνες ; Καμιά. Παραιτήσεις; Καμιά. Μια “αυτοκτονία…” μόνο Ιούνιος 2006 - Ξυλοδαρμοί φοιτητών στα πλαίσια των μεγάλων καταλήψεων στα πανεπιστήμια Η πρώτη συστηματοποιημένη επίθεση της Νέας Δημοκρατίας στα εκπαιδευτικά έρχεται το καλοκαίρι του 2006, με προπαγάνδα και πολύ ξύλο από την πλευρά των ΜΑΤ κατά των φοιτητών και λοιπών μελών της εκπαιδευτικής κοινότητας, που εναντιώνεται στο Νέο Νόμο Πλαίσιο. Μαριέττα και Πολύδωρας στα τύμπανα του πολέμου και Ρουσόπουλος και λοιποί στα πόστα της προπαγάνδας. Αύγουστος 2006 - Πυρκαγιές στη Χαλκιδική Ανεξέλεγκτες πυρκαγιές στη Χαλκιδική με απολογισμό πέραν των πολλών καμμένων στρεμμάτων, ακόμα και ανθρώπους. Παραιτήσεις; Μπα !!! Σεπτέμβριος 2006 - Υπόθεση Ζαρντινιέρα Ο ξυλοδαρμός του Κύπριου φοιτητή μπροστά στο ξενοδοχείο ABC στη Θεσσαλονίκη από τους αστυνομικούς της ασφάλειας Θεσσαλονίκης, συγκλόνισε το πανελλήνιο. Οι επιπτώσεις ήταν … τρομερές. Ευτυχώς σώθηκε ο νέος με αρκετά τραύματα. Οι υπεύθυνοι τάχα … αποπέμφθηκαν ! Σεπτέμβριος 2006 - Κουμπάροι ξανά… Κουμπάροι και πάλι στο προσκήνιο Δεκέμβριος 2006 - Εξαγορά ΓΕΡΜΑΝΟΣ από COSMOTE Η περίπτωση της εξαγοράς της ΓΕΡΜΑΝΟΣ από την COSMOTE περιγράφεται ως “η διοίκηση της Cosmote ενήργησε δολίως και με σκοπιμότητα, προς εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων και δη να ωφελήσει τον Πάνο Γερμανό” Μάρτιος 2007 - Άγριοι ξυλοδαρμοί φοιτητών στις μεγάλες πορείες του Μαρτίου Η χούντα της Νέας Δημοκρατίας, όπως αναφέρει και ο gmargari, για άλλη μια φορά από τον Ιανουάριο ως το Μάρτιο του 2007, καταστέλει κάθε διαφορετική φωνή ενάντια στο νόμο - πλαίσιο που ψήφισε η κυβέρνηση. Μάρτιος 2007 - Ομόλογα… Ομόλογα… και το σημαντικότερο σκάνδαλο (πάλι μέχρι το επόμενο) έρχεται στην επικαιρότητα με τα ταμεία να αδειάζουν για χάρη των χρηματιστηριακών συναλλαγών των άμεσα εμπλεκόμενων. Ευθύνες; Καμία και πάλι ! Απρίλιος 2007 - Τσιτουρίδης και πάλι ! Ο Τσιτουρίδης πρωταγωνιστεί ακόμα μια φορά με την εμπλοκή συνεργάτη του στο σκάνδαλο του ΠΑΣΟΚ με το Χρηματιστήριο. Παραιτείται για άλλη μια φορά, ο τότε Υπουργός Απασχόλησης. Ιούνιος 2007 - Βαρβιτσιώτης και σκάνδαλο Μυκόνου Αναμφισβήτητα μία από τις μεγαλύτερες δημοσιογραφικές αποκαλύψεις της χρονιάς είναι η περίφημη πλέον υπόθεση της Μυκόνου. Το όνομα του βουλευτή της Ν.Δ. Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη καθώς και του πρώην (εξαιτίας αυτού του ρεπορτάζ) ειδικού γραμματέα του Υπουργείου Εργασίας Ευγένιου Παπαδόπουλου, που ενεπλάκησαν στην υπόθεση έδωσαν στη δημοσιογραφική έρευνα διαστάσεις πολιτικού σκανδάλου πρώτου μεγέθους!!! Ιούνιος 2007 - Πυρκαγιές στην Πάρνηθα Ο προάγγελος των μεγάλων προεκλογικών πυρκαγιών έγινε στην Πάρνηθα. Στρέμματα έγιναν καπνός και οι εκτάσεις παραχωρήθηκαν στο Καζίνο όπως είχε συμφωνηθεί από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Αύγουστος 2007 - Φωτιές στην Πελοπόννησο και στην Εύβοια Οι πιο αμφιλεγόμενες και πιο πολύνεκρες πυρκαγιές που κόστισαν τη ζωή σε δεκάδες συνανθρώπους μας, είναι αυτές που στιγμάτισαν την προεκλογική περίοδο του 2007 και εξαιτίας της τρομοκρατίας έδωσαν τη νίκη και πάλι στη ΝΔ. Αύγουστος 2007 - Χρέη του Αλογοσκούφη για τις εκτυπώσεις του προεκλογικού υλικού Στις αίθουσες των δικαστηρίων αλλά και της Βουλής θα συνεχιστεί το θέμα που δημιουργήθηκε μεταξύ του επιχειρηματία Βασίλη Μπρέκου και του υπουργού Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφη για το χρέος των 280.000 ευρώ. Σεπτέμβριος 2007 - ΕΚΛΟΓΕΣ Δεκέμβριος 2007 - Μαγγίνα… πιάσε μια λεμονάδα Πρόστιμα ύψους 160.000 ευρώ επέβαλε η Πολεοδομία Μαρκοπούλου στο Βασίλη Μαγγίνα για τη βίλα - “αναψυκτήριο” που έχτισε στο Κορωπί (αυτή στην οποία “φιλοξενούσε” και τους Ινδούς). Δεκέμβριος 2007 - ΖΑΧΟΠΟΥΛΟΣ - Σεξ, ψέμματα και DVD Το πιο ροζ σκάνδαλο όλων των εποχών αποκαλύπτεται και στοιχειώνει τους πολίτες αυτής της χώρας για πάνω από 4 μήνες, καθημερινά. Παράνομοι διορισμοί, βιντεοταινίες, κομιστές, εκπομπές και λοιπά… έφεραν όλα τα υπόλοιπα σημαντικά θέματα σε δεύτερη μοίρα. Η μόνη που μπήκε φυλακή για όλα ήταν η Τσέκου. . . Αθάνατο ελληνικό κράτος δικαιοσύνης. Ιανουάριος 2008 - Κουκοδήμος - Θέμος και Αδριανός Ψάχναμε επί μήνες να βρούμε τον κομιστή του DVD και ξαφνικά έρχεται η εμπλοκή του Κουκοδήμου στην υπόθεση, ο οποίος και διαγράφηκε από την Κ.Ο. της ΝΔ αλλά επανήλθε μετά… λόγω δυσχεριών για να βγαίνει και το 152…. Απρίλιος 2008 - Αυθαίρετο Σουφλιά Στο “μικροσκόπιο” τίθενται οι έως σήμερα ενέργειες των υπηρεσιών της Πολεοδομίας Μαρκόπουλου, όσον αφορά το θέμα της αυθαίρετης εξοχικής κατοικίας του υπουργου ΠΕΧΩΔΕ Γίωργου Σουφλιά. Απρίλιος 2008 - Ηλιέλαιο - δηλητήριο Σύσσωμοι οι Έλληνες περνάνε από ΚΤΕΟ λόγω του λαδιού που πλασάρανε ως μαγειρικό αλλά μόνο αυτό δεν ήταν… Ευθύνες και πάλι αναζητούνται ! Μάιος 2008 - Εξαγορά ΟΤΕ από DT Στο στόχαστρο όλων η συμφωνία της κυβέρνησης και της DT, με την εμπλοκή του Βγενόπουλου, για το θέμα της εξαγοράς του ΟΤΕ. Ο ΟΤΕ πουλήθηκε, ο Βγενόπουλος έγινε πιο μάγκας και οι Γερμανοί άρχισαν τις διαρθωτικές κινήσεις τους. Μάιος 2008 - Λιμάνια (ΟΛΠ) και Κινέζοι Άλλες προσφορές ισχυρίζεται η εταιρία COSCO και άλλα επικαλείται ο μέχρι πρότινος υπουργός Ναυτιλίας, κ. Βουλγαράκης και τα ποσά διαφέρουν κατά 4 δις… ! Ψιλά δηλαδή… Τα συμπεράσματα δικά σας. Ο ΟΛΠ στους Κινέζους και η Ελλάδα ξεπουλιέται. Μάιος 2008 - ΝΟΘΕΙΑ στη διαδικασία αναθεώρησης του συντάγματος Αγοραστός και Πατρωνία σε ρεσιτάλ Νοθείας στη Βουλή το Μάιο και σε ρεσιτάλ υποκριτικής το Σεπτέμβριο όπου αρνούνται τα πάντα. Μα τι χαρτάκια ανταλλάζανε;;; Αυτή είναι η εικόνα της Βουλής εν έτει 2008… σε μια διαδικασία αναθεώρησης του ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ της ΕΛΛΑΔΑΣ Μάιος 2008 - ΣΚΑΝΔΑΛΟ SIEMENS Τα λόγια είναι περιττά… Μαύρα χρήματα και χρηματισμοί υπουργών, βουλευτών και κομμάτων δείχνει η μέχρι τώρα έρευνα που έκλεισε… προς όφελος των εμπλεκόμενων. Το σκάνδαλο αποκαλύφθηκε το Μάιο αλλά είναι εν ενεργεία πολλά χρόνια τώρα η σχέση της SIEMENS με τις ελληνικές κυβερνήσεις. Ιούνιος 2008 - Λευκίμμη ΧΥΤΑ Μια γυναίκα, έγκυος, νεκρή από την βίαιη τρομοκρατία των ΜΑΤ στην αντίθεση των πολιτών στην εγκατάσταση των χωματερών στη Λευκίμμη στην Κέρκυρα. Το κράτος σκοτώνει για άλλη μια φορά Ιούνιος 2008 - Μητσοτάκης Κυριάκος και SIEMENS Το πρώτο όνομα πολιτικού από τη Νέα Δημοκρατία, μετά από αυτό του Τσουκάτου από το ΠΑΣΟΚ, έρχεται να ταράξει και πάλι τα νέρα. Ο Κυριάκος, που πρόσφατα γιαουρτώθηκε σε εκδήλωση στο Πολυτεχνείο, απλά έκανε κάποιες αγορές από τη SIEMENS για τηλεφωνικό κέντρο αξίας ….. πολλών χιλιάδων ευρώ. Απλά πήρε κάποιες οικιακές συσκευές από τη SIEMENS και ξέχασε να πάει να πληρώσει. Απλά διευκολύνθηκε για την αγορά κάποιου οικοπέδου… Σε σχέση με όσα έχει κάνει ο πατέρας του στην Ελλάδα πάντως αυτός δεν έκανε τίποτα. :) Ιούλιος 2008 - Λιάπης, Χριστοφοράκος και SIEMENS Ταξίδια με τη SIEMENS και τα τζετ του Χριστοφοράκου και άλλες συναλλαγές με ΟΣΕ κλπ. ώστε να κλείσουν οι καλές δουλειές με τη SIEMENS και τα μεγάλα έργα του Δημοσίου. Ιούλιος 2008 - Αποπομπή Ζορμπά «Δεν με ήθελαν ….με έφαγαν». Με αυτά τα λόγια ο Γιώργος Ζορμπάς πρόεδρος της Εθνικής Αρχής για την καταπολέμηση της απόκτησης εσόδων από εγκληματικές ενέργειες (αυτός είναι ο θεσμικός τίτλος του) αποχώρησε από το κτήριο που στεγάζεται το γραφείο του και μάλιστα από την πίσω πόρτα. Ιούλιος 2008 - Αξιωματικός της ΕΛΑΣ εμπλέκεται σε σκάνδαλο υπεξαίρεσης 700.000 για το C4I Όταν αναφερόταν η τότε αρμόδια πολιτική ηγεσία σε «άξιους αξιωματικούς» προκειμένου να δικαιολογήσει επικοινωνιακά την αγωνία της να συγκαλυφθεί και να αποτραπεί οποιαδήποτε ουσιαστική έρευνα της Βουλής στην σκανδαλώδη μεθόδευση παραλαβής των συστημάτων TETRA και AVL, που αποτελούν υποσυστήματα του C4I, εννοούσε αξιωματικούς που κατηγορούνται για υπεξαίρεση 700.000 ευρώ εν τη υπηρεσία; Ιούλιος 2008 - Σκάνδαλο ΟΣΕ <…> H τιμή στην οποία αγόραζαν οι έμποροι τα παλαιά σίδερα (σκραπ) ήταν τότε πάνω από 200 ευρώ τον τόνο, ενώ η εταιρεία στην οποία έγινε η ανάθεση θα καταβάλει -σύμφωνα με τη σύμβαση- στην EΔEΣY μόλις 57 ευρώ ανά τόνο ζημιώνοντας τον OΣE 1.300.000 ευρώ! <…> Αύγουστος 2008 - Αναγνώριση των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών Με την «προσπάθεια της ΝΔ να παρακάμψει το άρθρο 16 για τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών» συνέδεσε την καταγγελία του ΠΑΣΟΚ ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ. Αύγουστος 2008 - Υπόθεση Παυλίδη - Χρηματισμός Ούτε το Σύνταγμα ισχύει, όταν το μέγαρο Μαξίμου αποφασίσει τη συγκάλυψη ενός σκανδάλου και την «προστασία» ενός υπουργού, όπως ο Αρ. Παυλίδης. Η δικογραφία για την άρση της ασυλίας του πρώην υπουργού δεν έφτασε ποτέ στη Βουλή το 2006, μετά τις καταγγελίες του δημάρχου Τήλου, ούτε τώρα έχει φτάσει στη Βουλή, δέκα μήνες μετά την ένορκη κατάθεση Μανούση, ότι πλήρωνε «προστασία» στον κ. Παυλίδη. Σεπτέμβριος 2008 - ΜΟΝΗ Βατοπεδίου Ο μοναχός Ευφραίμ σε επιχερηματικές δραστηριότητες με τις ευχές του Ρουσόπουλου και με μεγάλες παραχωρήσεις πολλών στρεμάτων οικοπέδων στη Χαλκιδική. Μπράβο στη κυβέρνηση που κατάφερε να ξεπουλήσει τα πάντα σε χρόνο ρεκόρ. Δεκέμβριος 2008 Ο 16 Αλ.Γρηγορόπουλος δολοφονείται εν ψυχρώ απο ειδικό φρουρό στα Εξάρχεια.Την ίδια μέρα, ο υπ.Παιδείας Ευπ.Στυλιανίδης, συντετριμμένος απο το συμβάν, διασκεδάζει στα μπουζούκια και τη επόμενη παρακολουθεί αγώνα ποδοσφαίρου...Έντονες διαμαρτυρίες ξεσπούν σε όλη την χωρα και οι ατυνομικές δυνάμεις κάνουν αλόγιστη χρήση βίας στις διαδηλώσεις, μεχρι και εναντίων ανηλίκων, την ίδια ώρα που οι "γνωστοί-άγνωστοι" πυρπολούν ανενόχλητοι την πόλη...Σε φωτογραφίες μεταξύ των ταραξιών, διακρίνονται και ατυνομικοί της Ασφάλειας... 22.2.2009 - Παλαιοκώστας Airlines... Ο Βασίλης Παλαιοκώστας απόδρασε για δεύτερη φορά μέσα σε 3 χρόνια με τον Αλβανό συνεργό του Αλκέτ Ριζάι, μία ημέρα πριν την απολογία τους στο Πρωτοδικείο Πειραιώς για την προηγούμενη κινηματογραφική απόδρασή τους το 2006 και πάλι με ελικόπτερο από τις φυλακές Κορυδαλλού! Για άλλη μια φορά φάνηκε η τραγική κατάσταση της Ελληνικής Αστυνομίας και του Ελληνικού σωφρονιστικού συστήματος... Μάταια ο πρόεδρος του δικαστηρίου καλούσε το πρωί της Δευτέρας τους δύο δραπέτες να εμφανιστούν. Στο τυπικό προσκλητήριό του απάντησαν μόνο οι δικηγόροι τους. Παρά την απουσία τους στα δικαστήρια εμφανίστηκαν δεκάδες πάνοπλοι αστυνομικοί. Με το δάχτυλο στη σκανδάλη, με διπλούς και τριπλούς ελέγχους, οι αστυνομικοί προσπάθησαν να περισώσουν τη χαμένη τιμή του σώματος. Μια μέρα μετά το νέο φιάσκο, η Αστυνομία έδωσε ρεσιτάλ ετοιμότητας, αλλά κατόπιν εορτής ... Και όλα αυτά όταν ο Ρουσόπουλος ξεκίνησε από το μηδέν και μέσα σε λίγα μόνο χρόνια πλουτίζει και πλουτίζει συνεχώς … Δεν συμπεριλάβαμε το σκάνδαλο με το Ρουσόπουλο και τη Μάρα στη χρονολογική σειρά που είδατε… γιατί τα περιλαμβάνει όλα… ! Υπουργός Προπαγάνδας γαρ… ! :) Και ο Πρωθυπουργός της χώρας, κ. Καραμανλής ας κοιμάται ήσυχος… Μην τον ξυπνάτε ! ! ! Η μακαρίτισσα η γιαγιά μου δεν είχε διαβάσει ούτε Κάντ ούτε Θουκυδίδη, αλλά μπορούσε διαισθητικά να διακρίνει το σωστό από το λάθος. «Όταν δεν υπάρχει ντροπή όλα επιτρέπονται», έλεγε. Δυστυχώς, στη Βουλή των Ελλήνων η «ντροπή» δεν περισσεύει… Για να δώσω και λίγο χρώμα…(με την γλαφυρότητα του Αίσωπου). Όταν ο παντοδύναμος Δίας έφτιαχνε τον άνθρωπο, τα έβαλε όλα…καλά και κακά. Ξέχασε όμως να βάλει την ντροπή. - Και τι θα κάνω τώρα εγώ…του λέει η ντροπή. - Το μόνο μέρος που θα μπορούσα να σε βάλω είναι από πίσω…της απαντά ο Δίας. - Εγώ!...να μπω εκεί…με τίποτα. - Δεν υπάρχει καλή μου άλλο μέρος…αν θες. - Καλά…(του απαντάει)…υπό έναν όρο…πως αν μπει μετά από εμένα κάτι άλλο, εγώ θα βγω!!! Να γιατί κάποιοι είναι ξεδιάντροποι..Ψήφο σε κανέναν τους,λοιπόν. Τουλάχιστον θα πάρουν το μήνυμα: "ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ ΤΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ !!" Δεν θέλω να πάω να ψηφίσω την Κυριακή. Δεν θέλω να συμμετέχω στο υπάρχων πολιτικό σύστημα που γίνεται όλο και χειρότερο. Βαρέθηκα την μετάθεση ευθυνών των πολιτικών. Βαρέθηκα την αυτοπεποίθηση των πολιτικών . Βαρέθηκα τα ψέματα των πολιτικών. Βαρέθηκα το καθεστώς της παρανομίας του ρουσφετιού των πολιτικών. Βαρέθηκα πολίτες να ψηφίζουν με το συναίσθημα . Βαρέθηκα πολίτες να κολλάνε σαν τσιμπούρια στο κόμμα μόνο για προσωπικούς στόχους. Βαρέθηκα πολίτες και πολιτικούς να ταμπουρώνονται στο άσπρο-μαύρο . Βαρέθηκα τους πολιτικούς να με θεωρούν λωτοφάγο. Βαρέθηκα να ζώ σε μια χώρα με διεφθαρμένες ακόμα και τις πέτρες. Βαρέθηκα τους πολίτες οπαδούς κομμάτων. Βαρέθηκα τον διπλανό μου που θέλει να μου δώσει το ψηφοδέλτιο ,μήπως και κάνω λάθος για το κοινό καλό. Βαρέθηκα τα μικρά κόμματα να προσαρμόζονται στο παιχνίδι των μεγαλυτέρων κομμάτων. Βαρέθηκα οι έντιμοι πολιτικοί να καλύπτουν τα λαμόγια της πολιτικής. Βαρέθηκα οι θεσμοί να είναι υπέρ άνω της πολιτικής ,και στην βορά των πολιτικών. Βαρέθηκα τους ιδεολογικούς ακροβατισμούς την ώρα που δεν είμαι στο τσίρκο για αναψυχή. Βαρέθηκα φασιονάριους στο λόγο πολιτικούς που επιβιώνουν μόνο για αυτό. Βαρέθηκα να μην πιστεύω τα λόγια των πολιτικών. Βαρέθηκα πολίτες με ένα ρουσφετάκι να γίνονται οπαδοί. Βαρέθηκα το μαντρί του κόμματος ,και το λύκο που καραδοκεί. Βαρέθηκα το άπιαστο όνειρο που μου τάζουν. Βαρέθηκα που οι πολιτικοί ουδεμία σχέση έχουν με τον πολιτισμό.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-6262784941898161016?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-82044685580198084512009-06-13T05:50:00.001+03:002009-06-13T05:50:47.906+03:00http://www.youtube.com/watch?v=jqxENMKaeCU&feature=related the complete moovie<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-8204468558019808451?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-26103620718072069402009-05-14T17:42:00.000+03:002009-05-14T17:43:20.427+03:00Ψήφο αντίστασης στην ισοπέδωση Tου Χρηστου Γιανναρα Η ελληνική κοινωνία εμφανίζει μια σχιζοειδή ποιοτική ανομοιότητα των μελών της. Δεν πρόκειται για έκπληξη, δεν θα μπορούσε η Ελλάδα να αποτελεί εξαίρεση: Κάθε κοινωνία ανθρώπων έχει μια μερίδα καλλιεργημένων, συνετών, ασκημένων στην κριτική σκέψη ατόμων, και ταυτόχρονα τη μερίδα των μειονεκτικών σε ποιοτικά προσόντα και καλλιέργεια, μιαν υπανάπτυκτη μερίδα. Παντού και πάντοτε η ομαλή λειτουργία του συλλογικού βίου εξαρτάται από την ποσοτική ισορροπία των δύο πληθυσμικών ομάδων και (κυρίως) από τα ποσοστά μετοχής τους στη διαχείριση των κοινών. Παντού και πάντοτε οι θεσμοποιημένες λειτουργίες διάκρισης ποιοτήτων και αξιοκρατικής ιεράρχησης ευθυνών είναι αυτονόητες, γιατί επιβάλλονται από την ανάγκη. Η ζωή όλων λειτουργεί ευχερέστερα, όταν σε οποιοδήποτε κοινωνικό λειτούργημα κρίνεται θεσμικά, καταξιώνεται και έχει προβάδισμα ο ευφυής και όχι ο βραδύνους, ο εργατικός και όχι ο ράθυμος, ο ανιδιοτελής και όχι ο παραδόπιστος. Εξαρτάται η ομαλή λειτουργία του συλλογικού βίου και από τη δυναμική των θεσμών που αποβλέπουν στη συνεχή μείωση της υπανάπτυκτης και μειονεκτικής μερίδας του πληθυσμού, στον συνεχή περιορισμό των επιρροών της στη δημόσια ζωή. Εχει καίρια σημασία για την κοινωνική ομαλότητα η δυναμική του εκπαιδευτικού συστήματος, η δυναμική του θεσμοποιημένου κοινωνικού ελέγχου των ΜΜΕ, η αξιοκρατία στη διοίκηση. Στην Ελλάδα, πριν από είκοσι οχτώ χρόνια, το ΠΑΣΟΚ ανέτρεψε ευχερέστατα και τις τρεις αυτές προϋποθέσεις κοινωνικής ομαλότητας – και μάλιστα με την καύχηση ότι έτσι επέφερε ποθούμενο «κοινωνικό μετασχηματισμό»: Με τη λογική των εμπορευματοποιημένων μεθόδων πλύσης εγκεφάλου των μαζών, οι κάπηλοι του σοσιαλισμού κολάκεψαν την υπανάπτυκτη σε απαιτήσεις ποιότητας κοινωνική μερίδα, της παραχώρησαν εξωφρενικές προνομίες που εξυπηρετούσαν (τελικά και μεθοδικά) την επιβολή στυγνού κομματικού κράτους. Εξουδετέρωσαν και ευτέλισαν τους θεσμούς ανάσχεσης της υπανάπτυξης: το σχολειό, το πανεπιστήμιο, την πληροφόρηση και ψυχαγωγία, κάθε λειτουργία πειθαρχικού ελέγχου και αξιολόγησης ποιοτήτων σε οποιαδήποτε πτυχή του δημόσιου βίου. Σε αυτή τη στρατηγική του ΠΑΣΟΚ, το αντίπαλο «κόμμα εξουσίας», η Νέα Δημοκρατία, είδε μόνο μια συνταγή εκλογικής επιτυχίας και προσπάθησε να τη μιμηθεί ατυχέστατα. Το αποτέλεσμα της μίμησης ήταν η «παρένθεση» Μητσοτάκη, που ξανάφερε στην εξουσία τον πολιτικά τελειωμένο το 1989 Ανδρέα. Και η τρέχουσα, ακόμα σήμερα, «παρένθεση» Καραμανλή του νεότερου, που επίσης κατόρθωσε να κάνει πολιτικά υπαρκτό τον θλιβερά ανύπαρκτο επίγονο Παπανδρέου. Οι επιπτώσεις αυτής της δικομματικής εξαχρείωσης είναι δραματικές, η χώρα έχει φτάσει κυριολεκτικά στο χείλος εφιαλτικών ενδεχομένων. Αλλά τη διαχείριση της ευθύνης για τα κοινά και για το μέλλον μας την έχει πια η κοινωνική μερίδα που μειονεκτεί σε ποιότητα και καλλιέργεια, η υπανάπτυκτη μερίδα. Η οποία και έχει χάσει κάθε σεμνότητα ρεαλιστικής μετριοφροσύνης, κάθε επίγνωση ανεπάρκειας, κάθε συνείδηση ότι χρειάζεται (λειτουργικά, χρηστικά) τους ικανούς, τους αποτελεσματικούς, τους ανιδιοτελείς, τους υπέρτερους σε καλλιέργεια. Σπιθαμιαία αναστήματα, καιροσκόποι ανατριχιαστικής ανικανότητας νομίζουν ότι θα μπορέσουν να αναχαιτίσουν την τρομακτική κατρακύλα της χώρας: Τον εγκληματικής αφροσύνης υπερδανεισμό, τη συρρικνωμένη στο έπακρο παραγωγικότητα, την ανεξέλεγκτη βία και τον συνδικαλισμένο τραμπουκισμό, την υπαλληλοποίηση και τον κομματισμό στην άμυνα. Η μερίδα των καλλιεργημένων, συνετών, ασκημένων στην κριτική σκέψη πολιτών, ήταν πάντοτε μειοψηφία. Αλλά λειτουργούσαν θεσμοί αξιολόγησης, έστω ανάπηροι, που έσωζαν τον ηγετικό ρόλο αυτής της μερίδας. Παρ’ όλο τον μεταπρατισμό, την καθυστέρηση και τις περιπέτειες που συνόδευαν από γεννησιμιού του το ελλαδικό κρατίδιο, ήταν αδιανόητο να δημηγορεί ένας πολιτικός με σολοικισμούς και δίχως αξιοπρεπή ενδυμασία, αυτονόητο να απολύεται δημοσιογράφος ή «διορθωτής» σε εφημερίδα αν του ξέφευγε σοβαρό λάθος, ορθογραφικό ή συντακτικό. Υπήρχε κοινή συνείδηση ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει η ζωή, οι ανθρώπινες σχέσεις, το κράτος, να κατορθωθεί παραγωγικότητα, πλούτος, ευπρέπεια τρόπων συμπεριφοράς, δίχως προβάδισμα ευθύνης των πεπαιδευμένων, των καλλιεργημένων. Στα τελευταία τριάντα χρόνια, τα δύο «κόμματα εξουσίας» ευνούχισαν την κοινή γνώμη κολακεύοντας τις άκριτες, ενστικτώδεις προτιμήσεις της, στοχεύοντας αποκλειστικά και μόνο στον εντυπωσιασμό της, στην ανάγκη της για «αναγνωρισιμότητα» των μπροστάρηδων. Επικεφαλής ευρωψηφοδελτίων τοποθετήθηκαν λαϊκές τραγουδίστριες, σε υπουργικούς θώκους αναβιβάστηκαν δημοσιογραφικές μετριότητες, προπονητές αθλητικών ομάδων, ηθοποιοί πρωταγωνιστές σε σίριαλ και συντονιστές τηλεοπτικών συζητήσεων. Ακόμα και καλαθοσφαιριστές έγιναν δήμαρχοι, εκφωνητές ραδιοφωνικών μεταδόσεων του ποδοσφαίρου στάλθηκαν στο Ευρωκοινοβούλιο να εκπροσωπήσουν τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια πολιτισμού των Ελλήνων. Οποιος μιλάει για ανάγκη, χρηστική, ρεαλιστική ανάγκη, να έχει προβάδισμα η ανθρώπινη ποιότητα, προπηλακίζεται σαν «ρατσιστής». Η λοιμική του λαϊκισμού έχει αποσαθρώσει την ελληνική κοινωνία, έχει ακυρώσει κάθε ελπίδα ανάκαμψης. Το μικρόβιο έχει μεταδοθεί και στη διασπορά, το εκτόπλασμα του ΠΑΣΟΚ που λέγεται ΣΑΕ έχει μπολιάσει πλήθος σεμνών άλλοτε βιοπαλαιστών της αποδημίας με επιθετική «παντογνωσία», αξιώσεις αυθεντίας στην ελληνική Ιστορία και πολιτική. Με χαμένη τη σεμνότητα της αυτογνωσίας, οι συζητήσεις μεταξύ Ελλήνων, στην Ελλάδα ή στη διασπορά, γίνονται όλο και πιο αποκαλυπτικές ανήκεστης υπανάπτυξης, βαλκανικής επαρχιωτίλας. Η περίπτωση της Ελλάδας είναι από τις πιο ευδιάκριτες αφορμές δυσφορίας ευρωπαϊκών δυνάμεων που βλέπουν τον ρόλο τους στο διεθνές πεδίο να παγιδεύεται στην ελεήμονα στήριξη καλομαθημένων ράθυμων συν–εταίρων. Τα συμφέροντα της Γερμανίας, λ.χ., σαφώς θα απαιτούσαν την αποχώρησή της από την ασήμαντη πολιτικά στις διεθνείς σχέσεις Ε.Ε. και τη σύμπραξή της με τη Ρωσία για συνασπισμό αποφασιστικής στην παγκόσμια σκακιέρα ισχύος. Που σημαίνει ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι να βρεθούμε χωρίς επαναπαυτική ομπρέλα προστασίας, μόνοι, με τον εγκληματικής αφροσύνης υπερδανεισμό μας, τη συρρικνωμένη στο έπακρο παραγωγικότητά μας. Και η κωμικά αφασική εξωτερική μας πολιτική να πρέπει να ανταγωνιστεί τη σοβαρότητα και ιδιοφυΐα της αυτοκρατορικής πολιτικής ενός Αχμέτ Νταβούτογλου.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-2610362071807206940?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-24314347774890710922009-04-27T18:05:00.001+03:002009-04-27T18:05:58.919+03:00fovero<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-2431434777489071092?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-91677012492809392132009-03-28T01:56:00.001+02:002009-03-28T01:58:24.978+02:00http://www.earthhour.org/action/gr:el?confirm=1<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-9167701249280939213?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-42639183102463118922009-02-11T00:38:00.002+02:002009-02-11T00:42:53.745+02:00"Στείλτε το σε φίλους ή ανεβάστε το στο προφίλ σας." ΠΡΟΤΥΠΟ ΧΩΡΙΟ Μαθήματα χρηστής Διακυβέρνησης προς ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και άπαντες πολιτικούς. (Ε, ρε ξύλο που θέλουνε όλοι τους...) Πρόκειται για ένα απομακρυσμένο ορεινό χωριό που κατάφερε μετά από συστηματική προσπάθεια, όχι μόνο να σταθεί όρθιο, αλλά να γίνει πρότυπο ανάπτυξης. Για τη μεγάλη ανατροπή που έρχεται από την Ανάβρα του νομού Μαγνησίας. Στις δυτικές πλαγιές της Οθρυος, σε υψόμετρο 1.000 μέτρων και σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από την κοντινότερη κωμόπολη (τον Αλμυρό), οι 700 κάτοικοι, όλοι τους κτηνοτρόφοι, απολαμβάνουν εισοδήματα από 30 έως 100 χιλιάδες ευρώ και μια ποιότητα ζωής που μπορεί να συγκριθεί μόνο με την πλούσια Ελβετία. Εδώ ο κόσμος δεν φεύγει προς τα αστικά κέντρα, αλλά επιστρέφει στο χωριό του. Με ποσοστό ανεργίας στο μηδέν και με μέσο όρο ηλικίας τα 40 έτη, ο πληθυσμός διπλασιάστηκε μέσα στα τελευταία 15 χρόνια. <span> Οι υποδομές του υποδειγματικές: Το αιολικό πάρκο, που δίνει έσοδα 100.000 ευρώ ετησίως στην κοινότητα, τα τρία υπερσύγχρονα κτηνοτροφικά πάρκα που στεγάζουν το χειμώνα (όταν η Ανάβρα αποκλείεται από τα χιόνια) 25.000 ζώα, το πρότυπο σφαγείο, που θυμίζει χειρουργείο, το διώροφο πάρκινγκ των 60 θέσεων, το γυμναστήριο με τα τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα, τα γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ, το λαογραφικό μουσείο και φυσικά το περιβαλλοντικό-πολιτιστικό</span><div><wbr><span class="word_break"></span> πάρκο, έκτασης 240 στρεμμάτων. Η κοινωνική μέριμνα κατέχει πρώτιστη θέση: νηπιαγωγείο και δημοτικό του «κουτιού», αγροτικό ιατρείο (πάντοτε στελεχωμένο), δωρεάν στέγαση για τους δασκάλους και τους γιατρούς, «Βοήθεια στο σπίτι», σχεδιασμός για γηροκομείο, ακόμα και για πισίνα! Πoιο είναι άραγε το μυστικό της επιτυχίας; Πώς μια μειονεκτική περιοχή κατάφερε το «θαύμα»; Η μάχη με τη μιζέρια άρχισε τις αρχές της δεκαετίας του '90, όταν τα ηνία της κοινότητας πήρε ο Δημήτρης Τσουκαλάς, ένας άνθρωπος που άφησε την Αθήνα για να γυρίσει στο χωριό του και να προσφέρει στη γενέτειρά του. Με ένα διάλειμμα 4 χρόνων, είναι από τότε κοινοτάρχης της Ανάβρας. Η κατάσταση που συνάντησε ήταν απελπιστική. Τα γελάδια, οι χοίροι και τα πρόβατα κυκλοφορούσαν ελεύθερα στο χωριό. Στους χωματόδρομους. Δεν υπήρχε πουθενά άσφαλτος. Το χειμώνα περπατούσες μέσα στη λάσπη, το καλοκαίρι η σκόνη σε έπνιγε. «Προτεραιότητά μας ήταν η κατασκευή κτηνοτροφικών πάρκων, για να μπει τέλος στην αναρχία που επικρατούσε. Με φως, νερό και σωστή δόμηση, σταβλίζουν τα ζώα τους το χειμώνα. Τους υπόλοιπους μήνες βόσκουν ελεύθερα στα βουνά. Αυτός είναι και ο λόγος που το κρέας τους φημίζεται για την ξεχωριστή γεύση του. Η κτηνοτροφία είναι η πηγή των εισοδημάτων στην Ανάβρα», λέει ο πρόεδρος της > κοινότητας. «Ίσως εγώ είμαι ο πιο φτωχός του χωριού, αφού η σύνταξη που παίρνω από τη ΔΕΗ, όπου έφυγα με το βαθμό του επιθεωρητή, κυμαίνεται στα 2.500 ευρώ». Βάσεις ανάπτυξης Η πρόοδος συνεχίστηκε με την κατασκευή του σφαγείου βιολογικής γραμμής, το μοναδικό δημόσιο στην Ελλάδα, με πιστοποίηση από τη ΔΗΩ. Έτσι μπήκε τάξη και δημιουργήθηκε η βάση για την ανάπτυξη της βιοκτηνοτροφίας, με συνέπεια οι παραγωγοί να κερδίζουν σημαντικά ποσά από τις επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με χρήματα της οποίας έγιναν οι παραπάνω υποδομές. Ξύπνιος, σχολαστικός και με όραμα ο πρόεδρος παρακολουθεί ανελλιπώς κάθε κοινοτικό πρόγραμμα και το εκμεταλλεύεται δεόντως. Το μεγαλύτερο επίτευγμά του, όπως λέει ο ίδιος, είναι ότι κατάφερε να αλλάξει τη νοοτροπία των συγχωριανών του. Στην αρχή έφεραν αντιρρήσεις στα σχέδιά του, αλλά με επιμονή και υπομονή τούς έπεισε. Τώρα τους καλεί να δημιουργήσουν τυποποιητήρια για τα προϊόντα τους, ώστε να ολοκληρωθεί το φάσμα της βιολογικής παραγωγής. Η Ανάβρα δεν βάσισε την ανάπτυξή της στο κράτος. Ήθελε έσοδα δικά της. Έτσι, πριν από τρία χρόνια ολοκλήρωσε το έργο του αιολικού πάρκου, με τις 20 ανεμογεννήτριες και ανάδοχο την ισπανική εταιρία Gamesa. Έσοδα Το ρεύμα το αγοράζει η ΔΕΗ, ενώ η κοινότητα για τη χρήση του χώρου, που της ανήκει, εισπράττει έως και 100.000 ευρώ το χρόνο. Υπό δημοπράτηση βρίσκεται και η ανάπτυξη υδροηλεκτρικού εργοστασίου, από το νερό των πηγών της Ανάβρας. Από εκεί θα εισπράττονται άλλες 100.000 ευρώ. Η επιστροφή στις ρίζες είναι μια σταθερή πολιτική για τον κ. Τσουκαλά. Για να ενισχυθεί κι άλλο ο πληθυσμός, έκανε επέκταση του οικισμού και δίνει οικόπεδα σε άστεγους δημότες στο μισό της αντικειμενικής τους αξίας και με αποπληρωμή σε 5 δόσεις. Μετανάστες σε... ορεινό παράδεισο «Δεν μας λείπει τίποτα. Εγώ, παρόλο που γεννήθηκα στην Αθήνα, ήρθα στο χωριό των γονιών μου, μόλις γνώρισα εδώ, κατά τη διάρκεια των διακοπών, το σύζυγό μου τον Παναγιώτη. Κάναμε τρία παιδιά. Δουλεύουμε με τον άνδρα μου φροντίζοντας τα 100 γελάδια που έχουμε. Πηγαίνουμε γυμναστήριο, πίνουμε τα τσιπουράκια μας στις 5 ταβέρνες του χωριού και αν θέλουμε νυχτερινή ζωή πεταγόμαστε μέχρι τον Δομοκό ή τον Αλμυρό», λέει η Νίκη Μηλιώνη. Οι ηλικιωμένοι αισθάνονται ασφάλεια με τη μόνιμη παρουσία της αγροτικής γιατρού. Η Ελένη Τριανταφύλλου δέχεται 8 με 9 άτομα καθημερινά στο ιατρείο. Πήγε στην Ανάβρα στις 5 Αυγούστου και για τους επόμενους 9 μήνες που θα μείνει εκεί νιώθει τυχερή που βρέθηκε σε ένα τόσο φιλικό περιβάλλον. Μάλιστα, δεν επιβαρύνεται από την τσέπη της, γιατί μένει σε διαμέρισμα που της παραχώρησε η κοινότητα (όπως και οι τρεις δάσκαλοι). Ο Αποστόλης Καπέλος και ο Πολύζος Κανατούλης είναι δυο νέοι κτηνοτρόφοι. Παίκτες στην ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού (Α.Ο. ΟΘΡΥΣ), κάθονται στο καφενείο και συζητούν πώς θα αντιμετωπίσουν τον ΔΟΜΟΚΟ, την ισχυρότερη ομάδα της περιοχής. Περηφανεύονται για την προαγωγή στην Α' Ερασιτεχνική, αλλά και για τα επιτεύγματα του χωριού τους. «Να πάτε να δείτε το περιβαλλοντικό πάρκο», μας λένε. Συναντάμε έναν παράδεισο. Αιωνόβια πλατάνια, σε μια διαδρομή πέντε χιλιομέτρων, με γεφύρια, παιδικές χαρές, πετρόκτιστη διακόσμηση και με τους λαγούς και τα ελάφια να ξεπετάγονται μέσα από τα ξέφωτα, με φόντο τον υδάτινο κόσμο του Ενιππέα (παραπόταμου του Πηνειού). Εδώ κρατάει ακόμα το έθιμο της δρυστέλας, όπου οι νοικοκυραίοι πλένουν ρούχα και χαλιά με τα ορμητικά νερά των πηγών. Μια περιφραγμένη έκταση, συνολικού εμβαδού 240 στρεμμάτων, που αποτελεί ταυτόχρονα και μουσείο παράδοσης. Άλλη μια ευκαιρία για να εισπράττει η κοινότητα έσοδα, καθώς πολλά σχολεία εκδηλώνουν ενδιαφέρον για επίσκεψη και αναμένεται να μπει συμβολικό εισιτήριο για τα έξοδα συντήρησής του. Το πλέον μεγαλόπνοο σχέδιο, αυτή την περίοδο, είναι η επικείμενη εγκατάσταση συστήματος τηλεθέρμανσης. Με προϋπολογισμό 1.700.000 ευρώ (από ευρωπαϊκά κονδύλια) και με μελέτη από το ΤΕΙ Κοζάνης η Περιφέρεια έχει πει ήδη το «ναι». Ένας κεντρικός λέβητας θα τοποθετηθεί στο πάνω μέρος του χωριού και από εκεί θα διοχετεύονται υπόγειοι αγωγοί από τους δρόμους της Ανάβρας με καυτό νερό. Το κάθε σπίτι θα συνδέεται με το σύστημα και θα έχει ολόκληρο το χειμώνα ζεστό νερό και θέρμανση, με μια ελάχιστη επιβάρυνση. Θα λειτουργεί με την καύση βιομάζας (κοπριές των ζώων, ξερά φύλλα, άχυρο κ.ά). ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ..... ΑΞΙΖΕΙ... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-4263918310246311892?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-46376417715356460522009-02-03T14:30:00.001+02:002009-02-03T14:33:23.402+02:00<center> <span><div class="headline"><b>Αναδημοσίευση απο Καθημερινη 25-1-09 Εικόνα από το μέλλον</b> </div></span> </center> <p>Tου Νικου Γ. Ξυδακη</p> <p> Πριν από τέσσερις-πέντε δεκαετίες, όχι και τόσο παλιά δηλαδή, η φτωχή Ελλάδα υποδεχόταν το τουριστικό της θαύμα, αθώα και ειδυλλιακή. Ηταν η επιτομή της γραφικότητας, η χαρά του ανθρωπολόγου. Στα χωριά εδέσποζαν ο χωροφύλακας και ο παπάς, οι δημογέροντες του καφενείου, παιδιά κουρεμένα γουλί, γυναίκες ακαθορίστου ηλικίας με μαντίλες. Οι άνδρες άφαντοι· τους είχε καταπιεί η μετανάστευση.</p><p>Σταδιακά, οι άνδρες σταμάτησαν να μεταναστεύουν στη Γερμανία, την Αυστραλία, την Αμερική, οι δουλειές αβγάτιζαν στην ντόπια ανοικοδόμηση και στον τουρισμό, η αστυφιλία ερήμωσε τους δημογεροντικούς καφενέδες και γέμισε τα δυάρια και τριάρια, οι επήλυδες πρώην αγρότες ανακάλυψαν νέα επαγγέλματα: θυρωροί, κλητήρες, ψιλικατζήδες, λαχειοπώλες, τρικυκλατζήδες, μπακαλόγατοι – ό,τι σήμερα ονομάζεται ευσχήμως γραφειοκρατία και παροχή εξειδικευμένων υπηρεσιών. Η ύπαιθρος ερήμωσε, οι μπαξέδες έγιναν χέρσα αγροτεμάχια, τα χορτολιβαδικά μεταλλάχθηκαν σε οικόπεδα, η τηλεόραση εκσυγχρόνισε τα ήθη και ισοπέδωσε τις ντοπιολαλιές, το ουίσκι των επιδοτήσεων παραμέρισε το τσίπουρο και τα στυφόκρασα.</p><p>Παρομοίως, στα άστεα, δηλαδή στο ένα και τεράστιο Αστυ. Οι καφενέδες με πρέφα και ντεμπισίρι αντικαταστάθηκαν από καφετέριες φραπέ και φρέντο, οι δρομίσκοι ξεχείλισαν Ι.Χ. με δόσεις, οι λουτρομπιντέδες του Μάριου Χάκκα έγιναν τζακούζι σε αποικίες από μεζονέτες, η Ελλάς έπλεε πλησίστιος στη νεωτερικότητα των ευρωπαϊκών πακέτων.</p><p>Επιδοτούμενη ευημερία και εκσυγχρονισμός. Με ευρωπαϊκό χρήμα, με δανεικό χρήμα, με μαύρο χρήμα, με μαύρη εργασία μεταναστών. Μεταναστών; Ναι, η Ελλάδα εισάγει πια μετανάστες· οι γειτονικές χώρες, και οι πιο μακρινές, στέλνουν ανθρώπους πολύ φτωχούς, φτωχότερους από τους Ελληνες. Οι φτωχοί μετανάστες προσφέρουν άφθονη μαύρη εργασία, φτηνή, που μπαλώνει τρύπες και καλύπτει αδυναμίες. Η Ελλάς ευημερεί και με αυτούς, ξεκοκκαλίζοντας επιδοτήσεις, μαύρο χρήμα, αποταμιεύσεις, εφάπαξ, οικόπεδα, δάνεια και κυμαινόμενο επιτόκια... Χωρίς να το καταλάβει, τα έχει φάει όλα, ξεπουλάει έπιπλα και ασημικά, δανείζεται κι άλλο, κι άλλο... Και – Και ύστερα ήρθε η κρίση. Σαν θύελλα. Οικονομική, κοινωνική, πολιτική, συστημική. Οι πόλεις ξεχείλισαν μετανάστες και πρόσφυγες, απόκληρους και πρεζάκια, ζητιάνους και παιδιά των φαναριών· η νομαδική φτώχεια δεν κρύβεται. Μαζί της αναδύεται και η νέα φτώχεια των ιθαγενών· οι μεγαλωμένοι με υποσχέσεις ευημερίας αντικρίζουν ένα περίκλειστο σύμπαν που όταν δεν τους αποκλείει στις παρυφές με τους γκασταρμπάιτερ, τους στριμώχνει σε τόσες δα χαραμάδες, στη χαραμάδα του βασικού μισθού, στην υπερεργασία, στην επισφάλεια, στον δανεισμό. Στη διάψευση.</p><p>Διάψευση. Το 2009, τα ασανσέρ της κοινωνικής ανόδου, της επιχειρηματικότητας, μιας οποιασδήποτε κινητικότητας, τέλος πάντων, έχουν τεθεί εκτός λειτουργίας, μονίμως στο Off. Kαι οι σκάλες είναι κατειλημμένες από τέκνα, σόγια και ημετέρα πελατεία. Η πανεπιστημιακή μόρφωση, αποκτημένη με κόπο και χρήμα, πτυχίο, μάστερ, διδακτορικό, δεν ενεργοποιεί το ασανσέρ, τα βιογραφικά σωριάζονται σε συρτάρια και mailbox, δεν ανοίγουν θύρες· οι θύρες μισανοίγουν μόνο με μέσον.</p><p>Οποιος βγαίνει «έξω», πανεπιστημιακός μετανάστης, αν πετύχει καλές σπουδές και ειδίκευση, θα βρει μια καλή δουλειά, ανάλογη των προσόντων του. Δεν γυρνάει. Αν γυρίσει, τραβιέται σε άσκοπα ίντερβιου, απογοητεύεται, ξαναφεύγει. Ή μισοβολεύεται, μένει, και σιχτιρίζει.</p><p>Γυρνάω το βλέμμα στα ’80s. Εως τότε, το πτυχίο οδηγούσε σε μια δουλειά, ένα επάγγελμα, μια καριέρα. Υπήρχε ένας στοιχειώδης παραγωγικός ιστός, ο αγροτικός τομέας δεν είχε αποδιαρθρωθεί εντελώς, ο τουρισμός και η οικοδομή πρόσφεραν θέσεις εργασίας και εισόδημα, οι υπηρεσίες είχαν περιθώρια ανάπτυξης. Οι νέοι μηχανικοί, γιατροί, δικηγόροι επέστρεφαν στις επαρχίες τους και πρόκοβαν, ζούσαν καλύτερα απ’ ό,τι στην Αθήνα. Μια μειοψηφία μόνο επιθυμούσε να μπει στο Δημόσιο και να πορευτεί με τους γλίσχρους μισθούς του· το επέλεγαν φιλόλογοι, φυσικομαθηματικοί και γυμναστές, ίσως και μερικοί των οικονομικών· όλοι οι άλλοι αναζητούσαν τύχη στο ελεύθερο επάγγελμα και στον ιδιωτικό τομέα.</p><p>Από το ’90 και μετά, εκλείπει και αυτή η δυνατότητα. Η υπερπροσφορά μαύρης, φτηνής εργατικής δύναμης από τα πλήθη των μεταναστών, η επέλαση της χρηματοπιστωτικής οικονομίας και των ιδιωτικοποιήσεων, η απίσχνανση παραδοσιακών παραγωγικών δομών, η κατίσχυση ενός άπληστου καταναλωτικού ήθους, η απαξίωση των πτυχίων και της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, η υποβάθμιση του δημόσιου χώρου, η υπερσυγκέντρωση στις κατασκευές και στο εμπόριο, όλα μαζί προκαλούν κατάρρευση των μικρομεσαίων στρωμάτων. Καταρρέουν οι υλικές προϋποθέσεις, καταρρέει ο ορίζοντας προσδοκιών, καταρρέει το πλαίσιο αξιών. Τα γράμματα δεν οδηγούν στα άρματα: όχι άνοδο και πλούτο, αλλά ούτε καν μια ήσυχη θεσούλα δεν προσφέρουν.</p><p>Εως πρόσφατα, όσοι πήγαιναν «έξω» ονειρευόντουσαν το εδώ, την πατρίδα, τη σωματική σχέση με την εστία, τη φύση, την οικογένεια και τους φίλους. Επέστρεφαν. Και μαζί έφερναν το δυναμικό τους, τη γνώση του έξω, τον κοσμοπολιτισμό μαζί με έναν υγιή πατριωτισμό. Οχι πια. Οσοι πάνε έξω για κάτι παραπάνω από μονοετές μάστερ σε βρετανική φάμπρικα, είπαμε: Μένουν εκεί. Και νοσταλγούν την Ελλάδα ως τόπο διακοπών, ως γραφικότητα.</p><p>Πολύ περισσότερο: Τώρα ακούω όλο και συχνότερα τους ίδιους τους νέους να θέλουν να φύγουν και να μην ξαναγυρίσουν. Και οι γονείς τους τι κάνουν; Τους συμπαραστέκονται. Εξάγουμε μυαλά, τα καλύτερα μυαλά, τον ανθό της ελληνικής κοινωνίας. Ξαναγυρνάμε ειρωνικά και τραγικά, αντεστραμμένα, στο ’50 και το ’60, μείον την ελπίδα: στη γραφικότητα μιας χώρας γερόντων και δημογερόντων, χωρίς μυαλά, χωρίς νιότη. Η Ελλάδα του 2020 δείχνει από τώρα το πρόσωπό της: χωροφύλακες, θυρωροί, σεκιούριτι, ντελίβιρι, λιμενοφύλακες, τσιτσερόνε, γκαρσόνια, ημιαπασχολούμενοι, χασομεράνε σε απέραντα καφενεία μη καπνιστών. Είναι το ίζημα του ελληνισμού. Ο αφρός βρίσκεται στη Διασπορά.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-4637641771535646052?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-82605771279083457832008-12-17T17:39:00.000+02:002008-12-17T17:42:27.059+02:00http://www.vimeo.com/2351801<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-8260577127908345783?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-77001726333072093692008-12-11T15:24:00.001+02:002008-12-11T15:26:56.275+02:00http://www.skai.gr/master_avod.php?id=103456 απο Σκαι ραδιοφωνο Κος Λ. Βασσης<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-7700172633307209369?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-36908523268520111442008-12-08T21:04:00.000+02:002008-12-08T21:04:10.849+02:00<a href="http://wildstories-mast1960.blogspot.com/2008/12/blog-post.html#links">wild stories: Φτανει πια</a> http://tettix.blogspot.com/<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-3690852326852011144?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-78295862398213954802008-12-08T16:58:00.002+02:002008-12-08T17:28:33.350+02:00Με περνατε σιγουρα για κοροιδο, ξερετε πολυ καλα πως ειστε απο ανεπαρκεις έως επικινδυνοι, αλλα κανετε την παπια, δεν με λογαριαζετε για τον απλουστατο λογο οτι θεωρειτε δεδομενη την ψηφο μου. Και ομως κανετε λαθος. Δεν θα σας ψηφισω απλουστατα διοτι δεν με εμπνεετε πια. Απέχω. Δεν ειμαι ουτε θυμωμενος ουτε αγανακτισμένος. Ειμαι απλα μια μοναδα που σκεφτεται πως οσο λιγοτερο ασχολουμαι με εσας τοσο πιο υγειης θα ειμαι. Εχετε κανει ενα εγκλημα που ξερω καλα πως δεν θα πληρωστε ποτε. Μου σκοτωσατε την ελπιδα ρε, και μεγαλωνω ενα γιο που ειναι 6,5 χρονων και θα επρεπε να του εμφυσησω την ελπιδα και το ηθος και τον πατριωτισμο, και και και... Τωρα εχετε καταφερει να με κανετε να σκεφτομαι με ποιο τροπο θα τον κανω να απεμπλακει απο αυτο το μορφωμα που λεγεται ελλαδα. <span style="font-weight: bold;">Ναι δεν ειμαι περηφανος που ειμαι ελληνας, ισα ισα ντρεπομαι γιαυτο.</span> Εχω ζησει αρκετα χρονια ρε αλητες στο εξωτερικο, ειμαι σε θεση να ξερω τι σημαινει πατριδα, συγκροτημενο κρατος, εξουσια και πως ασκειται, αξιοπρεπεια μεταναστη, συμπεριφορα δημοσιου υπαληλλου, συμπεριφορα οπαδου στο γηπεδο, γιατρος, ελευθερος επαγγελματιας. Καμμια σχεση ρε αλητες με αυτο που ζω στην χωρα που με γεννησε, τι διαολο δεν ξερετε η κανετε πως δεν καταλαβαινετε? Μιλω για εσας τους βολευτες, που βολευεστε και βολευετε για να βολευτειτε, που ασελγειτε πανω σε ενα πτωμα που λεγεται πατριδα μου και δεν εχετε αιδω, στοιχειωδη αξιοπρεπεια, ευθιξια, το μονο που πολυ καλα ξερετε ειναι να μιλατε παντα με αερολογιες, θεωρωντας πως εγω ειμαι ηλιθιος και δεν μπορω να σας κρινω. Και ομως γιελιεστε, εγω θα φυτευω δεντρα εκει που καιγονται, θα ακουω Χατζηδακη, θα κανω ανακυκλωση, θα βοηθω το ¨Γιαννη¨ που με εχει αναγκη, θα λεω καλημερα, θα χαμογελω. Ο γιος μου λαμογια θα μεγαλωσει οπως εγω θελω, τα προτυπα του θα ειναι ο Καζαντζακης, ο Λουντεμης, ο Παππους μου που πολεμησε στη Μικρασια τοσα χρονια, το σαντουρι, θα μαθει να γελαει και να περιμενει τα καλιτερα ΟΧΙ απο εσας αλλα απο εκεινους που αγαπαει και τον αγαπουν. Γιατι εσεις δεν αγαπατε τιποτα, το αντιθετο μισειτε, γιαυτο η σπορα σας ειναι ο Διχασμος, η κατηγοριοποιηση των πολιτων, η ισοπεδωση της ανθρωπινης αξιοπρεπειας. Θα σταματησω να σας δινω αυτα που σας ειναι απαραιτητα να επιβιωνετε θελω να μην υπαρχετε στη ζωη μου διοτι μου κανετε κακο. Ντροπη σας. Και ολα αυτα στο ονομα της Δημοκρατιας, που εχετε κανει σαν τα μουτρα σας, απευθυνομενοι στο κοπαδι σας, που αποτελειται απο ανεγκεφαλους βλακες μη σκεπτομενους. Θα σας νικησω, ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ελευθερα και το μονο που περιμενω ειναι να σας δω να σας σκοτωνει το παιδι που εσεις αναθρεψατε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-7829586239821395480?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-35920063408438506682008-09-17T04:35:00.001+03:002008-09-17T04:38:34.897+03:00H θεωρία της (α)σχετικότητας Γράφει ο Στέλιος Κάνδιας - 15/09/2008 Ένα πρωτοποριακό επιστημονικό πείραμα παγκόσμιας σημασίας άρχισε τις προηγούμενες ημέρες στη χώρα μας, χωρίς όμως να λάβει τη σημασία που του αναλογεί. Πρόκειται για την αποκορύφωση της αέναης αναζήτηση της ηθικής στην ελληνική πολιτική σκηνή, δηλαδή του μποζονίου "Π.Α.Ρ.Τ.Α" (Πολιτικοί Άνδρες σε Ρεμούλες και Τροφοδότες για Αφαίμαξη), ενός σωματιδίου που αποτελεί την απάντηση στο μυστήριο του πώς πολλοί πολιτικοί - από την οθωνική περίοδο και έπειτα - "κερδίζουν" σε μάζα και τραπεζικούς λογαριασμούς σε εξισωτική αντιδιαστολή με τα διογκούμενα διαφυγόντα κέρδη του δημοσίου και σε μαθηματική συνάρτηση με την απίσχνανση των εισοδημάτων των ελλήνων πολιτών. Με επευφημίες και χειροκροτήματα έγινε δεκτή η ανακοίνωση του επικεφαλής του επιστημονικού εγχειρήματος ότι η ακτίνα των φορτισμένων με πρωτόνια ηθικής -σπανιότατα στην Ελλάδα- σωματιδίων, ξεκίνησε να ταξιδεύει στον ειδικά διαμορφωμένο κάτω από την ελληνική Βουλή Επιταχυντή. Η ακτίνα με τα σωματίδια ηθικής είναι προσαρμοσμένη στα δεδομένα των ελλήνων πολιτικών πάντως, δηλαδή έχει το πάχος μίας ανθρώπινης τρίχας. Οι προπαρασκευαστικές εργασίες για το πείραμα είχαν ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια βέβαια. Στο πείραμα βασικό ρόλο πειραματόζωου διαδραματίζει και ο ελληνικός λαός. Ο επικεφαλής του προγράμματος επισήμανε: "Υπάρχουν δύο συναισθήματα. Η ικανοποίηση της ολοκλήρωσης ενός μεγάλου εγχειρήματος και η ελπίδα των μεγάλων ανακαλύψεων νέων deals κατά του δημοσίου συμφέροντος που βρίσκεται μπροστά". Το πείραμα δεν θα δώσει απαντήσεις άμεσα, αλλά σε βάθος χρόνου. Οι επιστήμονες ευελπιστούν να "φωτογραφίσουν" τις συνθήκες που επικράτησαν 175 χρόνια πριν στην Ελλάδα, αμέσως μετά την έλευση του Όθωνα στη χώρα μας και τη "Μεγάλη Έκρηξη" που σημειώθηκε σε περιπτώσεις ρεμούλας και σκανδάλων που ήταν η αρχή της διαμόρφωσης του Σύμπαντος του δημόσιου τομέα και της πολιτικής Ζωής όπως τη γνωρίζουμε σήμερα. Τα ευρήματα θα είναι πολύτιμα, καθότι, όπως λένε οι επιστήμονες, μόνο το 4% του των σκανδάλων κατά του δημοσίου είναι δυνατόν να γίνει σήμερα ορατό μέσω του "μικροσκοπίου" της Δικαιοσύνης. Το υπόλοιπο 23% αποτελείται από Σκοτεινή Ύλη και το 73% από Σκοτεινή Ενέργεια, ήτοι κρυφούς τροφοδότες τραπεζικούς λογαριασμούς υπεράκτιες ή εξωχώριες εταιρείες κλπ κλπ κλπ. Αυτά τα "σκοτεινά" σημεία αναμένεται να φωτιστούν από όσα πρόκειται να διαδραματιστούν μέσα στον Μεγάλο Επιταχυντή. Σημειώνεται ότι η επαλήθευση του μποζονίου Π.Α.Ρ.Τ.Α προαπαιτεί την ύπαρξη της διατυπωμένης θεωρίας της (α)σχετικότητας. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, ο πλουτισμός των πολιτικών και των ημετέρων δε θεωρείται ως το αποτέλεσμα μιας δύναμης, αλλά οφείλεται στην εις το διηνεκές καμπύλωση των νόμων η οποία προκαλείται από την περιεχόμενη στον χωρόχρονο ύλη και ενέργεια των συμφερόντων καθώς και από την αναρμοδιότητα των αρμοδίων να παρέμβουν ή ακόμη και να γνωρίζουν (μόνιμες επωδοί: "εγώ είμαι άσχετος/ αναρμόδιος/ δεν ξέρω" εξ ου και θεωρία της (α)σχετικότητας). Η επαλήθευση του μποζονίου Π.Α.Ρ.Τ.Α σε συνάρτηση με την θεωρία της (α)σχετικότητας θα οδηγήσει σε μια ενοποιημένη θεωρία, δηλαδή στην ενοποίηση των θεμελιωδών φυσικών/ κοινωνικών δυνάμεων που ασκούνται προκειμένου να επιτευχθούν τέτοιας έκτασης φαινόμενα ατιμωρησίας, διαφθοράς και πολιτικού παχυδερμισμού στη χώρα μας. Πάντως, η φημολογία ότι το πείραμα θα προκαλέσει τη διάνοιξη μιας τεράστιας "μαύρης τρύπας" που θα καταπιεί την ελληνική Βουλή μαζί με υπουργούς, βουλευτές και πολιτευτές δεν ευσταθεί. Το πολιτικό σύστημα ξέρει να αυτοσυντηρείται, και η διαφθορά στη χώρα μας έχει τόσο γερά θεμέλια που υπερβαίνει κάθε νόμο, ανθρώπινο φυσικό ή ηθικό, καθώς και την κοινή λογική…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-3592006340843850668?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-52670048534344279322008-07-25T14:48:00.001+03:002008-07-25T14:50:28.091+03:00Διακήρυξη: Ώρα ευθύνης για τους Έλληνες πολίτες- Για τη ριζική αλλαγή του πολιτικού συστήματος 23-07-2008 Η ομάδα πρωτοβουλίας θα συνεχίσει τη συλλογή υπογραφών μέχρι τις 21 Σεπτεμβρίου 2008, επιδιώκοντας την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση των πολιτών που έχουν αντίστοιχους προβληματισμούς. Όποιος επιθυμεί να υπογράψει μπορεί να στέλνει e-mail στη διεύθυνση: <a href="mailto:metapolitefsi@gmail.com">metapolitefsi@gmail.com</a> ή <a href="mailto:info@ppol.gr">info@ppol.gr</a>, fax στο 210 6142769 ή να αφήνει μήνυμα στην τηλεφωνική θυρίδα 210 6812723. Παράκληση, στην κοινοποίηση της υποστήριξης να αναγράφεται μαζί με το ονοματεπώνυμο η ιδιότητα και (προαιρετικά) κάποιο τηλέφωνο επικοινωνίας Από την παρουσίαση της διακήρυξης σε συνέντευξη τύπου στην Αθήνα (δέλτίο ειδήσεων ΣΚΑΪ, 23/7/2008) Οι Έλληνες πολίτες, που υπογράφουμε αυτήν την διακήρυξη, εκφράζουμε την πεποίθησή μας ότι οι σημερινές κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις της χώρας: Έχουν παύσει να ανταποκρίνονται στις προσδοκίες και τις αξίες του ελληνικού λαού, με τους αγώνες και το αγωνιστικό φρόνημα του οποίου αποκαταστάθηκε το 1974 το δημοκρατικό μας πολίτευμα, Βρίσκονται σε κατάσταση ηθικής και πολιτικής σήψης, Έχουν εξελιχθεί σε πελατειακή ολιγαρχία τριτοκοσμικού τύπου, με κύρια χαρακτηριστικά την οικογενειοκρατία, την αναξιοκρατία, την ημετεροκρατία, την συναλλαγή και την ιδιοτέλεια, Όχι απλώς αδυνατούν να επιλύσουν τα μεγάλα κοινωνικά προβλήματα του ελληνικού λαού, αλλά δεν είναι σε θέση ούτε καν να διεκπεραιώσουν την στοιχειώδη διαχείριση των κοινών, Έχουν αποκοπεί από τα δυναμικά και προοδευτικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας και δεν εκφράζουν παρά μόνον τον εαυτό τους και τα συμφέροντά τους, Έχουν απαξιωθεί στην συνείδηση της κοινής γνώμης, όπως αποδεικνύεται από τα πρωτοφανή ποσοστά απόρριψης του κομματικού συστήματος σε όλες ανεξαιρέτως τις δημοσκοπήσεις, Επιβιώνουν μόνον λόγω της δύναμης της αδράνειας και διότι δεν έχει ακόμη συγκροτηθεί αξιόπιστη εναλλακτική λύση. Τα σημερινά πολιτικά κόμματα, μικρά και μεγάλα, εκφράζουν λογικές του παρελθόντος και αδυνατούν να συλλάβουν τις ανάγκες και τα προβλήματα του σήμερα. Η δομή, η λειτουργία και η νοοτροπία τους υστερούν δραματικά σε σχέση με την διεθνή πραγματικότητα και τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας. Τα περισσότερα ηγετικά στελέχη τους είναι κατά κανόνα προϊόντα κομματικών φυτωρίων και μηχανισμών και δεν έχουν προκύψει από την σκληρή πραγματικότητα της εργασίας και της βιοπάλης ούτε μέσα από την κοινωνική προσφορα. Ταυτόχρονα, αναπτύχθηκαν πολιτικά σε περιβάλλοντα όπου η συνδιαλλαγή θεωρείται αυτονόητη και η διαφθορά όρος αναπαραγωγής του συστήματος εξουσίας. Σήμερα, τα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία, με κυριότερα: την καταλυτική οικολογική καταστροφή και την διαρκή ανάδειξη νέων απειλών, όπως οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής ή οι αλλεπάλληλες διατροφικές κρίσεις, την εντεινόμενη νέα φτώχεια, που απειλεί τη μεσαία τάξη και τους εργαζόμενους νέους της «γενιάς των 700 ευρώ», τη μεγάλης έκτασης εγκληματικότητα, την εγκληματική οδική ανασφάλεια, την αποσύνθεση της δημόσιας παιδείας, του συστήματος υγείας και του κράτους πρόνοιας, τη διάλυση των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους, την απειλητική για το βιοτικό επίπεδο τροπή που έχει λάβει η πορεία της οικονομίας, την ασφυκτική κοινωνικοοικονομική πίεση που υφίστανται οι Ελληνίδες, με αποτέλεσμα την πρωτοφανή υπογεννητικότητα, η οποία υπονομεύει την προοπτική ύπαρξης έστω και του μισού πληθυσμού της χώρας τον 22ο αιώνα, συνδυάζονται με την εξαιρετικά επικίνδυνη διεθνή και περιφερειακή αστάθεια, υπονομεύουν τις ίδιες τις προϋποθέσεις της συλλογικής μας επιβίωσης και απαιτούν άμεσες και ριζικές λύσεις. Λύσεις τις οποίες το σημερινό καταρρέον κομματικό σύστημα αδυνατεί να δώσει. Σ' αυτό το κλίμα, οι πρωτοφανείς αποκαλύψεις για εξαγορές συνειδήσεων και χρηματισμό πολιτικών προσώπων και κομμάτων και η ανάδειξη της διαφθοράς ως εθιμικού και γενικευμένου όρου λειτουργίας της πολιτικής διαδικασίας αποτελούν πρόκληση προς τον ελληνικό λαό, που αντιμετωπίζει το φάσμα της επερχόμενης σοβαρής οικονομικής κρίσης, πλήγμα στην λειτουργία της δημοκρατίας και απιστία στο δημόσιο συμφέρον. Ταυτόχρονα, δημιουργούν κλίμα πολιτικής αστάθειας, που εγκυμονεί κινδύνους αποσταθεροποίησης, ανάπτυξης ακραίων πολιτικών τάσεων και ευτελισμού των δημοκρατικών θεσμών. Οι υπογράφοντες: Θεωρούμε ότι η ηθική έκπτωση και η πολιτική χρεωκοπία των σημερινών πολιτικών σχηματισμών μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνον από την κοινωνία των πολιτών και μέσω της προσφυγής στην πρωτοβουλία και στον πατριωτισμό των Ελλήνων πολιτών, όπως επιτάσσει η ακροτελεύτια διάταξη του Ελληνικού Συντάγματος, Ζητούμε την πολιτική καταδίκη όσων πολιτικών σχηματισμών και μεμονωμένων προσώπων αποδειχθεί δικαστικά ότι χρηματοδοτήθηκαν παρανόμως από ιδιωτικές εταιρείες με αντάλλαγμα συμβάσεις ασύμφορες για το ελληνικό κράτος. Καλούμε την ελληνική δικαιοσύνη να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και απαιτούμε την επιστροφή των χρημάτων στο δημόσιο ταμείο και την παραδειγματική τιμωρία των ενόχων. Ζητούμε την εφαρμογή των μη εφαρμοζομένων νόμων αλλά και τη θέσπιση θεσμών που να εγγυώνται την διαφάνεια, την εντιμότητα και την αποτροπή των νοσηρών και ποινικά κολάσιμων φαινομένων στον χώρο της πολιτικής. Επίσης θεωρούμε απαραίτητο να πραγματοποιηθούν μεταρρυθμίσεις προς την κατεύθυνση της ευρείας, διαρκούς και άμεσης συμμετοχής των πολιτών στην διακυβέρνηση της χώρας, όπως η κατάργηση της οικογενειοκρατίας, ο διαχωρισμός νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας, η ανακλητότητα των αξιωματούχων, η δυνατότητα λαϊκής πρωτοβουλίας για διενέργεια δημοψηφίσματος, η εφαρμογή του πόθεν έσχες στους πολιτικούς, η κατάργηση των απαράδεκτων προνομίων των βουλευτών και του ισχύοντος αντισυνταγματικού νόμου περί ευθύνης υπουργών, η δημοσιοποίηση της χρηματοδότησης των κομμάτων και των πολιτικών κ.ά. Καλούμε τους δημιουργικούς και σκληρά εργαζόμενους πολίτες, τους βιοπαλαιστές, τους επιστήμονες, τους δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους, τους αγρότες, τους εργάτες και κυρίως τη νεολαία να εγκαταλείψουν τους διεφθαρμένους πολιτικούς σχηματισμούς, που προσβάλλουν την αξιοπρέπεια και την νοημοσύνη τους και να αναλάβουν την αναπαλλοτρίωτη δημοκρατική ευθύνη τους. Απευθύνουμε πρόσκληση για την άμεση δημιουργία νέων πολιτικών σχηματισμών, με κοινό παρονομαστή την υπευθυνότητα και την εντιμότητα, αποτελούμενων από πρόσωπα εκτός του σημερινού φθαρμένου κομματικού δυναμικού, πρόσωπα με παιδεία, όραμα, επαγγελματική εμπειρία και ικανότητα, που να είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις δύσκολες απαιτήσεις των καιρών. Ζητούμε από τις κοινωνικές και οικονομικές δυνάμεις του τόπου, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, τη διανόηση, τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και την ομογένεια να στηρίξουν την προσπάθεια ριζικής πολιτικής αναμόρφωσης και αναγέννησης της χώρας, διότι το μέλλον είναι κοινό για όλους. Μπορεί οι σημερινές πολιτικές δυνάμεις να μην διαθέτουν άλλες εφεδρείες, αλλά η κοινωνία διαθέτει. Οραματιζόμαστε: Ένα ελληνικό κράτος αξιοκρατικό και λειτουργικό, με διεθνές κύρος, σύγχρονο, εξυπηρετικό και φιλικό προς τον πολίτη, με στελέχη πεπαιδευμένα, ικανά και έντιμα. Μια κοινωνία δημιουργική, παραγωγό πολιτισμού αντάξιου της ιστορικής κληρονομιάς μας. Μία εθνική οικονομία διεθνώς ανταγωνιστική, που να στηρίζεται στις αρχές της αειφορίας και της αλληλεγγύης. Πολιτικές δυνάμεις που θα συγκεντρώνουν τα καλύτερα στοιχεία της ελληνικής κοινωνίας, ικανές να αντιμετωπίσουν τα σύνθετα προβλήματα της εποχής μας. Μια Δημοκρατία των Πολιτών, που θα οδηγήσει την Ελλάδα σε μια νέα εποχή ακμής. Αθήνα, 24 Ιουλίου 2008 Οι υπογράφοντες: Αδαμόπουλος Αλέξανδρος, θεατρικός συγγραφέας Αθανασόπουλος Σ. Δημήτριος, τ. πρέσβης της Ελλάδας στον ΟΟΣΑ, απόφοιτος ΕΝΑ Γαλλίας Αποστολόπουλος Απόστολος, σκηνοθέτης, συγγραφέας Βασιλόπουλος Παναγιώτης, οικονομολόγος (M.Sc San Diego State University), δημοσιογράφος Βεργόπουλος Κώστας, καθηγητής πανεπιστημίου Σορβόννης και Παντείου Βλάσσης Αριστείδης, ζωγράφος Βουρλιώτης Ξενοφών, νομικός Βρούστης Χρήστος, δικηγόρος, νομικός σύμβουλος περιοδικού Νέα Πολιτική Γεωργιόπουλος Νίκος, οικονομολόγος Γιαπαλής Αριστείδης, καθηγητής διεθνών σχέσεων Δήμου Νίκος, συγγραφέας Διαμαντής Δήμος, ναυπηγός Ζαχαρίου Γιάννης, δικηγόρος Ζηρίνης Γιάννης, εκδότης (εκδόσεις «Κριτική) Ζιάβρας Κωνσταντίνος, οικονομικός διευθυντής της Karenta Θεμελή Όλγα, δικηγόρος, λέκτωρ εγκληματολογικής ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο Κρήτης Θεοχαρόπουλος Λουκάς, οικονομολόγος, συνδικαλιστής, μέλος του Κέντρου Σοσιαλιστικών Μελετών Ζαβιτσάνου Γεωργία, δημοσιογράφος (Oίκο Καθημερινής) Ινδαρές Δημήτρης, σκηνοθέτης Καλλικανδή Νανά, γεωπόνος Καριώτογλου Αλέξανδρος, Δρ θεολογίας, θρησκειολόγος Καρούσος Παύλος, οικονομολόγος Κλήμης Οδυσσέας Κάρολος, πολιτικός επιστήμων, λαογράφος Κόλμερ Κωνσταντίνος, οικονομολόγος, δημοσιογράφος, συγγραφέας Κόντος Αλέξανδρος, γλωσσολόγος, φιλόλογος, συγγραφέας Κουτσονίκας Δημήτρης, οικονομολόγος, χρηματιστής Κουτσούκου Αγγελική, βιολόγος Κυριαζής Δημοσθένης, φυσικός, μαθηματικός, πρώην διευθυντής ανάπτυξης ΟΤΕ Λαζαρίδης Θέμης, καθηγητής στο City College University της νέας Υόρκης Λαζάρου Αχιλλέας, ρωμανιστής, βαλκανιολόγος Λάμπρου Χρήστος, δικηγόρος Λεωτσάκος Γιώργος, μουσικολόγος. μουσικοκρτιτικός Λιοντή Όλγα, εκπαιδευτικός Λυντέρης Κωνσταντίνος, εκπαιδευτικός Λυντέρης Χρήστος, δικηγόρος (ποινικολόγος), Δρ νομικής Μανδηλαράς Φίλιππος, συγγραφέας, επιμελητής εκδόσεων Μελετόπουλος Μελέτης, Δρ κοινωνιολόγος, Δρ ιστορικός, διευθυντής επιθεώρησης Νέα Κοινωνιολογία, συνδιευθυντής επιθεώρησης Νέα Πολιτική Μεσθανέως Βίκυ, Δρ πολιτική επιστήμης, απόφοιτος ΕΝΑ Γαλλίας Μεσίνας Ηλίας, αρχιτέκτονας, Δρ. Χωροταξίας, Σύμβουλος Περιβάλλοντος, Πρόεδρος ECOWEEK Μπίθας Κώστας, καθηγητής Παντείου πανεπιστημίου Νικολινάκος Μάριος, οικονομολόγος Ξανθόπουλος Σάκης, οικονομολόγος Πάντος Δημήτρης, Δρ θεολογίας Παπαθανασίου Αντώνης, Δρ κοινωνιολόγος-παιδαγωγός, αναπληρωτής καθηγητής ΤΕΙ Ιονίων Νήσων Παπασάββα Μαρίνα, δικήγορος, δημοσιογράφος Πολυζωίδης Θεόδωρος, επιχειρηματίας, μέλος του Κέντρου Σοσιαλιστικών Μελετών Προμπονάς Μιχάλης, Δρ πυρηνικός φυσικός, πρόεδρος Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας Ράπτης Νίκος, εκπαιδευτικός, Δρ παιδαγωγικής Ρικάκη Λουκία, σκηνοθέτης, πρόεδρος του Ecofilms Festival Ρούσος Δημήτρης, ιδιωτικός υπάλληλος Σακιώτης Γιάννης, Δρ πολιτικός επιστήμων, περιβαλλοντολόγος, διευθυντής περιοδικού Οικοτοπία, συνδιευθυντής επιθεώρησης Νέα Πολιτική Σκάλκος Δημήτρης, πολιτικός επιστήμων, συγγραφέας Σμπάνιας Δημήτρης, νομικός Σούλιος Θεόδωρος, δικηγόρος, νομικός σύμβουλος περιοδικού Νέα Πολιτική Σπυρόπουλος Κοσμάς, φιλόλογος Σταθόπουλος Γιώργος, φιλόλογος Σταματόπουλος Κώστας, ιστορικός, αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού Στεφανάκις Γεώργιος Κ, δικηγόρος Σφακάκης Γιώργος, καθηγητής Τζουτζόπουλος Σπύρος, μεταλλειολόγος Τρίμη Ευτέρπη, επικοινωνιολόγος Τρίμης Δημήτρης, αρχιτέκτων Τσαφαράς Παναγιώτης, δημοσιογράφος Τσέγκος Ιωάννης, ψυχίατρος, ιδρυτής Ανοιχτού Ψυχοθεραπευτικού Κέντρου Τσέκος Βασίλης, επικοινωνιολόγος, δημοσιογράφος Τσιρόπουλος Κώστας, συγγραφέας, εκδότης περιοδικού Ευθύνη Τσομπάνογλου Γιώργος, καθηγητής κοινωνιολογίας, πανεπιστημίου Αιγαίου Τσούκας Χαρίδημος, καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Warwick, διδάσκων στο ALBA Χαλαζιάς Χρήστος, δημοσιογράφος, συγγραφέας Χριστόπουλος Παναγιώτης, ιστορικός, πρώην διευθυντής βιβλιοθήκης της βουλής Υπογράφουν ακόμα (μετά τις 23/7): Γκούγκλας Δημήτρης (ιδιωτικός υπάλληλος- «γενιά των 700 ευρώ»), Κόκκινος Μιχάλης, (διευθυντής ΜΚΟ ReAction), Κόσυφας Νίκος (προγραμματιστής, «γενιά των 700 ευρώ»), Κουρέλης Βαγγέλης (ελεύθερος επαγγελματίας, «γενιά των 700 ευρώ»), Μπεκρής Κωνσταντίνος (ιδιωτικός υπάλληλος), Νικολόπουλος Κωνσταντίνος (πτυχιούχος Διεθνών Σπουδών), Παντούλης Γιώργος (πολιτικός μηχανικός), Χατζής Γιώργος (μηχανικός-καθηγητής),<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-5267004853434427932?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-60168124729675520202008-06-21T22:54:00.002+03:002008-06-21T22:59:34.228+03:00... ΣΚΥΛΑΔΙΚΑ: Οι καλύτεροι σ τ ί χ ο ι Για να διευρύνετε τις γνώσεις σας....!!! ΕΙΣΑΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ ΓΟΥΡΙ ΜΕΣ' ΤΟΝ ΚΑΥΣΩΝΑ, ΠΑΓΟΥΡΙ KΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΚΟΒΩ ΦΛΕΒΕΣ ΞΕΝΥΧΤΑΩ ΜΕ ΦΡΑΠΕΔΕΣ ΚΑΙ ΞΗΛΩΝΩ ΚΑΝΑΠΕΔΕΣ... ΣΤΟ ΡΕΤΙΡΕ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΗΣ ΑΝΩΜΑΛΙΑΣ ΘΑ 'ΧΟΥΜΕ 11 ΚΟΠΕΛΕΣ ΘΑ 'ΡΘΟΥΝ ΚΑΙ ΑΝΤΡΕΣ ΜΕ ΟΜΠΡΕΛΕΣ ΘΑ ΣΟΥ ΚΑΝΩ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΘΑ ΣΟΥ ΚΑΝΩ ΤΟ ΚΡΕΒΒΑΤΙ ΘΑ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΡΤΥ OH YEEEEEEESSSSSSSSSSS ΕΛΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΕΞ ΕΛΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΕΞ... ΝΑ ΜΟΙΑΖΕΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΜΕ ΓΥΑΛΙΝΟ ΠΥΡΕΞ... ΑΜΑ ΕΧΕΙΣ ΠΑΛΑΜΑΡΙ ΤΙ ΤΗ ΘΕΛΕΙΣ ΤΗ FERRARI ; (Σωστόοοοος!) ΤΑ ΜΑΤΑΚΙΑ ΣΟΥ ΜΕ ΚΑΙΝΕ ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΑΙ ΜΑΝΕΚΕΝΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΟΥ ΣΚΥΛΑΔΙΚΟΥ Χριστίνα Γαλάνη 'Από κορμί είμαι η best Κι από προσόντα είμαι first Μ' αυτό στους άντρες κάνω test Για να διαλέξω. Μπες όπως όλοι στη γραμμήΑσε τα μα, τα μου, τα μη Πέρνα λοιπόν τη δοκιμή Και ίσως σε επιλέξω' Πέπη Τσεσμελή 'Σκανδαλίζομαι, μονάχη μου αγγίζομαι με μια γραβάτα σου ερεθίζομαι' 'Αν θέλεις να ανοίξουν της καρδούλας μου οι πόρτες, βγάλε όλα τα ρούχα σου κι έλα με τις μπότες' Λάκης Σκουτάρης 'Είμαι ένας άνθρωπος τρελός, σχιζοφρενής και μανιακός, που μες την τρέλα μου ο φτωχός, ψάχνω για να' βρω λίγο φως' 'Σκοτάδι, πισσοσκόταδο, μαύρο σκοτάδι πίσσα, σκοτάδι είσαι σκοτεινό, σκοτοσκοτεινιασμένο, σκοτάδι κατασκότεινο, και βράδυ βραδιασμένο.' Αντζελα Ρέμπη 'Αν είχανε φωνή οι γκαρσονιέρες,θα πέφταν σαν ξερόφυλλα οι βέρες' ΔΕΚΑΕΤΙΑ 1970 !! Κώστας Καφάσης 'Το βράδυ θα 'ρθω να σε πάρω, γι' αυτό μη φας, θα φάμε γλάρο.' Νίκος Δουλάμης 'Έρωτά μου τοκογλύφεγλύφε το κορμί μου γλύφε' Και τέλος μια συλλογή από τα καλύτερα των δύο Εθνικών Οδών και του συνολικού επαρχιακού και αγροτικού Οδικού Δικτύου: 'Απόψε έχω περίοδο, μα έχω κι άλλη δίοδο.' ' Θέλω στο σώμα σου σαν μπω, να με χτυπάς με το σαμπώ.' 'Μείνε μαζί μου έγκυος, είμαι πολύ φερέγγυος.' 'Σε βρίσκω πολύ κύριο, αλλά περνάω κλιμακτήριο.' ' Σε είδα στο ποδήλατο και ήσουν όλο τρέλα, μα ξαφνικά κατάλαβα πως έλειπε η σέλλα.' Ακολουθεί το καλύτερο!!! (η ιστορία γενικά περιγράφει έναν απατημένο σύζυγο όπου στην αρχή απειλεί): «θα φέρω τη βενζίνηκι αναλαμβάνω την ευθύνη.» και καταλήγει στο ρεφρέν που μας άφησε άφωνους: «την είχα άχτι, την είχα άχτι, τώρα την έχω μόνο σε στάχτη, μέσα στο τσίγκινο κουτί, που φύλαγε τα μπικουτί..»<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-6016812472967552020?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-35912852167288682742008-05-08T17:21:00.000+03:002008-05-08T17:22:44.393+03:00<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-3591285216728868274?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-49288862864322928412008-04-23T17:50:00.001+03:002008-04-23T17:53:36.382+03:00Με λένε Μαγδαληνή. Σε λίγες μέρες έχω τα γενέθλιά μου θα γίνω δύο χρονών… δε χαίρομαι και πολύ γιατί πέφτουν Παρασκευή. Ο μπαμπάς έρχεται Σάββατο και με βλέπει, δεν μπορεί να έρθει την Παρασκευή, δεν τον αφήνει ο κύριος δικαστής. Υπάρχει μία απόφαση που λέει ότι ο μπαμπάς μπορεί να έρθει μόνο στα τρίτα και τα τέταρτα γενέθλιά μου που πέφτουν σαββατοκύριακο. Του χρόνου μπορεί να τον κοροϊδέψω για να μη στεναχωρηθεί. Θα του πω ότι τότε γίνομαι δύο ετών… Όταν μεγαλώσω δε θα έχω ούτε ημερολόγιο ούτε ρολόι. Αν με αγκαλιάσει ο μπαμπάς μου την Παρασκευή είναι κακός αν με αγκαλιάσει το Σάββατο είναι καλός. Κουράστηκα πια… Θα πώ στη μαμά να φυλάξει ένα κομμάτι τούρτα και στον μπαμπά. Θα βάλω ένα κεράκι σε αυτό το κομμάτι και ένα στην υπόλοιπη τουρτίτσα. Όταν μεγαλώσω πρέπει να μάθω τις μέρες… και από τώρα τις ξέρω λιγάκι… Δευτέρα Τρίτη Σάββατο Τετάρτη Κυριακή Πέμπτη Σαββατο Παρασκευή Σάββατο Κυριακή. Σας κοροϊδεύω το ξέρω… Δεν φταίει ούτε ο μπαμπάς ούτε η μαμά ούτε ο κύριος δικαστής. Οι μέρες φταίνε, έχουνε λίγα Σάββατα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-4928886286432292841?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-79969014054072446102008-02-27T23:38:00.001+02:002008-02-27T23:39:59.129+02:00Tου Xρηστου Γιανναρα απο Καθημερινη 24-2-08 Δεν ξέρω ποιοι είναι σήμερα, διεθνικά, «της γης οι κολασμένοι», μπορώ όμως στην Ελλάδα να τους εντοπίσω σε πολύ συγκεκριμένη μερίδα πολιτών: Είναι όσοι για να γιατροπορευτούν εξαρτώνται, με οποιοδήποτε τρόπο, από την εγχώρια δημοσιοϋπαλληλία. Και ξέρω ακόμα ότι με αυτούς τους εντόπιους κολασμένους δεν έχει τίποτα να κάνει καμιά Αριστερά: Ούτε η παλαιοημερολογίτικη ούτε η «ανανεωτική» ούτε η γελοιώδης «σοσιαλιστική». Αν υπήρχε ένα, πραγματικά και τίμια, αριστερό κόμμα στην Ελλάδα (κόμμα δηλαδή συγκροτημένο για να υπερασπίζει κοινωνιοκεντρικές προτεραιότητες, να αντιμάχεται την εκμετάλλευση και τον βασανισμό του αδύναμου, ανυπεράσπιστου πολίτη), το κόμμα αυτό θα λογάριαζε πρωταρχικό του αντίπαλο, άσπονδο, τη δημοσιοϋπαλληλία. Και ειδικά τη δημοσιοϋπαλληλία την επιφορτισμένη να διακονεί τις ανάγκες περίθαλψης και νοσηλείας του φτωχού και ανήμπορου. Ενα τέτοιο κόμμα θα βρισκόταν κάθε πρωί σε κάθε τοπικό υποκατάστημα του ΙΚΑ. Οχι με «επαγγελματικά στελέχη» (αργόμισθο κηφηναριό, αδιανόητο όνειδος για πραγματικά αριστερό κόμμα), αλλά με αυτοστρατευμένους εθελοντές. Που αντί να διαδηλώνουν, κάθε μέρα, την κομματική ιδιοτέλεια στους κεντρικούς δρόμους παραλύοντας την πόλη, θα είναι έτοιμοι να διαχειρισθούν το δίκιο και την ανημπόρια του κοσμάκη. Ετοιμοι να αντιπαλαίψουν τη θρασύτητα της συμπεριφοράς (είναι ο κανόνας) ασυνείδητων υπαλληλίσκων διορισμένων σίγουρα από κάποια «κλαδική» χωρίς την παραμικρή κρίση και αξιολόγηση. Θωρακισμένων με μονιμότητα και ατιμωρησία. Οταν, λοιπόν, θα εκφέρονται με σαδιστική αμεριμνησία αποφάνσεις του τύπου: «ξαναέλα αύριο», «σήμερα λείπει ο γιατρός», «σε ένα μήνα η σειρά σου για αξονική» ή κάθε παρόμοιος εφιάλτης, τότε να επεμβαίνει οργανωμένη η Αριστερά. Να ρωτάει αυτά που η γριούλα δεν τολμάει να ψελλίσει ούτε ο ολιγογράμματος μεροκαματιάρης, η εξουθενωμένη μικρομάνα, ο συνεσταλμένος αλλοδαπός. Να ζητάει εξηγήσεις παρούσα εκεί η Αριστερά, να επιτιμάει το σατραπικό ύφος, να απαιτεί σεβασμό έμπρακτο του αδύναμου. Οχι να λυσσάει μανιασμένη στις διαδηλώσεις για να λυντσάρει τους αστυφύλακες υπηρέτες της δημόσιας τάξης, και να μην τολμάει ποτέ να τα βάλει με τους κυρίως τυράννους περιφρονητές του έννομου κοινωνικού κράτους, τους βασανιστές της φτωχολογιάς και της ανημπόριας. Στα γραφεία και ιατρεία του ΙΚΑ, στα εξωτερικά ιατρεία και στους διαδρόμους νοσοκομείων της εφημερίας, κυρίως στα γκισέ των διοικητικών υπαλλήλων, των καρεκλοκένταυρων και σφραγιδοκρατόρων, εκεί έχει λόγο ύπαρξης και κοινωνική δικαίωση ένα πραγματικά αριστερό κόμμα. Τι είναι αυτό που διαφοροποιεί τη συμπεριφορά, την εμφάνιση, το ύφος και το ήθος των εργαζόμενων σε ιδιωτικές κλινικές ή ιδιωτικές ασφαλίσεις, σε σύγκριση με τον σατραπισμό, την αναίδεια, την προκλητική φυγοπονία της δημοσιοϋπαλληλίας; Γιατί το ιδιωτικό συμφέρον να επιβάλλει αυτονόητα την ευπρέπεια και ευγένεια, το δημιουργικό ενδιαφέρον για τη δουλειά, ενώ το κοινωνικό λειτούργημα να βυθίζει νομοτελειακά τον λειτουργό στη χαύνωση ή στην εξουσιαστική ιταμότητα και στον σαδισμό; Χωρίς απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα και συνακόλουθη πολιτική πρόταση δεν μπορεί να υπάρξει κόμμα πραγματικά και τίμια αριστερό. Ξεφύτρωσε (φυσικά από το 2001, στον «σοσιαλιστικό» ανθόκηπο Σημίτη) και ο «Οργανισμός Περίθαλψης Ασφαλισμένων του Δημοσίου» (ΟΠΑΔ), ένας ακόμα κύκλος δαντικής κόλασης. Μεταπλάσανε σε οργανισμό την άλλοτε Διεύθυνση Υγειονομικής Περίθαλψης Ασφαλισμένων Δημοσίου του υπουργείου Υγείας - Πρόνοιας. Προφανέστατα για να αμείψουν με παχυλές «αποζημιώσεις», σε θέσεις προεδρικές και συμβούλων, παρατρεχάμενους της κομματικής καμαρίλας. Στους πρώτους μήνες του χρόνου, οπότε και πρέπει να «ανανεωθούν» (με μια επιπλέον σφραγίδα και μια υπογραφή) τα βιβλιάρια των ασφαλισμένων, η ουρά που σχηματίζουν της γης οι κολασμένοι κατεβαίνει από τον τέταρτο όροφο, της οδού Θησέως 275 στην Καλλιθέα, ώς τον δεύτερο ή και τον πρώτο. Στα κεντρικά της Θεσσαλονίκης, στην οδό Σαπφούς 3, μοιράζονται αριθμοί προτεραιότητας. Αν φτάσει κάποιος στις οχτώμισι το πρωί θα βρει μπροστά του εκατόν πενήντα περίπου ανθρώπους να περιμένουν όρθιοι από προτού να ξημερώσει, με θερμοκρασίες (στη Θεσσαλονίκη τον χειμώνα) κάτω από το μηδέν. Στις εννέα το μηχάνημα παύει να δίνει αριθμούς προτεραιότητας, γιατί σε ένα πρωινό μόνο διακόσιοι ασφαλισμένοι είναι δυνατόν να «εξυπηρετηθούν». Οσοι κακότυχοι φτάσουν πέντε, δέκα, δεκαπέντε λεπτά αργότερα, από οποιεσδήποτε αποστάσεις, θα πρέπει να ξαναβρεθούν στο κολαστήριο μιαν επόμενη μέρα. Με νούμερο 150 στις οχτώμισι το πρωί, ο ασφαλισμένος Ιβάν Ντενίσοβιτς θα πάρει την ποθητή σφραγίδα και υπογραφή στις δωδεκάμισι το μεσημέρι. Τέσσερις ώρες ορθοστάλιασμα στην ουρά, γεροντάκια τρεμάμενα, εύθραυστες γριούλες, με την πλάτη να ζητάει κάποιο τοίχο αποκούμπι, να αντέξουν, να μην καταρρεύσουν. Τέσσερις ατέλειωτες ώρες φριχτού εξευτελισμού κάθε αξιοπρέπειας, κάθε ανθρωπιάς. Και όταν κάποτε φθάσουν τα θύματα στο μαρτυρικά δυσπρόσιτο γραφείο 7 του τέταρτου ορόφου της οδού Θησέως 275, τότε κατάπληκτοι βλέπουν μπροστά τους ποια εικόνα «κοινωνικών λειτουργών» συντηρεί η βουβή, πολυώδυνη ανοχή των «ασφαλισμένων»: στριμωγμένες στον χώρο, αλλά ανετότατες στη διάθεση οι υπάλληλοι. Ολες γένους θηλυκού. Με χασκόγελα και πυρετικό μεταξύ τους κουβεντολόι. Τα κινητά τους σε οργασμό. Τυρόπιτες, σάντουιτς και καφέδες σε αναιδή προφάνεια. Κυρίως έκπληξη, οι αμφιέσεις, οι κομμώσεις, το μακιγιάζ, που παραπέμπουν σε άλλου είδους επαγγέλματα, όχι σε κοινωνικούς λειτουργούς. Μοιάζει να μαζεύονται εκεί κάθε μέρα για να σκοτώσουν την ώρα τους, όχι για να βιοποριστούν ανταλλάσσοντας εργασία με μισθό. Ούτε στη Θεσσαλονίκη ούτε στην Αθήνα υπάρχει στα γραφεία του ΟΠΑΔ μια θυρίδα που να δίνει πληροφορίες στους ασφαλισμένους. Ο κάθε υπάλληλος ξέρει (υποτίθεται) αυτό που κάνει ο ίδιος, αλλά αγνοεί, σε σημείο απίστευτο, με τι ασχολούνται στο διπλανό γραφείο, ποιες ανάγκες εξυπηρετεί η υπηρεσία, στην οποία ανήκει, πού πρέπει να παραπέμψει την κάθε περίπτωση. Ο σαδιστικός πολύποδας της δημοσιοϋπαλληλίας περιφρονεί τα όσα στοιχειώδη θα υπαγόρευε η λογική για την εξυπηρέτηση των πολιτών. Αρκείται η δημοσιοϋπαλληλία στη δική της βολή θωρακισμένη με ατιμωρησία και μονιμότητα. Απουσιάζει δραματικά από την ελλαδική κοινωνία ένα, πραγματικά και τίμια, αριστερό πολιτικό κόμμα.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-7996901405407244610?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-73817235640275507302008-02-16T14:27:00.002+02:002008-02-16T14:30:14.733+02:00<a name="2596363736597961708"> </a> Περίπτωση Πρώτη Ποια είναι η τύχη ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να υπηρετήσει την θητεία του στη χώρα καταγωγής του, όπου και διαμένει, επειδή έχει αποκτήσει ξένη (Κολομβιανή) υπηκοότητα; 1. Απελαύνεται από την χώρα. 2. Φυλακίζεται. 3. Του στερούνται τα πολιτικά του δικαιώματα. 4. Πληρώνει βαρύ χρηματικό πρόστιμο. 5. Πληρώνει 14.000 δρχ. στη χώρα αυτή και.... 6. Γίνεται Πρόεδρος Τμήματος Οικονομικών Επ ιστημών, Πανεπιστ ήμιου Αθηνών,Υπουργός Ανα πληρωτής Εθνικής Οικονομίας (1982-1985),Διοικητής Εμπορικής Τράπ εζας (1981-82,Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας (1979-1981),διευθυντής του διεθνούς αερολιμένα Αθηνών(2001 έως σήμερα ). Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΣΟΦΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ , ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ, ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΚΔΟΧΗ!Το όνομα αυτού Κώστας Βαΐτσης Άλλη περίπτωση Ποια είναι η τύχη ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να υπηρετήσει την θητεία του στη χώρα καταγωγής; 1. Στιγματίζεται ως φυγόστρατος. 2. Δεν του επιτρέπεται να εργαστεί στο δημόσιο. 3. Δεν του επιτρέπεται η κατοχή όπλου. 4. Πληρώνει για να μην υπηρετήσει 29.000δρχ. 5. Γίνεται ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΑΜΥΝΗΣ και έχει υπό της εντολές του ολόκληρο το στράτευμα, προχωρεί σε συμφωνίες αγορών π ολεμικο ύ υλικού π ολλών εκατομμυρίων Ευρώ, την ώρα π ου εάν του δώσουν ένα G3, θα το πιάσει από την κάννη. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΣΟΦΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ , ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΚΔΟΧΗ !Το όνομα αυτού Άκης Τσοχατζόπουλος Υπάρχει και άλλη μία... Ποια είναι η τύχη ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να υπηρετήσει την θητεία του στη χώρα του προφασιζόμενος όπως ομολόγησε, δύο φορές τον επικίνδυνο τρελό ώστε να τον βγ άλουν Ι-5 για βαριά ψυχικά νοσήματα με τάσεις αυτοκτονίας; (Πράγμα που έγινε) 1. Οδηγείται σε ψυχιατρική κλινική έως να θεραπευτεί. 2. Δεν του δίνεται άδεια οδήγησης 3. Δεν του επιτρέπεται να αποκτήσει άδεια οπλοφορίας / οπλοκατοχής 4. Γίνεται ο π ιο καλοπληρωμένος δημοσιογράφοςτης Ελλάδος με 80.000.000 δρχ. συμβόλαιο τον μήνα, οδηγεί πανάκριβα JEEP, απέκτησε όπ λο χωρίς προφανώς χαρτί ψυχιάτρου, απέκτησε δεύτερο όπλο, δήλωσε απώλεια του πρώτου όπλου , μετά από λίγο διάστημα δήλωσε απώλεια του δεύτερου όπλου, και τελικά το κράτος του έδωσε άδεια για τρίτο! Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΣΟΦΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ , ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΚΔΟΧΗ !Το όνομα αυτού Μάκης Τριανταφυλλόπουλος ή Ταρζάν Δεν τελειώσαμε....Κιάλλη μια... Ποια είναι η τύχη ενός ανθρώπου που αρνήθηκε να υπηρετήσει την θητεία του στη χώρα του παριστάνοντας επίσης τον τρελό; 1. Εισάγεται σε κλινική για θεραπεία. 2.Του χορηγούνται ψυχοφάρμακα. 3. Δεν μπορεί να εργαστεί στο δημόσιο. 4. Δεν μπορεί να καταλάβει υπεύθυνη διοικητική θέση οπουδήποτε. 5. Γίνεται ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ.Ως υπουργός μάλιστα , εκτός απο την ΑΕΠΙ , υποχρέωσε (δια νόμου παρακαλώ) να πληρώνουν όλοι όσοι έχουν στο κατάστημα τους ακόμη και ένα... ραδιόφωνο... εκτός από την ΑΕΠΙ και την... Ενωση Μουσικοσυνθετών Ελλάδος. Ποιά είναι αυτή ; Κάποιοι μουσικοσυνθέτες που δεν ήθελαν την ΑΕΠΙ για δικούς τους λόγους έφτιαξαν αυτή την περιβόητη... ένωση που βγαίνει και χαρατσώνει όπως η ΑΕΠΙ !!! Διπλό χαράτσι γιά το ίδιο θέμα ! Γιατί έχουν μουσική στο κατάστημά τους !!! Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΣΟΦΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ, ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ, ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΚΔΟΧΗ!Το όνομα αυτού Θάνος Μικρούτσικος... Ο Θεός να τα έχει καλά αυτά τα λαμόγια ! Labels: <a href="http://mast1960.blogspot.com/search/label/%CE%91%CF%80%CE%BF%CE%B8%CE%AD%CF%89%CF%83%CE%B7%20%CE%BE%CE%B5%CF%86%CF%84%CE%AF%CE%BB%CE%B1%CF%82" rel="tag">Αποθέωση ξεφτίλας</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-7381723564027550730?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-11415258680867315402008-01-08T11:09:00.000+02:002008-01-08T11:10:59.362+02:00ακου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-1141525868086731540?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-6352800637376400432008-01-02T16:46:00.000+02:002008-01-02T16:48:13.815+02:00ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ Η νέα χρονιά μπαίνει γαμιώντας. Κλείνει η Ολυμπιακή και ανοίγει η Παναθηναϊκή. Η νέα εταιρία έχει σήμα το τριφύλλι, πετάει μόνο πάνω από την Αθήνα και οι επιβάτες πέφτουν στους προορισμούς τους με αλεξίπτωτα. Αυξάνονται κατά 100% τα τιμολόγια της ΕΥΔΑΠ. Το κίνημα των bloggers καλεί τους πολίτες να σφραγίσουν τις βρύσες, να ανοίξουν πηγάδια και να πλένονται μια φορά το μήνα. Η αντίδραση φέρνει αμέσως αποτελέσματα: οι ταμιευτήρες νερού και οι δεξαμενές πλημμυρίζουν, η Αθήνα γίνεται Βενετία και οι Αθηναίοι κοιμούνται στις ταράτσες με βατραχοπέδιλα. Ανήμερα των Φώτων, κατά τη διάρκεια του αγιασμού των υδάτων στον Υμηττό, ο Γιώργος Καρατζαφέρης βουτάει και πιάνει τον σταυρό, ενώ την ώρα που τον σκουπίζουν με τη μπουρνουζοπετσέτα κάθεται στο κεφάλι του ένας δικέφαλος αετός με οκτώ φτερούγες και δεκαέξι πόδια και του αμολάει μια κουτσουλιά άλλο πράμα. Όλοι το θεωρούν μεγάλη τύχη αλλά ένας ψαροτουφεκάς τρομάζει με το τερατόμορφο πουλί και το καρφώνει με την τρίαινα. Πάλι δεν θα πάρουμε την Πόλη. Η εκπομπή του Λάκη Λαζόπουλου με καλεσμένο τον νέο τραγουδοποιό Διονύση Σαββόπουλο καταρρίπτει κάθε προηγούμενο ρεκόρ τηλεθέασης με 90%. Πολλοί φαντάροι βαράνε αναβολές για να μη χάσουν επεισόδιο. Η Αννίτα Πάνια και ο Νίκος Καρβέλας αποκτούν ένα υγιέστατο αγοράκι που είναι φτυστό ο Κάτμαν. Να τους ζήσει. ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ Νέο μεγάλο σκάνδαλο συγκλονίζει την κοινή γνώμη: τα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας στη Ρηγίλλης χτίστηκαν με άδεια οίκου ανοχής και λειτουργούν σαν κωλοχανείο. Παράλληλα, αποκαλύπτεται πως η Ντόρα Μπακογιάννη φιλοξενεί στο σπίτι της 80 Μογγόλους καρναβαλιστές αλλά τους έχει ασφαλισμένους για περίπτωση κλοπής. Ο Αλέξης Τσίπρας εκλέγεται νέος πρόεδρος του Συνασπισμού και ετοιμάζεται να παντρευτεί την εκλεκτή της καρδιάς του Αλεξία Τσούπρα γιατί δεν μπορεί ένας πρόεδρος κόμματος να είναι εργένης. Τα 735 ρεύματα του ΣΥΡΙΖΑ ξεσηκώνονται γιατί άλλοι υποστηρίζουν πως αν παντρευτεί θα χάσουν τις ψήφους των ανύπαντρων γυναικών που γουστάρουν τον Αλέξη, άλλοι πως υπάρχει κίνδυνος να χάσουν τις ψήφους των γκέι, άλλοι πως αν παντρευτεί Ελληνίδα θα χάσουν τη στήριξη των μεταναστών κ.ο.κ. Μετά από μαραθώνιες διαβουλεύσεις, αποφασίζεται ο κ. Τσίπρας να παντρευτεί μια Κονγκολέζα τρανσέξουαλ που κατάγεται από την Αλαμάνα και έχασε τον παππού της στον ισπανικό εμφύλιο. Ο Λάκης Λαζόπουλος θέλει να σταματήσει την εκπομπή του αλλά η κυβέρνηση δεν του το επιτρέπει επειδή φοβάται πως ο κόσμος θα ξυπνήσει και θα ασχοληθεί με τα προβλήματά του. Η Αννίτα Πάνια επιστρέφει στην εκπομπή της. Το παιδί της Αννίτας αναλαμβάνει να το μεγαλώσει η Άννα Βίσση που κάνει στροφή στην καριέρα της. ΜΑΡΤΙΟΣ Οι Emo συμμαχούν με τους Trendy και όλοι μαζί προσχωρούν στο νέο κόμμα της Γιάννας Αγγελοπούλου που μοιράζει δωροεπιταγές, συντάξεις και πετροδολάρια. Το νέο κόμμα ονομάζεται «ΚΥΒΟΠΡ» - Κυρίες Βορείων Προαστίων – και έχει για σήμα τον κουραδοκόφτη. Η κυρία Αγγελοπούλου αγοράζει και το ΠΑΣΟΚ γιατί το θεωρεί καλή επένδυση για το μέλλον. Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Εταιρείας Προστασίας Σπαστικών για λογαριασμό του «Ελεύθερου Τύπου», στην πρόθεση ψήφου προηγείται ο Λάκης Λαζόπουλος και ακολουθεί ο Μπομπ ο Σφουγγαράκης. Η Αντζελίνα Τζολί κατεβάζει ξανά γάλα και ανακοινώνει πως σκοπεύει να υιοθετήσει ένα ελληνόπουλο. Τρία εκατομμύρια Έλληνες υποβάλλουν υποψηφιότητα για υιοθεσία γιατί θέλουν να τη θηλάσουν. Την Καθαρά Δευτέρα ο Γιώργος Παπανδρέου πετάει χαρταετό χωρίς καλούμπα και μπαίνει στο βιβλίο Γκίνες. Ο Νίκος Ευαγγελάτος, στην εκπομπή του «Αποδείξεις» αποκαλύπτει πως τα λευκά νυφικά προκαλούν φουσκοθαλασσιά και οι μπομπονιέρες ανεμογκάστρι. Η εκπομπή του Λάκη Λαζόπουλου σπάει όλα τα ρεκόρ τηλεθέασης με 100%. Κάθε Τρίτη βράδυ οι φαντάροι παρατάνε τις σκοπιές και τα σύνορα είναι αφύλαχτα. ΑΠΡΙΛΙΟΣ Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης κυκλοφορεί το νέο του τραγούδι «Πόδια στραβά» αλλά το τραγούδι δεν ακούγεται σε διαφήμιση κινητής τηλεφωνίας, με συνέπεια οι θαυμαστές του να το σνομπάρουν επειδή νομίζουν πως το τραγουδάει άλλος. Ανακοινώνονται αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ. Σε αντίδραση, το κίνημα των bloggers προτείνει να μη χρησιμοποιήσουμε ηλεκτρικές σούβλες το Πάσχα και να γυρνάμε το αρνί στη σούβλα με το χέρι. Το βράδυ της Ανάστασης, ο Λάκης Λαζόπουλος συναντά τον Νίκο Καρβέλα στην Παναγιά τη Σατιρογαμόσταυρη στη Μύκονο και δίνουν το φιλί της αγάπης σε ζωντανή μετάδοση από την τηλεόραση. Το μεγαλείο της Ορθοδοξίας. Ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος καλεί τους δυο άντρες στην εκπομπή του για να συζητήσουν για τα όρια της σάτιρας και της υφαλοκρηπίδας. Ξεσπάει σκάνδαλο όταν αποκαλύπτεται πως η Μαριάννα Βαρδινογιάννη έχει καβάτζα στο υπόγειο του σπιτιού της 1500 παιδιά με καρκίνο, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος να ξεμείνει από φιλανθρωπίες. ΜΑΙΟΣ Η κυβέρνηση καταφέρνει να επιλύσει το Μακεδονικό με τη λύση της διπλής ονομασίας. Όλοι θα αποκαλούμε τα Σκόπια «Μακεδονία», εκτός από τον Άνθιμο, τον Ψωμιάδη και τον Καρατζαφέρη που θα τα φωνάζουν «Κωλοπετεινίτσα». Ο Ολυμπιακός κατακτάει το Τσάμπιονς Λιγκ χωρίς αγώνα αφού η Λίβερπουλ δεν κατεβαίνει στο γήπεδο επειδή φοβάται τον διασυρμό. Ο Λάκης Λαζόπουλος κερδίζει το πρώτο βραβείο στο διαγωνισμό της Γιουροβίζιον με το τραγούδι «Λάκη Θεέ, πάρε την ΠΑΕ!» σε μουσική του Νίκου Καρβέλα και στίχους της Θύρας 13. Παραδίδεται στους Θεσσαλονικείς η πρώτη γραμμή του μετρό που ενώνει την Άνω Τούμπα με την Κάτω Τούμπα και αντί για βαγόνια έχει πατίνια και καροτσάκια. Νέο κυβερνητικό σκάνδαλο: ο Μιχάλης Λιάπης φιλοξενεί στο σπίτι του μια Κύπρια τραγουδίστρια που έχει και επώνυμο. Σε μια μοναδική συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής, ο Γιώργος Νταλάρας τραγουδάει για τους πρόσφυγες από το Μόντε Κάρλο το ορατόριο του Μίκη Θεοδωράκη «Μπιρίμπα». ΙΟΥΝΙΟΣ Η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου κατακτά το Euro 2008 στην Αυστρία νικώντας 1-0 στον τελικό τη Σοβιετική Γερμανία με γκολ-βολίδα του Λάκη Λαζόπουλου από τα όρια της σατιρικής περιοχής μετά από σέντρα της AGB. Η κυβέρνηση ψηφίζει νομοσχέδιο που επιτρέπει την καύση των νεκρών με την προϋπόθεση πως τα πτώματα θα καίγονται στις χωματερές μαζί με τις σερβιέτες. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος αναγγέλλει τη δημιουργία νέου κόμματος με τίτλο το όνομά του, σήμα τη φωτογραφία του και πρόεδρο τον Κινγκ Κονγκ. Προτείνει τη θέση του γραμματέα στον Ανδρέα Λοβέρδο αλλά ο τελευταίος υποστηρίζει –ψευδώς – πως εμπλέκεται στο σκάνδαλο του Παντείου ώστε να μπει φυλακή και να γλιτώσει. Ο Λάκης Λαζόπουλος συνεχίζει τις εκπομπές του από τη βίλα του Σωκράτη Κόκκαλη στη Μύκονο για να μη στερηθεί ο λαός την ανατρεπτική σάτιρα που τρομάζει τους ισχυρούς. ΙΟΥΛΙΟΣ Ξεσπούν μεγάλες πυρκαγιές στην Πάρνηθα, στον Υμηττό και στο Κιλιμάντζαρο. Οι bloggers πραγματοποιούν μεγαλειώδη διαδήλωση διαμαρτυρίας στο Σύνταγμα, ντυμένοι με μαύρα ράσα και μπούρκες, αλλά στη συνέχεια ξεβρακώνονται κι αρχίζουν να τραβάνε τα βυζιά τους. Ο Θύμιος Καρακατσάνης – ο κατεξοχήν αριστοφανικός μας ηθοποιός, μιας και ο Αριστοφάνης έγραφε με την ελπίδα πως τα έργα του θα παιχτούν κάποτε από τον Καρακατσάνη - δηλώνει πως τελικά δεν είναι αριστοφανικός ηθοποιός αλλά λαζοπουλικός και πως αντί για τους «Όρνιθες» θα ανεβάσει στην Επίδαυρο το «ΠΑΣΟΚ της Χάιδως». Συλλαμβάνεται ο διοικητής του αστυνομικού τμήματος Ζωνιανών γιατί πάνω στο γραφείο του βρέθηκε ένας κεσές γιαουρτιού με φακές φυτεμένες σε βαμβάκι. Τα σκάνδαλα δεν αφήνουν ανέγγιχτο ούτε το ΚΚΕ: το Σπίτι του Λαού στον Περισσό έχει χτιστεί με άδεια καμπαρέ και λειτουργεί σαν μαυσωλείο. ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ Ο λόφος του Φιλοπάππου, ο Εθνικός Κήπος και ο Λυκαβηττός παραδίδονται στις φλόγες αλλά το κίνημα των bloggers έχει πάει διακοπές και δεν το παίρνει χαμπάρι. Ξεκινούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Κίνα με μια εντυπωσιακή τελετή έναρξης όπου το στάδιο γίνεται στάχτη και μπούρμπερη γιατί όλα τα κινέζικα προϊόντα –από κάθισμα μέχρι φωτοβολίδα- είναι ελαττωματικά. Η Κατερίνα Θάνου είναι το μεγάλο φαβορί στα 200 μέτρα γυναικών και ετοιμάζεται να πάρει εκδίκηση για τη διεθνή συνωμοσία που έγινε σε βάρος της το 2004, αλλά την ώρα της εκκίνησης του τελικού παθαίνει ηλεκτροπληξία στον κινέζικο βατήρα και από σούσι γίνεται φλαμπέ. Ο Περικλής Ιακωβάκης τερματίζει πρώτος στα 400 μέτρα και ετοιμάζεται να ανέβει στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου αλλά, ενώ στεγνώνει τα μαλλιά του στα αποδυτήρια, εκρήγνυται το ελαττωματικό κινέζικο πιστολάκι και τον αποτεφρώνει στη ντουζιέρα. Η τελετή λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων γίνεται μαζί με αυτή των Παραολυμπιακών επειδή όλοι οι αθλητές έχουν μείνει ανάπηροι. Σημασία έχει η συμμετοχή. ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ Η Μαρία Δαμανάκη δηλώνει πως εγκαταλείπει την πολιτική και επιστρέφει στο ραδιόφωνο. Η Λιάνα Κανέλλη κόβει το κάπνισμα –για να δίνει τα λεφτά στο Κόμμα- και ξεκινάει το κικ μπόξινγκ, το πλέξιμο και τον αργαλειό γιατί από τα νεύρα της κοντεύει να σαλτάρει. Εδώ κάπνιζε και κόντευε να μας δείρει – φανταστείτε τώρα. Η χώρα αντιμετωπίζει πρόβλημα υπογεννητικότητας και η κυβέρνηση αποφασίζει να βάλει κάμερες στις κρεβατοκάμαρες και να επιβάλλει πρόστιμο σε όσους δεν αναπαράγονται. Οι Έλληνες τη βλέπουν πορνοστάρ και πηδάνε αβέρτα για να μην τους βγει το όνομα. Η Αριστερά καλεί τους Έλληνες να αντισταθούν στον Μεγάλο Αδελφό και να καλύπτουν τις κάμερες με ζαρτιέρες, σώβρακα και κιλότες. Ο Λάκης Λαζόπουλος ξεκινάει τη νέα σεζόν με μια πανηγυρική εκπομπή στο Χάνι της Γραβιάς και καλεσμένους τη Σοφία Βέμπο και τον Αττίκ. ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ Η Βάνα Μπάρμπα, μετά από την τεράστια απήχηση που γνώρισε με το έργο «Η σαραντάρα και ο πρωτάρης», ανεβάζει το κλασικό έργο του Σαίξπηρ «Η σαραντάρα ίσον δυο εικοσάρες», όπου υποδύεται με μεγάλη επιτυχία το ρόλο της «Μουνοθύελας». Ο Γιώργος Καπουτζίδης επιστρέφει στην τηλεόραση υπογράφοντας το πρωτότυπο σενάριο του σίριαλ «Και πέντε» που περιγράφει τις περιπέτειες πέντε ανέραστων φίλων οι οποίοι μιλάνε όλη τη μέρα στα κινητά, συμπεριφέρονται σαν καθυστερημένοι και κάνουν παρέα με τις γιαγιάδες τους. Εγκαινιάζεται το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης και οι Βρετανοί μας επιστρέφουν την έκτη Καρυάτιδα γιατί τους έχει πάρει τ’ αυτιά με τη γκρίνια της. Οι άλλες πέντε τη σνομπάρουν και τους τη στέλνουμε πίσω πακέτο. Το BBC θέλει να προβάλλει την εκπομπή του Λάκη Λαζόπουλου στο prime time αλλά ο Alpha δεν παραχωρεί τα δικαιώματα γιατί φοβάται μήπως λογοκριθεί η σάτιρα και χάσει την καυστικότητά της. ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ Τον Νοέμβριο, η καρδιά του ελληνικού πολιτισμού χτυπάει για μια ακόμα χρονιά στην όμορφη Θεσσαλονίκη. Το νεανικό συγκρότημα «Κωλοβυθόμετρο» κερδίζει το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού με το τραγούδι «Καρπαζοεισπράχτορας» που παντρεύει τα μοντέρνα ακούσματα με τους παραδοσιακούς ήχους της τσάπας, του αλυσοπρίονου και του κομπρεσέρ. Στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου, την παράσταση κλέβει η ανεξάρτητη παραγωγή της Ερωφίλης Μπουνταλά «Ο Βασίλης Χατζηπαναγής στο Σόχο», που πραγματεύεται τις κλιματικές αλλαγές, το φαινόμενο του θερμοκηπίου και την αγωνία του σέντερ φορ όταν τον πιάνει κόψιμο την ώρα του αγώνα. Η Χίλαρι Κλίντον γίνεται πρόεδρος των ΗΠΑ και ο Μπιλ Κλίντον γίνεται πρώτη κυρία. Ο Μπιλ περιμένει με αγωνία τις πρώτες κυρίες των άλλων χωρών – ειδικά την Κάρλα Μπρούνι – για να συζητήσουν τα προβλήματα του κλάδου τους. ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ Η κυβέρνηση έχει πουλήσει την Ολυμπιακή, τη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ και 180 βραχονησίδες αλλά προβληματίζεται επειδή δεν βρίσκει αγοραστές για την Ακρόπολη. Ενόψει των Χριστουγέννων, οι τιμές των καταναλωτικών αγαθών έχουν εκτιναχτεί στα ύψη και τα παιχνίδια είναι πανάκριβα. Το κίνημα των bloggers καλεί τους πολίτες να τρώνε μπομπότα και να πίνουν καφέ από ρεβίθι, ενώ παράλληλα τους προτείνει να προτρέψουν τα παιδιά τους να παίζουν παραδοσιακά ελληνικά παιχνίδια όπως το κρυφτό, η αμπάριζα και η τραμπάλα. Ξεσπάει σκάνδαλο όταν κυκλοφορεί η φήμη πως ο Κώστας Καραμανλής φιλοξενεί στο σπίτι του μια οικογένεια Κοσοβάρων αυτονομιστών, αλλά τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα για τον πρωθυπουργό όταν διαρρέει η πληροφορία πως, εκτός από τους Κοσοβάρους, φιλοξενεί και μια Ελληνίδα παιδαγωγό-χειρουργό με τα δίδυμα παιδιά της. Ο Κάρολος Παπούλιας παραιτείται και η Βουλή εκλέγει στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας τον Λάκη Λαζόπουλο. Η Ελλάδα προχωράει. Πατρίς, Θρησκεία, Σάτιρα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-635280063737640043?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-4176164120056199352007-12-20T20:47:00.000+02:002007-12-20T21:24:59.469+02:00Φτανετε και παλι, οπως και καθε χρονο, με τα κρυα σας, τα φωτα σας, την επιπλαστη ανεμελια σας, και δεν ρωτατε κανεναν, απλα ερχεστε, αλλαζετε αρδην τους ρυθμους μας και μετα μας αφηνετε... Σας εχω ονειρευτει αλλιως ξερετε, οχι οπως παρουσιαζεστε με πολυχρωμα λαμπιονια, απαστραπτουσες μπαλλες, φως, πολυ φως, πολυκοσμια, σακκουλες πλαστικες γεματες. Καμμια σχεση. Το πολυ ενοχλητικο για μενα ειναι οι μεγαλοστομιες ολων αυτων που νιωθουν βολικα με ενα μαρκουτσι μπροστα στο στομα τους, οπως , διπλα μας οι μοναχικοι μας συνανθρωποι, οι μοναχικοι μας γεροντες, δωστε τους χαρα αυτες τις αγιες μερες, θεατρο παραλογου. Ολο το χρονο δεν υπαρχουν και καλουμαι να τους ανακαλυψω τωρα? Διπλα μου ειναι και βυθιζονται στο, ο καθενας δικο του σιωπηλο νεκροταφειο που θαβει τις μικρες η μεγαλες αυταπατες του, καθε μερα γελοιε ανθρωπισκε, και μου λες να τους δω τωρα? Αει παρατατε με ρε Χριστουγεννα. Καθε μερα για μενα θα ειναι Χριστουγεννα και αν σας κουρασω να μου το πειτε.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-417616412005619935?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-39616503025505822882007-10-31T00:50:00.000+02:002007-10-31T00:51:53.434+02:00<span style="font-size:180%;color:#ff0000;"><strong><a href="http://travellers.9f.com/">ΝΤΡΟΠΗ</a></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-3961650302550582288?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-73037598603334022112007-10-25T17:27:00.001+03:002007-10-25T17:29:41.965+03:00ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑΝ ΠΡΙΝ ΤΟ 1985 H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς καταφέραμε να επιβιώσουμε. Ειμαστε μια γενιά σε αναμονή: περάσαμε την παιδική μας ηλικία περιμένοντας. Έπρεπε να περιμένουμε δύο ώρες μετά το φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο ώρες μεσημεριανό ύπνο για να ξεκουραστούμε και τις Κυριακές έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο το πρωί για να κοινωνήσουμε. Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με την αναμονή. Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα ζωντανοί. Δεν είχαμε air-condition, ούτε στο σπίτι, ούτε και στο αυτοκίνητο, και περιμέναμε μέχρι τις 5 να δούμε κινούμενα σχέδια στην τηλεόραση. Εμείς ταξιδεύαμε σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε από το «σύνδρομο της τουριστικής θέσης». Δεν είχαμε πόρτες, παράθυρα, ντουλάπια και μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας για τα παιδιά. Ανεβαίναμε στα ποδήλατα χωρίς κράνη και προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ, καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν κοφτερές γωνίες. Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν βίαια. Περνάγαμε ώρες κατασκευάζοντας αυτοσχέδια αυτοκίνητα για να κάνουμε κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια κατηφόρα και μόνο τότε ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει να βάλουμε φρένα. Παίζαμε «μακριά γαιδούρα» και κανείς μας δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση. Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα στους δρόμους. Κανείς δεν μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν υπήρχαν κινητά. Σπάγαμε τα κόκκαλα και τα δόντια μας και δεν υπήρχε κανένας νόμος για να τιμωρήσει τους «υπεύθυνους» Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι συνηθισμένο για παιδιά και όλα θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή μερικά ράμματα. Δεν υπήρχε κάποιος να κατηγορήσεις παρά μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε καυγάδες και κάναμε καζούρα ο ένας στον άλλος και μάθαμε να το ξεπερνάμε. Τρώγαμε γλυκά και πίναμε αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από εμάς να ήταν χοντρός και αυτό ήταν όλο. Μοιραζόμασταν μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό ξύδι. Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99 τηλεοπτικά κανάλια, βιντεοταινίες με ήχο surround, υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά βγαίναμε στο δρόμο και εκεί συναντιόμασταν για να παίξουμε κυνηγητό, κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε χιλιάδες μπάλλες ποδοσφαίρου. Πίναμε νερό κατευθείαν από τη βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε σαύρες και πουλιά με αεροβόλα στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν ανήλικοι και δεν υπήρχαν ενήλικοι για να μας επιβλέπουν. Θεέ μου! Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή περπατώντας μέχρι τα σπίτια των φίλων και τους φωνάζαμε από την πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να ζητήσουμε άδεια από τους γονείς μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε; Στα σχολικά παιχνίδια συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν έπαιρναν μέρος έπρεπε να συμβιβαστούν με την απογοήτευση. Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν υπήρχαν ειδικά τεστ για να περάσουν όλοι. Τι φρίκη! Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα καλοκαίρια και περνούσαμε ατέλειωτες ώρες στην παραλία χωρίς αντιηλιακή κρέμα με δείκτη προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ. Φτιάχναμε όμως φανταστικά κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με ένα αγκίστρι και μια πετονιά. Ρίχναμε τα κορίτσια κυνηγώντας τα για να τους βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας κουβέντα σε κάποιο chat room και γράφοντας ; ) : D : P Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα και μέσα από όλα αυτά μάθαμε και ωριμάσαμε. Δεν θα πρέπει να μάς παραξενεύει που τα σημερινά παιδιά είναι κακομαθημένα και χαζοχαρούμενα. Αν εσύ είσαι από τους «παλιούς»... συγχαρητήρια! Είχες την τύχη να μεγαλώσεις σαν παιδί...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-7303759860333402211?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-3312214587834046492007-09-05T23:10:00.000+03:002007-09-05T23:13:08.510+03:00Ο αποστολέας του email είναι εθελοντής δασοπυροσβέστης, και το κείμενο που ακολουθεί είναι γραμμένο από έναν από τους συναδέλφους του! 21/8/2007 "Σημειώνεται ότι δεν υπήρξαν σοβαροί τραυματισμοί λόγω της πυρκαγιάς πλην ενός πυροσβέστη ο οποίος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο «Σισμανόγλειο» με αναπνευστικά προβλήματα." Είναι πολύ παράξενο να διαβάζεις τη ζωή σου μέσα από την αποστειρωμένη λογική της δημοσιογραφίας.. Θα ήθελα να ξεχάσωτα 3-4 πρόβατα που δεν πρόλαβαμε να βγάλουμε από το μαντρί και τα ακούγαμε να σκούζουν καθώς μας πλησίαζε η φωτιά, και εκείνο το σκυλάκι που παρέμεινε σιωπηλό και δεμένο μέχρι τη στιγμή που πανικόβλητο κατάλαβε οτι δεν υπάρχει σωτηρία.. τα αφεντικά του λείπαν διακοπές και κανείς δεν μας ειδοποίησε για αυτό.. Θα ήθελα να ξεχάσω τα πουλιά που δεν προλάβανε να φύγουν απο τα πεύκα καθώς γινόντουσαν παρανάλωμα του πυρός και τα είδα στον αέρα να φτερουγίζουν για λίγο και ύστερα να πέφτουν σαν φθινοπωρινά φύλλα.. Θα ήθελα να ξεχάσω τα τρομαγμένα πρόσωπα των συναδέλφων μου όταν είδαμε τις 50μετρες φλόγες να μας ζώνουν από παντού Θα ήθελα να ξεχάσω τις αγωνιώδεις εκκλήσεις των ιδιοκτητών όλων των σπιτιών τριγύρω μας όταν άρχισαν να γλύφουν τα σπίτια τους οι φλόγες Θα ήθελα να ξεχάσω όλους αυτούς που ήρθαν με τζιπάκια κάνοντας χειρόφρενα και πατώντας γκάζι μόνο και μόνο για να απολαύσουν το θέαμα, χωρίς να μας βοηθάνε όταν τα ρουθούνια μας τρέχαν κατράμι και μασούσαμε στάχτη, Θα ήθελα να τους ξεχάσω όταν προσπαθούσαμε να φύγουμε κόβωντας μάνικες και δεν μπορούσαμε επειδή είχαν δημιουργήσει κυκλοφοριακό κομφούζιο μπροστά μας Θα ήθελα επίσης να ξεχάσω όλους αυτούς που πίναν καφέ και μας ειρωνεύονταν την ώρα που δίναμε και ίσα που κρατούσαμε την ψυχή μας Θα ήθελα να ξεχάσω αυτούς που τραβούσαν πανικόβλητοι τις εγκαταστάσεις μας και μας άφηναν εκτεθειμένους στις φλόγες Θα ήθελα να ξεχάσω τις πανικόβλητες φωνές συναδέλφων στον ασύρματο όταν τους κύκλωνε η φωτιά Θα ήθελα να ξεχάσω αυτή τη λαίλαπα που δεν υπήρχε τρόπο να φρενάρεις και λαίμαργα κατάπιε τις όμορφες περιοχές που κάποτε χαρήκαμε ώς παιδιά και τα παιδιά μας δεν θα ξέρουν οτι υπήρχαν Μα δεν θα ξεχάσωεκείνους τους χειριστές των ελικοπτέρων που τελευταία στιγμή μας δημιούργησαν δίοδο διαφυγής μέσα από τους θεόρατους τοίχους φωτιάς που μας περιτριγύρισαν Μα δεν θα ξεχάσω τους συνάδελφους απο Αταλάντη που ήρθαν να μας βοηθήσουν σε μια ξένη για αυτούς περιοχή Μα δεν θα ξεχάσω όλες τις κυβερνήσεις έως τώρα που επιτρέπουν σε οικοπεδοφάγους να χτίζουν, που αντιμετωπίζουν με αναλγησία τους εμπρησμούς και κοροιδεύουν τους Εθελοντές. Μα δεν θα ξεχάσω το κράτος που ούτε γάντια δεν μας έδωσε, πόσο μάλλον ενα ευχαριστώ, για να μήν θίξει την επιτηδευμένη ανικανότητα του μπροστά στα συμφέροντα. Μα δεν θα ξεχάσω οτι καταφέραμε 4 παιδιά με 1 όχημα να σταματήσουμε ενα μέτωπο 500 μέτρων, να σώσουμε 5 σπίτια και μερικά πρόβατα.. Θα βοηθήσει να μπορέσω να κοιμηθώ όταν θα γυρίζουν οι εικόνες φρίκης στο μυαλό μου. Μα δεν θα ξεχάσω την όμορφη τραυματιοφορέα που μου συμπαραστάθηκε όταν δεν είχα αναπνοή, τους έμπειρους γιατρούς που πέσαν πάνω μου και μου ξαναδώσαν μέλλον, καθώς και το νοσηλευτικό προσωπικό που ξεχείλιζε απο ανθρωπιά και καλοσύνη. Σας ευχαριστώ. Και δεν θα ξεχάσωνα λέγομαι ακόμα άνθρωπος και να χρωστάω στη φύση ενα μεγάλο συγνώμη για όλες τις καταστροφές που της έχει προξενήσει το είδος μου. Η απορία μου είναι οι βίλες που θα χτίσετε θα έχουν νόημα εαν δεν υπάρχει πια πράσινο γύρω σας; Όταν ο αέρας θα μυρίζει στάχτη και θα σου καίει τους πνεύμονες; πώς διάολο θα αναπνέετε εσείς κει πάνω και εμείς εδώ κάτω; πώς περιμένω απο ενα κράτος με στημένες εκλογές και προκάτ κόμματα να δημιουργήσει ενα καλύτερο μέλλον απο τις στάχτες που έχουν γεμίσει τα πνευμόνια μου... Λίγη στάχτη στα μαλλιά...δολοφόνοι...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-331221458783404649?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-90131947702185423732007-07-10T04:23:00.000+03:002007-07-10T04:47:57.742+03:00Πριν λίγους μήνες είχα περπατήσει στην Πάρνηθα, παλιά πριν 23 χρόνια είχαμε πάει βόλτα με τις μηχανές εκεί πάνω, και πιό παλιά την έβλεπα από το στρατόπεδο να μου κόβει τη θέα στη θάλασσα, ποτέ δεν φαντάστηκα πως θα νιώσω τοση θλίψη συνειδητοποιώντας το μέγεθος της καταστροφής που με περιτριγυρίζει πιά, αντίο Παρνηθα, το τι θα φέρει η καταστοφή σου, δεν θέλω να το ξέρω, ούτε και να το σκέφτομαι, απλά θέλω να μην σε κοιττώ πια, δεν θέλω να σε βλέπω ετσι πια, το μόνο που κάνω ειναι να αποστρέφω το βλέμμα μου, να σε προσπερνώ και να σε θυμάμαι όπως σε ήξερα, σε έζησα, σε ανάσανα. Αλλά να ξέρεις με έχουν θυμώσει πολύ, ολοι τους, οι θεατρίνοι των παραθύρων, οι υπεύθυνοι, οι παρατρεχάμενοι, οι αξιωματούχοι, αλλά πιό πολύ ο λαός οπως λέγεται, ο χωμενος στην πολυθρόνα του με τα τσιπς στο χέρι, ο αποχαυνωμένος απο το σορτσάκι στο γυαλί, καυτο δε λεω, και το ελατοδασος και αυτο καυτό ηταν, εκει να περιμένει πότε θα έρθει η σειρά του να παρει τα 10 δευτερολεπτα δημοσιοτητας που του αναλογουν, οταν με καλο θα πνιγεται το σπιτι του μετα απο μια βροχουλα. Δεν λυπάμαι πια για το σκυλολοι που με περιτριγυρίζει αδιαφορο για το τι συμβαινει γυρω του, μιαςκαι το μονο με το οποιο ασχολειται ειναι ο εαυτος του, και για να το κανω πιο λιανα, οχι μόνο δεν λυπαμαι αλλα με πιανω να χαιρομαι. Εχω γινει κακός ανθρωπος?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-9013194770218542373?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-49264249302713471832007-06-15T02:01:00.000+03:002007-06-15T18:34:09.209+03:00Θέλω να καταφέρω να δω εδώ όλη την ασκήμια που μας πληγώνει καθημερινά, που μας κάνει να σκύβουμε το κεφάλι και να προσπερνάμε κοιττώντας δήθεν αλλού, τη μητέρα που πασχίζει να περάσει από το πεζοδρόμιο που μόνο πεζοδρόμιο δεν είναι, τον οδηγό που κορνάρει στον γεράκο, τα σκουπίδια στη μέση του δρόμου, τα παρκαρισμενα αυτοκίνητα που δεν μας έπιτρέπουν να περπατήσουμε, το ποτάμι που παρασέρνει σκουπίδια αντί για γάργαρα νερά, τις άπειρες λακούβες στους δρόμους που οδηγούμε, στις στοιχιωμένες αγέλαστες και αγχωμένες φάτσες που μας προσπερνούν δίχως να μας λένε καλημέρα, τον πόνο μας στα εξωτερικά ιατρεία, την την εφκληματική αδιαφορία με την οποία μας αντιμετωπίζει ο γραφειοκράτης που εμείς πληρώνουμε, όλα αυτά που κάνουν γκρίζα τη ζωή μας, εδώ με ένα χαμόγελο και καλή πίστη ας τα κάνουμε να μας πληγώνουν λιγότερο.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-4926424930271347183?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3953803443217601727.post-39796933796660675912007-06-14T13:54:00.000+03:002007-07-10T05:07:10.551+03:00<a href="http://bp0.blogger.com/_TGZ4VQs4SKU/RnEk9gD_NKI/AAAAAAAAAAs/g358nNQ8RDM/s1600-h/00.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075878894020539554" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" height="72" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_TGZ4VQs4SKU/RnEk9gD_NKI/AAAAAAAAAAs/g358nNQ8RDM/s320/00.jpg" width="92" border="0" /></a> <div>Η πορεία μου στη ζωή μέχρι τώρα μου επιβεβαιώνει αυτό που είχα διαβάσει κάπου παλιότερα, ότι ερχόμαστε στη ζωή μόνοι, πορευόμαστε μόνοι, πεθαίνουμε μόνοι. Αναρωτιέμαι συχνά, αν προσπαθούσαμε να είμαστε λίγο πιό άνθρωποι απ΄ότι είμαστε ή θέλουμε να δείχνουμε, μήπως θα μας βοηθούσε να ανακαλύψουμε ένα πιό όμορφο κόσμο που είναι δίπλα μας θέλουμε η όχι και πεθαίνει για λίγο χρώμα, μιά καλημέρα, ενα χαμόγελο ?</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3953803443217601727-3979693379666067591?l=wildstories-mast1960.blogspot.com' alt='' /></div>mast1960http://www.blogger.com/profile/12435505073859487551noreply@blogger.com1